Hallo Snorharen en Langpoters,

Over drie weken bestaat dit "Krabbelboek" precies 10 jaar. Eerst mocht Knappe Joe hier zijn avonturen vertellen. Kwam na een paar maanden Mica zijn leventje binnen gestapt. Hadden ze samen dikke pret en heeft De Knappe heel wat avontuurtjes van Mica beschreven. Over hoe Mica muizen vangt. Een wild konijntje als speelmaatje verstopt in de werkkamer en na het spelen weer behoedzaam terug in het veld zet. Over hoe Mica midden in de nacht dieven uit het huis jaagt! Weet hij met een gejatte paardenbrok uit de paardenstal - gedumpd voor zijn eigen voerbak- aan te tonen dat paard toch echt grotere brokken krijgt. Lokte hij een hongerige zwerfkitten mee naar de mand en regelde persoonlijk dat er een volle bak eten kwam om dat holle buikje te vullen. 

Mica: "Ja, dat waren tijden! Met De Knappe iedere avond ravotten op het kleed. Hij heeft mij het straatvechten geleerd; heb ik niet nodig want ik kom nooit op straat maar die vaardigheid maakt je tot een stoere kater met zelfvertrouwen. Durf je inbrekers uit je mand te verjagen: zeker als die het keukenkastje met je voer hebben geopend. Dan kom je wel in actie en bonk je de houten traf af om die dieven een lesje te leren! Ik wilde De Knappe leren muizen maar dat zag hij niet zitten. Sloeg hij liever een vlieg uit de lucht" 

Toen kwam ook kleine Mare de mand delen. helaas niet voor lang. De Knappe was verdrietig, hij miste Mare. Kwam Pansy Panneman hem opvrolijken.

Pansy: "Ja, dat weet ik nog wel! Daar was die Knappe niet zo blij mee. Hij was bang van mij. Kreeg ik altijd de schuld, moest ik 5 minuten in het 'strafhok- de werkkamer' zitten als De Knappe weer eens in paniek voor mij wegrende. En ik achter hem aan liep om duidelijk te maken dat ik geen kwade kater ben. Later begreep De Knappe dat wel, werden we toch vrienden. Hij schreef vaak over mijn 'eigenwijze' gedrag: zoals dat ik als echte Britse Korthaar- ex-cattery en dekkater- niet over het gras durfde te lopen. Tja, ik ben - zeg maar- chic opgevoed. Dan loop je buiten op je tenen. Netjes over de paden. En alleen als het goed weer is: je moet je vacht altijd netjes houden. Etiquetten zijn heilig. Zo eet ik mijn snoepjes nog iedere avond enkel van een schoteltje. Je gaat toch niet van de grond eten: ik ben geen 'straatkat'! Ik heb mijn familiepapiertjes niet op straat verloren en je wilt toch niet dat ze je nawijzen: "Kijk die Pansy: die afstammeling van al die internationale kampioenen is vast uit het nest gevallen, weet zich niet te gedragen". En als ik zeker weet dat niemand mij ziet spring ik wel eens uit de band. Uit het slaapkamerraam springen...al beviel dat niet. Want wil je dan weer naar binnen? Moet je beschikken over circuskatten-skills. Sprongen maken...rare sprongen. Sloeg de paniek toe, werd het een uiterste krachttoer om weer letterlijk naar binnen te krabbelen. Ik verdenk mijn mandvrienden van een verborgen verleden: ze zijn vast allemaal ooit eens circuskat geweest want zij vliegen door het raam naar binnen...." 

En toen werd op een dag De Knappe heel ziek. Hij ging naar de dokter en kwam niet meer terug. Pansy was ontroostbaar en eenzaam. Want Mica werkt immers dagelijks als muizenopzichter en heeft het daar buiten heel druk mee. Toen kwam ik, Glammer, in deze mand. Al meteen was ik dikke maatjes met Pansy. En wat later met Mica. Gingen we samen konijnen vangen en de vangst eerlijk delen. Desnoods op de vloer van de kamer...ik verdwaalde op mijn eerstte sneeuwavond in de buitenlucht. En vond na drie weken mijn mand weer terug. En heb ik heel wat keren het vrouwtje aan haar panty door het kattenluik willen sleuren als Mica weer eens opgesloten zat in de houtloods- hij de werktijden weer eens niet in acht had genomen. Las je hier dat ik de Steenuil krijsend op stok jaag als ik in het donker naar de slapende dames kippetjes sluip om wat muizen te vangen.

Ook krabbelden wij hier over onze tuinvrienden. Over buufkater Skipper. Over PiP en De Baron - die zijn op een dag uit ons leven verdwenen. Over Halsband die nog geregeld een bezoekje brengt. En Phoe die nu in de snorhaarhemel woont: bij De Knappe Joe alias Mems en Mare. 

Vorig jaar deed Plien hier haar -eigen gekozen- intrede. Poolse Pers Katzja Polien Zwabber. De harige poes die goed kan pootje-ballen. Die inmiddels kilo's zwaarder is ingeburgerd. Ze is vast een tikje verliefd op mij want ze springt steeds met sierlijke sprongen en stralende ogen voor mij op....meestal ben ik dan net wakker en negeer ik die drukke dame. Gaat ze weer naar Pansy. Die twee houden elkaar altijd gezelschap. Zijn maatjes: zeker nu Pansy heeft ervaren dat 'Poolse' Perzen net als hem enkel een vlieg kwaad doen. Ik ben niet jaloers: ik deel mijn vriend graag met haar.

Plien: "Ja, ik weet nog heel goed dat ik vorig jaar hier hongerig en ziek aanklopte. Met zere en losse tandjes. Als buitenlandse poes op vreemd terrein. Was het Glammer- of Mica- die zei "moet je je melden bij ons kattenluik, dan komt alles goed". En toen ik eenmaal de weg had gevonden ben ik niet meer vertrokken. Al stond de deur wagenwijd open, mocht ik na een dokter bezoekje de benen nemen (zonder de rekening mee te nemen maar naar wie?). Deed ik dus niet. Waar kun je elders zo'n mand vinden? Met drie katers waarmee je vriendschap kan sluiten? En waar je als dame wordt behandeld, een bad krijgt, kam en borstel, aandacht en een eigen etensbak plus eigen sanitaire voorzieningen? Dan blijf je toch gewoon!"

Hier zijn in die tien jaar heel veel avonturen geschreven! Bijna 650 verhaaltjes, door ons, belevenissen uit onze levens. Begonnen op Punt.nl, later overgenomen door MijnDomein. Maar is Mijndomein nog wel langer ons domein? Waarschijnlijk niet want vrouwtje krijgt er een echte Punt-kop van! Al bijna 10 jaar betaalt ze voor de service centjes.

Vrouwtje: "Nou ja, service? Noem het maar dure serverruimte want de service is ver te zoeken. Willen mensen jullie verhaaltjes in de toekomst nog lezen dan krijgen ze via Google Chrome na 1 juli de melding dat jullie niet te vertrouwen zijn! Het een onveilige pagina is. Omdat er geen SSL-certificaat aan gekoppeld is. Het dus geen 'https' pagina is. En Mijndomein geeft aan dat dit bij voor Punt.nl pagina's ook niet mogelijk wordt gemaakt. Ze daar geen tijd en geld aan besteden om dit mogelijk te maken. Alternatief is een nog duurdere service kopen. En worden jullie avonturen waarschijnlijk niet eens kosteloos overgezet. Dat gaan we dus niet doen!

Maar vrouwtje, kunnen wij hier dan niet meer krabbelen?

Vrouwtje: "Glammer, dat mag je nog even. Voor 1 oktober neem ik een beslissing. Stoppen of een andere oplossing bedenken, op een eigen domein....ja, best jammer dat er zo na tien jaar aan avonturen verhalen op Punt een eind komt. Omdat de service van Mijndomein waar Punt.nl tot behoort zo belabberd is dat je er een Punthoofd van krijgt...al zou jij Glammer dat een Puntkop noemen!"

Spannend dus...weet je wat? Ik ga snel weer naar buiten. Even kijken of er nog een avontuur valt te beleven. Om hier te krabbelen. En wat muizen te vangen: die gaan we pletten en drogen. Hangen we ze met de staarten aan een touwtje en zo kunnen we vrouwtje over drie weken verrassen met een echte muizenslinger. Voor het 10-jarig krabbelfeest. Oei, heb ik nu een verrassing verproet? Moeten we snel iets anders bedenken....

Tot krabbels met Groetzzz en Proetzzz,

Glammer -Grijsneus- van Brandevoort, Pansy -Panneman- of Olly's Nest, Mica - gewoon Mica- uit de Kittenmand en Katzja Polien - Plientje- Zwabber! 

Naproet van vrouwtje: Mijndomein heeft ooit Punt.nl overgenomen. Wil nu blijkbaar af van deze 'erfenis'. Ze geven in de schriftelijke reactie op mijn vraag aan niet meer te investeren en doorontwikkelen op het Punt-platform terwijl je jaarlijks een behoorlijk bedrag betaalt om je site te hosten. Het alternatief, overgaan op een nog duurdere 'service' van hen, al dan niet met conversie, is voor mij geen optie. Uit principe: ik vind dit een uitgesproken klantontvriendelijke oplossing waarvan alleen de balansrekening van dat bedrijf zal profiteren. Stoppen met het beschrijven van de kattenavonturen? Of zelf in eigen beheer een blog ontwikkelen. Naast de 4 heerlijke katten hebben we de skills en hardware in huis om dit mogelijk te maken....het is duidelijk tijd voor bezinning! 

Reacties (4)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer, ben blij met mijn Britse kortharige vacht. Als ik buiten in de tuin loop, bij de muur, val ik bijna niet op. Kan ik zo mooi de wacht houden. Om grijze poes met korte staart te laten schikken zodra ze een poot op onze grond zet, Ze woont aan de andere kant van die muur. Natuurlijk lopen wij daar ook wel eens. Moet ook kunnen. Madam de buufpoes mag ook in onze tuin wandelen. Dat noemen we perceeltje-delen. Maar de buufmadam wil ook steeds binnen ons eten stelen. En dat vind ik, Glammer, niet goed! Heb ik nu mot met haar. Heb haar geproet op eigen perceel te blijven en ik kijk daar streng op toe! 

Mica heeft geen mot met grijze poes. Hij wandelt iedere dag over haar perceel om de muizenstand te checken zonder buufpoes een blik toe te werpen. Desnoods sluipt hij door het hoge gras. Is Mica bang voor buurpoes of buurpoes voor Mica. Kijk...daar is Mica:

Ik zal het hem even vragen...'Luister Mica...ik heb een vraagje...ben je bang voor buufpoes?"

Mica: "Je bedoelt dat grijze schepsel met die korte staart? Nou, die krijgt mijn haar niet overeind!. Gewoon negeren...ik ken schepsel niet" 

Dus bescherm ik, Glammer, onze etensbak in mijn eentje. Op Pansy hoef ik niet te rekenen: die wil zijn vacht niet vuilmaken aan zo'n karweitje in de tuin. En Plien heeft het druk met haar eigen zaken: haar haarzaak, de kapper.

Zo ging ze woensdag naar de kapper.

En na een gedwongen slaapje bij Kapper De Dierenarts kwam ze half kaal weer thuis. Even een beetje wankel op poot maar al snel begon ze aan haar schoonheidslaapje. Om de volgende dag uitgeslapen te beginnen. Ze was snel klaar met haar kattenwasje: deze haren hoefde ze niet meer te wassen:

Heeft ze nu kale plekken...(hier was ze net terug van de kapper)

Wij katers zouden ons niet druk maken over kaalheid: kan gebeuren en groeit bij ons snel weer aan.

Maar Plien reageerde na drie dagen, op zaterdag, wel raar. Zou ze in de spiegel hebben gekeken? Ze reageerde met hevig stinkende 'waterdrol' op de mat. Ondertussen kwam er ook een 'brokjes-stroom' uit haar bek. Ze dook daarna weg, verstopte zich uren in het donker op zolder. Pas aan het eind van de dag wilde ze even naar buiten.

Wij katers vonden het maar vreemd. Tikje overdreven? Misschien was haar kapsel -model half naaktkat met punk invloeden- niet naar haar zin? Had ze een andere coupe gewild? Maar om dan zo te reageren is wel raar!  

"Plien is vandaag heel ziek", zei het vrouwtje. "Ja, jongens: vreemd. Ze eet alleen haar eigen brokjes, iets anders lust ze echt niet. Moet dan haast wel een gevolg zijn van de narcorse". Narcose? "Ja, dat is het 'slaapmiddel' van de kapper. Dat middeltje is immers een gifsoort" 

We denken dat vrouwtje gelijk heeft. Na het 'leeglopen', vele uren rust, een wandeling buiten en daarna wat brokjes in de buik is Plien weer de oude. Met minder haar en zonder klit. Over haar coupe maakt ze zich niet druk. Het eerste pluis op de kale plekken is alweer zichtbaar: dat worden weer lange lokken! 

Ga ik nu mijn vacht wassen!

Groetzzz en Proetzzz van Glammer Grijsneus de tuinwacht, Pansy Panneman druk met dutten, Mica die onverstoorbaar alle percelen in de buurt inspecteert en half kale Plientje die blij is verlost te zijn van haar klitten én het slaapgif in haar lijf!

Pssssst: het schijnt dat Plien bij Kapper de Dierenarts toch wel goed verwend is. De 'kapster' haar kale plekken heeft gemasseerd met een heerlijk verzachtend huidzalfje...

Reacties

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer Grijsneus, maak me niet druk over mijn vacht. Zit altijd prima.

Wat haar teveel?  Wil je je winterse ondervacht kwijt? Dan vangt de bureaustoel, het vloerkleed of wat dan ook die haren wel. Vooral de bank en het schaapgeval in de schommelstoel kunnen goed haren vangen! Heb je geen kam of borstel voor nodig. Bij Mica werkt dat ook zo. Al heeft hij altijd een 'dunne' vacht. Een zeer bescheiden ondervacht en enkel onder de witte haren. Nou, je snapt dat hij zo klaar is met verharen. Verliest hij dat plukje in de buitenlucht terwijl hij door de wei rent. Aan haarbal-vormen en gras grazen om die kwijt te raken doen we niet. Is ook niet nodig. 

Mijn vriend Panneman heeft ander haar. Zijn mantel klopt hij niet zo eenvoudig uit op de bank. Voor een groot deel lukt dat. Maar blijft zich er een half schaap verstoppen onder zijn vacht. Dus moet hij geregeld onder de kam en borstel. Vindt hij heerlijk! Komt al het schaappluis los, gevangen in de kam. Tijdens wasbeurten slikt hij natuurlijk ook wat pluis in...dan eet hij een grasspriet. En komt het weer goed met zijn buik. 

Maar Plien, de dame in huis, begrijpt niets van mantels uitvegen op de bank, vachtwisselingen en grassprieten. Die moet dagelijks onder de kam om de minstens 3 schapen aan pluiswol uit haar lokken te laten bevrijden.

Plien en de kam zijn geen vrienden van elkaar. Ze staat dagelijks op poot van oorlog met dat ding. Bijna iedere dag geeft ze de kam een venijnige pootdraai om zijn tanden. Of hapt er op los met haar eigen tandjes. Alles gaat gepaard met een gromconcert. De dame is niet gediend van gefrut aan haar lokken. En toch meldt ze zich wel vrijwillig op tafel om aan dit werkje te beginnen. Ja, de nekharen laten kammen vindt ze nog best. Maar kom je bij de poten, buik en de rest dan gaan die klikvrije nekharen omhoog staan en gaat de kamoorlog weer verder. Gevolg: dikke klitten. Vrouwtje is gestopt met het ontwarren van die dingen want ze trekt dan zo kale plekken.... Een borstel of schaar gebruiken is onmogelijk: bij het zien van die attributen verandert Plien in een woest en uiterst boos monstertje! Raken wij katers zelfs onder de indruk van haar strijdlust. 

Dus hebben baas en vrouw nu een afspraak gemaakt bij de kapper. Voor Plien. Lijkt ons echt zo'n poezending!

Vrouwtje zegt: "Nee jongens: het is niet zo'n trimsalon waar Plien in de watten wordt gelegd. Ze krijgt geen was- en knipbeurt en een geurige poezenlotion toe. Ze gaat even slapen bij de dierenarts. En die gaat haar scheren! Niet in een moderne nieuwe Pers-poes look maar alle warboelharen zó afscheren. Het wordt een model 'dierenarts'. Lijkt ze daarna vast op een poedel maar ze blijft een Perzische Poes: ze gaat niet blaffen. Ze kan echt zelf niet al die schapen uit haar vacht drijven. Hoe ze ook haar best doet om de kale plekken in het retro-vloerkleed op te vullen, haar schaapjes verdwalen in haar eigen vacht"

Spannend! Vrouwtje zegt dat Plien woensdag onder het mes gaat. Het scheermes!

Nou, zijn wij blij met onze korte lokken. En met de bank! O, by the way: de nagelstudio op de bank is failliet verklaard: 0 klanten. We gedragen ons bankvriendelijk. In het begin hebben we voorzichtig de nagelweerstand getest. Kreeg je donderpreken, boze reacties en geen-snoepjes-straf. Dus hebben we ons snel bij de situatie neergelegd: enkel op de bank dutten!

Groetzzz en Proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Mica en heel binnenkort bijna kale Plientje

PS: vrouwtje spaart het Plien en Panneman haar. Is perfect te vervilten. Ze wil er een viltwerkje van maken. Misschien worden Panneman en Plien over 2 jaar wel de helden van een afstudeeropdracht en expositie....samen met familie-snorharen-haren van Ragdoll's Koos en Truus. 

PS van vrouwtje: Ik zoek nog meer kattenhaar voor mijn viltwerk. Heb je een (langharige) kat die je geregeld moet kammen? Als je een dunne laag pluis uit de kam, wat stevig wrijvend in je handpalmen kan vormen tot een bolletje, dan is dat haar zeer waanschijnlijk geknipt voor mijn viltplan. Wil je mij helpen? De haren uit de kam/borstel sparen? In een zakje, voor iedere kat een eigen zakje. Met in het zakje een briefje waarop het ras (indien bekend) en naam van de kat staat. Reageer dan op deze blog en ik neem via mail met je contact op. Zou wel geweldig zijn want ik verwacht heel wat kattenpluis nodig te hebben!

Reacties

Hallo Snorharen en Langpoters.

Voelen jullie ook aan je snorharen dat er wat in de lucht hangt? Een feestelijke dag! Met mij, Glammer Grijsneus als feestvarken. Ze zeggen hier dat ik (op 21 april) 5 kaarsjes op de muizentaart mag uitblazen! "Vrouwtje.. dan ben ik nu toch echt wel een grote kater!"

5 jaar. In die tijd heb ik heel wat geleerd. Hoe je als kitten ziek kan worden én weer kan genezen. Hoe je moet handelen om na je eerste verhuizing, samen met mams-poes Filou, snel weer terug kan keren op je geboortemand. Gewoon weigeren om op schoot te gaan liggen! Ben je na twee weken weer terug bij je broertje en de rest. En ja, dan mag je opnieuw verhuizen. Maar dan wel naar een mand waar je echte vriend, Panneman, al trappeld op je staat te wachten. Vriendschap op het eerste blik, snuf en kopje. Ik wist het al...ik rook het aan de vervoersmand. "Wanneer gaan we op pad?".

En zo leerde ik bij Pansy Panneman dat je ook wordt gewaardeerd als je niet op schoot wilt liggen. Er manden bestaan waar je blij en vrij kunt leven. Met veel oog voor je welzijn, dagelijkse aandacht en na weken aandringen ook echte vrijheid. In de buitenlucht. Al was dat een hele leerschool: ik was te enthousiast als ik naar buiten mocht. Vergat ik de "Hans en Grietje"-regels toe te passen en rende direct het weiland in. Vrouwtje pikte mij dan steeds weer op. Moest ik weer binnen bivakkeren. Al begreep ik dat langpoters-gedrag niet meteen, ze hebben mij zo wél geleerd om rustig naar buiten te lopen. Eerst sporen uit te zetten én te luisteren naar mijn naam.  

Op de eerste avond vol sneeuw ging het buiten even mis. Kon ik de sporen niet meer vinden. Beleefde ik een groots avontuur. Verdwaalde en zag buurten en werelden vol gevaar. Straten en auto's. Het liep goed af. Na drie weken was ik weer thuis. Hoorde ik daar dat vrouwtje zelfs de soldaten van de Landmacht had ingeschakeld: zij hadden via hun baas een belangrijke opdracht gekregen. Met flyer en fotomateriaal. Voor de belangrijke, van landsbelangmissie "Zoek Glammer". Vrouwtje had meer troeven benut om mij te vinden. Alle diereninstanties benaderd, dierenartsen, asiels. Social media en krantberichten. Stapels printerwerk in brievenbussen gestopt. Hondenuitaters, post/krantenbezorgers aangesproken...Tja, dan besef je wel dat je serieus gemist werd.

Sinds die tijd kom ik nooit meer in die gevarenzone. Blijf lekker op de weide en directe omgeving. Heb leren muizen (moet je bij de dames kip op stok zijn voor een goede vangst). Konijnen vangen met Mica. Geleerd dat je konijnen moet delen met je jachtpartner. Steenuil wakker maken met je sluipgang langs zijn slaapplaats. Hoe je zeldzame vogels kunt vinden en vangen....(Steenuil leeft nog steeds in vrijheid) Hoe je kunt vliegen, bungelend aan de buik van een grote kraaiachtige vogel. Rennen achter eekhoorntjes. 

Vrienden gemaakt in de tuin en weide. Zoals met buufkater en Plientje. Maar ook 'vrouwtje aan de panty naar buiten slepen' als Mica weer eens zit opgesloten. Of je beste pootje geven als je er een snoepje voor kan krijgen. 

Ja, in vijf jaar tijd leer je heel wat van de wereld! En nu is het tijd voor een feestje. Iedereen die door het kattenluik past is welkom. Behalve die merel die zijn nest wil beschermen en mij probeert weg te jagen door agressieve duikvluchten te maken. Al ben ik niet bang van die vogel. Want ik ben tenslotte een (bijna) 5-jarige kater! 

Feestelijke proets voor mams-poes Filou, mijn broer Gino (ook een hoera-staart voor hem) en de rest van het nest die ook uit de geboortemand zijn gestapt.

Tot Proetzzz!

Glammer van Brandevoort - Gewoon Grijsneus - , voor ever Britse vriend Pansy C. of Olly's Nest en beter bekend als Panneman. Mica uit de Kittemand. En Pluizige Poolse Pientje, de Plienemien.  

Reacties (3)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Het is nu écht voorjaar. Hoe ik, Glammer Grijsneus, dit weet? Mijn vriend Panneman gaat weer naar buiten! In de tuin wandelen. En er zijn meer tekenen die er op wijzen. Ook teken:  van die 'in de huid van de kat kruipsels'. Ons vrouwtje maakt daar altijd een hals- of kopzaak van en trekt die uit je vel. Zoals een paar dagen geleden. Zulke aanhangsels wil je niet meesjouwen. We zijn geen teken-taxi's! 

Ja, voorjaar! Kijk maar in onze poel. De oude lekke putring. Volgens het personeel al twintig jaar lek maar het kleine laagje water op de bodem is al jaren het walhalla van de springbeesten. Kikkers en padden. Een weekje geleden leek de poel uitgestorven. Stond ook bijna droog en vol bladeren. Begon vrouwtje ineens de poel water te geven!

In de poel...nadat de dames en heren kikkers en padden weer op een natje zitten... 

"Ja, kijk eens...onze tuinvrienden zijn weer wakker. Ik tel er zeker zeven. Terug in de ring. En ze hebben serieuze uitbreidingsplannen: vele dikke klonten dril! Zo op de droge bladeren. Die zullen we maar snel wat water geven voordat ze uitdrogen want het gaat heel warm worden". De kikkers en padden waren blij, sprongen verheugd op toen de eerste gieter vol water voorzichtig - niet op de dril - in de ring werd gegoten. En doken onder in het water. Nou, kan ik deze zomer vast weer wat kikkertje-timmeren. Als je jonge springbeesten even uit de poel ontsnappen en door de tuin hippen.

Ook voorjaar: vers kattenkruid. Heerlijk!!!! Je krijgt er een wild en wazig kopje van maar dat spul is te lekker om te laten groeien. Gelukkig hebben we heel veel kattenkruid, kunnen we nog maanden grazen. 

Hoezo krijg je daarvan een raar kopje?

Pansy Panneman komt ook even grazen al heeft hij liever een lange grasspriet..

Na het 'grazen' begint de tuinpret pas echt. 

Zie ik daar in de tuin een tuinkruipsel? Daar duik je dan meteen op af...

Het bleek vals alarm...of het kruipsels zag mij aankomen...een jacht-teleurstelling. Dan moet je weer even tot jezelf komen.

Even de zinnen verzetten en je aandacht richten op wat anders.

Om daarna uit te kijken naar andere avonturen...

En dat avontuur komt zo op je pad...Plien Zwabber!

Maar Plien at geen kattenkruid. Die blijft rustig en kuiert naar het bankje. De poezenbank!

Dan maar even gluren bij de buren...misschien valt daar wat te beleven...

Panneman vraagt zich af wat ik daar zoek en komt een kijkje nemen. Maar met zijn 'strenge' cattery-opvoeding, toen nog met een beoogde carriëre als dekkater en vast internationaal show-kampioen kent hij zijn grenzen. In dit geval de tuingrens.

Bij de buren valt het tegen...geen muis te bekennen. Weer terug...

Even op de weide kijken...

O, nu ik hier toch ben kan ik meteen wat rekoefeningen doen

En na die oefeningen spring ik op de muur. Toch maar eens van wat hoogte kijken of er wat te beleven valt. Vrouwtje heeft Mica geroepen. Hij zit nog in het veld. Hij is vast muizen aan het tellen. Misschien komt hij wel....maar als Mica een muis op spoor is dan is hij tijdelijk doof. Even kijken...zou hij komen? Hij is geen velden of weiden te zien....

 

Hebben jullie gezien dat onze tuin helemaal anders is? De bomen in de tuin zijn 'geknipt'? Er zijn veel obstakels verdwijnen. Ook al die hagen. Die hebben wij niet niet gesloopt: dat deed de buxusmot. Maar nu kunnen we zonder obstakels zo naar de weide en het weiland rennen. Lange afstand-sprintjes maken.

Top! En mooi uitzicht voor het personeel.

 

Mocht je nu nog in winterdut-toestand verkeren dan is het echt tijd om wakker te worden. Neem desnoods een hap uit het verkwikkend jong kattenkruid, rek je poten, verken de omgeving en ga op avontuur! 

Met (voorjaar-) groettzzz en proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Plien Zwabber en Mica de muizen-opzichter (helaas aan het werk, weer een foto-momentje misgelopen. Hij kwam naar binnen toen de plaatjes werden geplakt)  

Reacties (3)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Hier ben ik weer: Glammer Grijsneus. Met moeilijke en lastige zaken houd ik mij niet bezig. Daarom nam het vrouwtje de laatste keren de pen in haar poten. Maar nu de lucht hier is geklaard en de rust terug is, heb ik mijn eigen beerput ontdekt. Is een stinkend zaakje en ik ben er pardoes met mijn poten ingestapt!

Nee, vrouwtje hoeft de Dierenbescherming niet in te schakelen. Ik los het zelf op.

Nu halen jullie je oogsprieten op. Ben je benieuwd naar de zaak en het geurige verhaal. 

Gisterenavond was het buiten perfect weer. Droog en warm. Mooie gelegenheid om de poten te strekken en op zoek te gaan naar verse muis. Zouden er al jonge muizen zijn?
En muizen doen we bij de kakelende dames die dan op stok zitten. Bij het paard en zijn stal. Of op het grote weiland dat geregeld wordt omgebouwd tot maisveld . Daar kan je ook konijnen spotten. 

Eerder die dag zag vrouwtje al een tractor door de straat rijden. Met een tank vol "natuurlijk afval en boerenlucht". Met voelsprieten die het afval in de grond persen. Om boerengrond te bewerken. Maar dat is een bijzaak...leuk voor haar om te zien. Ik heb het niet op zulke monsters. 

Ik ging vrolijk jagen. Rennen, plat op de grond duiken, wroeten. Muizen verstoppen zich wel eens. Vooral de speelse Rode Woelmuis. Ik genoot van een voorjaarsavond.

En ging daarna weer naar huis. Hapje eten, sprong daarna op de bank. "Waar is iedereen?" Vast boven. Via de witte trap liep ik naar boven. En ja, daar waren ze op de langpootmand. In de kamer met de witte vloerbedekking. Vrouwtje was nog wakker, las een boek. Zal ik haar gezelschap houden? Of toch maar eerst een wasbeurt? 

Ik begon aan mijn ene achterpoot te likken. Haalde mijn snorharen op! Bah...smaakt vies. Andere poot proberen. Die stinkt! Voorpoten ook al. Ik ga mij melden bij het vrouwtje.

Kijk vrouwtje, ik heb last van stinkende poten. "Ja, je ruikt helemaal naar boerenstront en je poten glimmen van de drek. Je bent in een beerput gaan jagen. Ga nu je poten wassen!" Ik mocht niet op de langpootmand. Zelfs Pansy kwam me geen gedag zeggen.

Hier lig ik, Glammer, naast blonde Pansy nog met spiksplinter schone poten op de bank. Dan wil Pansy mij wel in de buurt hebben...

Heb ik met flink opgetrokken neus én snorharen wat drek verwijderd. Onbegonnen werk. Dook in daarom maar eenzaam in de wasmand vol gewassen langpootvachten. Om de drek te laten drogen. Heb ik in die mand gedroomd over stinkdieren: ze zijn nergens welkom. Na een lange dut bleef de drek als dikke zwarte poeder achter in de mand. En mijn pootharen? Bruinachtig verkleurd maar wel weer droog. Gelukkig wel....maar lekker ruiken is anders. 

De volgende dag zag vrouwtje mijn spoor. Op de vloeren, op de bank en trap. Dikke aangekoekte zwarte 'moppen'. Over de wasmand deed ze niet moeilijk: daar ligt altijd een handdoek over het volle ding. 

Ik heb vandaag vooral mijn poten gelucht! Ik ga ze nog eens uitlaten want dat stinkend zaakje blijft toch ergens in je neus hangen. O ja, kan ik meteen die grijze poes terug naar haar eigen buurerf jagen. Dat gepoezel weggrommen. Die mag hier écht niet in onze tuin of mand komen. 

Met groetzzz en proetzzz van ons,

Stinkdier Glammer Grijsneus, blonde Pansy Panneman die ook de volgende dag zijn vriend ontweek, schone Mica die net een natuurlijke regendouche heeft genomen en doordrenkt naar binnen kwam. En Plientje die geen risico neemt: met haar langharig kapsel blijft ze buiten op deurmat-afstand. 


Reacties (1)

Hallo Snorharen en Lamgpoters,

Daar ben ik weer, Glammer! Ik was niet op stap, verdwaald of zo. Ik zat gewoon in onze mand. Op lag op de zalige bank, op de langpootmand, krabpaal, mijn schommelstoel met schaap of op andere plekken. Net als mijn vriend Panneman alleen durft hij niet op mijn schommelstoel. En Mica duikt graag in de vachtenkast. Dat bontje, Plien, ligt graag op tafel, op een laptop of op de vloer. Ligt vaak op haar rug: handig, dan kun je zien dat het bontje ook poten heeft. 

Dutten op de bank met Panneman

Maar deze week kwam iemand onze rust verstoren. Zijn naam begint met een P en hij is hondsbrutaal. Phoe de zwerf! We staan oogluikend toe dat hij onze restjes voer komt eten. Als het heel koud is mag hij in het halletje of in de werkkamer van baas best wat slapen. Maar Phoe wil meer. Hij probeert ons plekje op de bank in te pikken. In de huiskamer. Waarbij hij eerst als een wilde kater zowel Pansy als mij wil wegjagen. Vluchten we beiden alle kanten op. Ik koos de verkeerde kant en kreeg een wilde Phoe achter mijn staart aan. Dat was schrikken! 

Plien is niet bang van Phoe. Die kennen elkaar uit het zwerfleven. Ze blijft gewoon op haar rug liggen. Mica heeft het al jaren een hekel aan soortgenoten: hij vertrouwt alleen muizen. Al was hij vroeger echt gehecht aan onze voorloper Knappe Joe. Die Mems werd genoemd: ook Brits Korthaar maar hij verloor zijn papiertjes en status door een leven op straat. Voordat hij hier kwam wonen. 

Nou, Phoe ging nog verder. Hij weet waar het kattenluik zit waardoor je naar boven kunt gaan. Ook naar de zolder. En daar kun je je goed verstoppen. Op een avond, Phoe was al een paar keer op bezoek geweest en weer naar buiten gestuurd dacht vrouwtje: "die komt er niet meer in" Deed de deur dicht met het slimme luik. En ze ging slapen. 
De volgende ochtend zag baasje het: Phoe lag gewoon op mijn schommelstoel! Ik keek angstig en durfde geen poot te verzetten. Panneman en Mica bleven veilig boven. En Plien? Die sliep rustig door. "Hoe komt die die Phoe binnen?". Ja, hij is die avond stilletjes door de kamer geslopen, naar boven gelopen en 's nachts weer naar beneden gekomen om mijn dutplek in te pikken. Foei Phoe! En natuurlijk waren alle knabbelbakjes leeg. Hij werd naar buiten gestuurd.

Iets klopt er niet...zie je hem liggen?

Iedereen in de buurt kent Phoe. Vrouwtje heeft 'onderzoek' gedaan tijdens nieuwjaar geborrel met straatgenoten. "Die ligt altijd op de tuinstoel". "Loopt vaak door de tuin". "Nee, is niet onze kat maar ik zie hem vaak lopen". "De schuwe kater...hij sprint altijd weg als ik de deur open". Hij woont echt nergens maar bezorgd ook niemand last. Behalve ons dan want hij wil hier komen wonen. Iets dat echt niet gaat gebeuren! Dat heb ik vernomen uit betrouwbare bron.

Plien moet maar snel leren hoe ze door het slimme luik moet klimmen. Dan gaat die deur weer dicht. Kan Phoe door het luik loeren maar daarmee gaat het echt niet open. Waarom snapt Plien dat luik niet? Misschien moet ze de gebruiksaanwijzing eerst lezen? In het Pools want de Perzische versie hebben we niet. En leren is helemaal niet moeilijk...

Ik heb de afgelopen weken zelfs geleerd hoe je een 'high five' moet geven. 'Hoge poot' uitsteken en hand van het vrouwtje aantikken. Krijg je daarna een snoepje. Zou Plien niet kunnen leren omdat ze niet van snoepjes houdt?

Kijk, Plien kan ook duivels zijn! Misschien moeten we haar bewegen om zo Phoe schrik aan te jagen...

Waarschijnlijk trekt Phoe zich daar niets van aan. Nou, mijn stoel is weer vrij, ik ga nog even schommelen.

Groetzzz en Proetzzz van ons. Pansy Panneman, Mica, Catweazle Plien en Glammer Grijsneus. 

Pssss: Mica heeft zich vanavond nog niet laten zien. Normaal meldt hij zich aan het begin van de avond. Het is vrijdag. Zou hij weer eens weekenddienst hebben bij de aannemer? Om de houtloods een grote muizenbeurt te geven?  




Reacties (2)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ook in 2018 ben ik, Glammer, weer present om jullie alles over onze avonturen te vertellen. Een jaar begint altijd spannend. Die champagnekurk knal, baas knalt die zachtjes - meer om de lamp geen schrik aan te jagen of te laten rinkelen - is niet iets om voor op de vlucht te slaan. Wat daarna volgt wel...

Knal, dreun, flits, sis, heel veel flitsen, nog meer knallen. Nu mocht er niemand naar buiten. Uitzonderingen daar gelaten maar wij, Glammer, Plien en ik zijn geen uitzonderingen. Toch probeerde ik om het kattenluik open te krabben. Toen dat niet lukte rende ik door het huis. Naar boven en meteen weer terug. Door de werkkamer, weer naar boven, weer terug. Overal zaten ze, die knallen en flitsen. Vrouwtje deed toen de deur open van dat spannende hok waar wij normaal niet mogen komen. Garage noemen ze het maar het is gewoon een ruimte waar je via de hal kunt komen. Er zijn daar geen ramen. En je hebt er vele verstopplekjes. Ik dook daar onder een kast en heb met platte oren het einde van het geweld afgewacht.

Tijdens mijn vlucht met de staart tussen de poten zag ik Pansy. Hij is ook dit jaar weer maf: zat gewoon op de rand van de bank naar de kleurige flitsen te kijken! Bleek nog even naar boven te zijn gelopen om mij te zoeken maar kwam snel weer beneden. Om te genieten (!) van de kleurtjes in de lucht.

Ook Plien zag ik: die is net zo maf. Zat voor een buitendeur. Naar buiten te kijken. Plien kent een bijzonder trucje, ze noemen het 'vuurtoren-kijken'. Draait ze haar kopje in één beweging helemaal rond om echt alles te bekijken. Ze heeft haar ogen uitgekeken. En ging toen weer helemaal zen rugiggen in de kamer, poten omhoog. Zouden ze dat yoga noemen? 

Na een uurtje werd het rustiger. Ik liet mijn kopje weer zien en kreeg snoepjes. Dan vergeet je alles snel. Pansy kwam naast mij zitten: hij wilde mij vertellen over het moois dat hij had gezien. "Je hebt heel wat gemist, ik zocht je nog. Waar zat je toch? Je moet niet weglopen, we hebben toch samen ons Brits Verbond. Ik bescherm je wel!"

Nu vraag je je af waar Mica was? Nou, hij is de uitzondering. Ging ruim 24 uur voor het geweld-avontuur met dubbel-gevulde buik naar buiten. Hij rook al onraad. Hij heeft niet alleen een goede neus voor muis en kattenkruid, ook kruit ruikt hij op grote afstand. En kwam dus niet meer naar de mand want hij wist dat hij dan een dag en nacht 'huisarrest' zou krijgen. Hij wordt uiterst nerveus van dat kruit, het geknal en de flitsen. En wil dan het liefst wegrennen. Zo ver weg dat het gevaar honderden meters van hem vandaan is. Misschien een konijnenhol induiken? Voor hem is in zo'n nacht de mand te klein. Gedwongen binnen onderduiken, in huiselijke ruimtes, maakt hem nog banger. Hij heeft al veel knallend-buitenavontuur-ervaring. Weet precies waar hij het dan moet zoeken.

"Mica komt morgen wel thuis" zei het vrouwtje. Maar nog geen anderhalf uur nadat het geweld, het met je staart tussen je poten vluchten of met grote ogen het vuur in de lucht bewonderen, begon klepperde ons kattenluik. Daar is Mica al. Hij had honger. Na een bordje lekkers kwam hij vol goede zin, kopjes gevend en zonder een spoortje stress, een dutje doen in de mand. Alsof hij nooit bang is voor vuurwerk! En dat terwijl het nog af en toe knalde in de verte. Volgens vrouwtje moet je Mica gewoon de ruimte gunnen, dat is het beste voor hem. Dat wil ik ook! Het schijnt dat ik geen schijn van kans maak op zo'n uitzonderingspositie.

We hebben het allemaal overleefd. Het werd een klein feestje én laat. Plien deed niet mee, ze was nog helemaal zen. Mica ging weer naar buiten: kijken of 2018 een goed muisjaar is. En met Pansy vierde ik ons Brits Verbond 2018. Al kent Britse vriendschap geen tijd of jaar, dat is voor eeuwig. Kreeg ik wel een #mytoetje toe op het eind van de avond....

Iedereen een geweldig 2018 toegewenst. Muisrijk en met veel aandacht. Met veel liefs en geluk, ook voor langpoters!


Opgepoot met groetzzz en proetzzz door Glammer Grijsneus. Ook namens Pansy Panneman, Mica en Mevrouw Plien Pluis

PS: Zwerf Phoe heeft zijn vuurwerkavontuur overleefd en weet ook in 2018 onze etensbak te vinden. 


Reacties (1)

Glammer zegt: "Vrouwtje schrijft....wij dutten nog even want morgen wordt het een spannende dag"

Ja, de jaarwisseling staat weer voor de deur. Her en der, een dag voor oudjaar, hoor je al knalletjes. Op de laatste dag van het jaar gaat hier het kattenluik vroeg in de ochtend op slot. In het nieuwe jaar, nog in de nacht wanneer het weer stiller is geworden, mag die kattendeur weer open. Dan gaan de heren katers graag even naar buiten. Zo'n tien minuutjes en dan komen ze weer naar binnen. Opgelucht. Want niet iedere kater houdt van een kattenbak. Vooral Mica, hij zet geen poot in dat ding. En Glammer heeft dat gedrag overgenomen maar bij hoge nood wil hij wel eens een uitzondering maken.

En zijn de heren katers dan bang op die dag? Pansy nauwelijks. Hij gaat voor het raam zitten en kijkt graag naar de kleurige pijlen in de lucht. Als er echt zwaar knalvuurwerk klinkt duikt hij even onder de bank of in een hoek. Maar heel erg onder de indruk is hij nooit. Glammer is iets minder dapper. Hij zoekt altijd een plekje op onder het bed of onder een tafel op zolder. Als hij maar een 'dak' boven zijn hoofd heeft voelt hij zich veilig. Komt na de ergste knallen weer tevoorschijn en doet dan alsof hij heel stoer was en niet bang was...zoekt hij Pansy op om samen al spelend de spanning te verwerken. Mica is een heel ander verhaal....

En Plien? Dat weten we nog niet. Tot op heden valt er niets aan haar te merken. Hooguit dat ze vanavond een inspectierondje maakte over de bovenverdieping. Misschien alvast een veilig plekje uitzoeken? 

Mica is op zulke dagen rampzalig. Als vooral buitenkat kent hij de hele buurt op zijn duimpje. Liep laatst zelfs via de voordeur naar buiten (hij mag niet aan de straatkant komen) en stond binnen een kwartier weer binnen: via de tuintjes de straat doorgelopen en via de oprit van het aannemersbedrijf - voor hem een zeer bekende (muis-)grond- naar huis gelopen. Mica gaat het hele jaar door in de buurt op pad. Duikt ook de weilanden in en het bos achter die weilanden is hem bekend. Hij is buiten een dappere kat, eigenwijs, niet te benaderen, mijdt sootgenoten en gevechten. Komt vaak alleen even thuis voor een hapje eten. Slaapt in de buitenlucht en is daar volkomen op zijn gemak.

Overal wordt geadviseerd katten binnen te houden. Dat proberen wij met Mica ook. Op de laatste dag van het jaar. Op zich is het al een uitdaging om hem een hele dag binnen te houden: hij krabt bijna het luik uit de muur. Dat niet lukt. En dan raakt hij boos en in de stress: kan iedereen die in zijn buurt komt een klauw krijgen. Op het uur 00.00 weet hij binnen helemaal niet meer waar hij het binnen moet zoeken. Duikt diep in de hoek van de kelder waar hij angstig, bibberend en met grote ogen en met soms een vreemd gemiauw 'het einde van de wereld' afwacht. Als is het slechts het einde van een jaar. Zo bang heb ik katten zelden gezien.   

Mica in de kelder...

Heel vaak heb ik Mica zo niet gezien. Meestal is hij je te slim af en komt op de laatste dag van het jaar niet naar huis. Om in het nieuwe jaar 's ochtends vroeg weer op te duiken. Blijkbaar voelt hij zich buiten, in de voor hem bekende omgeving, zich veel veiliger. Hij is slim genoeg, raakt buiten niet in paniek en kent het terrein als geen ander. In de wei of in het bos is hij vele honderden meters verwijderd van de plekken waar de grond trilt, vuur door de lucht vliegt en waar de hoge sisgeluiden vast pijn doen aan de kattenoren. Hij loopt op zulke nachten ook niet in zeven sloten tegelijkertijd. We hebben geen sloten in de buurt, wel genoeg veilige vluchtwegen in de natuur!

Ja, wat doen we dit jaar met Mica? Ik neig er sterk naar om Mica's instinct en gedrag serieus te nemen. Al de goed bedoelde adviezen - zeer nuttig in een stad of wijk vol wegen - te negeren. Inderdaad, in paniek kunnen katten een weg oversteken of zodanig rennen dat ze de weg niet meer terug weten te vinden.
Ik geef Mica de keuze: heftig binnen bibberen of wat minder angstig op afstand in zijn vertrouwde omgeving. En weet ik al wat Mica kiest. Mocht hij zich bedenken? Hij kan naar binnen, de kelderdeur en het kattenluik staan voor hem open!

Om van buiten naar binnen te stappen want Pansy Panneman, Glammer en Plien blijven binnen. Die katten vluchten bij dreigend gevaar of ongewone situaties al standaard naar binnen, door het luik. Zelfs als alle deuren open staan! Van die zaken waar Mica juis zijn vluchtweg richting natuur zoekt... 

Nu zullen er vast mensen roepen: "Dat is zielig, zo'n kat buiten..." of maken je uit voor je weet-niet-wat-al. Toch is dit een zeer overwogen keuze, rekening houdende met de aard, het karakter en de dapperheid van Mica. De kat die ik o, zo goed ken! Hij wacht buiten met zwerf Phoe het einde van het jaar af. Komt op 1 januari, als de knallen niet meer zo hard klinken, blij naar binnen en valt hongerig de etensbak aan! 

Pansy begint vast met aftellen...

Hij verheugt zich al op de nieuwjaarsconcerten: "is altijd oorstrelend", volgens hem. 

Maar dan is het al 2018!

Liefs met de allerbeste wensen voor 2018. Ook namens Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Mevrouw Plien Pluis en toch dappere eigenwijze Mica. Maak er een mooi jaar van! Wij steken geen vuurwerk. Wil je het nieuwe jaar wel vol vuur verwelkomen denk dan aan anderen: gooi het nooit richting mens of dier! 

Vrouwtje/bazin/personeelslid van de snorharen (kies zelf maar)

Marjanne

PS: Mica was 30-12 rond 23:00 uur nog even binnen. Heeft zijn buik helemaal vol gegeten...genoeg voor anderhalve nacht en dag. Toch jammer dat er geen knapzakjes voor zulke avonturiers bestaan (als ze al potig genoeg zijn om die te openen). Dan kreeg Mica een overlevingspakket mee: knabbels, wat zakjes natvoer (de muizen zullen ook wel onderduiken), wat snoepjes en flink wat kattenkruid om te relaxen op deze spannendste dag van het jaar. 


Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ze zeggen hier dat het bijna kerst is. Ik, Glammer Grijsneus, heb even mijn neus gebruikt maar ik ruik de kerst nog niet... de boom in de kamer ruikt naar plastic. Niet dat er in die boom wat te halen valt...alle ontbreekbare ballen en het witte vogelgespuis hangt boven bereikbare poothoogte. Die andere boom aan de muur heeft wel spannende zaken op poothoogte hangen maar daar mogen wij dan weer niet aankomen. Doen we dan ook niet. Als je dat wel doet krijg je vast geen snoepjes!

Dat het bijna kerst is kan wel kloppen: ik heb kerstpakketten gezien. Dit jaar schonk baas zijn kerstpakket-keuze aan een serieuze zaak in Apeldoorn. Vrouwtje kreeg een doos. Zat helaas niets lekkers in voor ons. Of het moeten de rucollazaadjes zijn. Die plantjes piepen volgend jaar uit de grond en dan kunnen we smullen. Toch was er iemand die aan ons dacht. De meneer van de knabbeltjes-winkel. Hij had een goed gevuld pakket voor ons. Vele zakjes eten, snoepgoed, 2 balletjes en 7 speelgoedmuizen. Die muizen vielen helemaal goed in de smaak! Vooral die met vogelveer als staart. Zelfs Mica zwichtte voor zo'n muis en heeft een vogelveerstaart gekortwiekt. Pansy heeft wat nieuwe muizen naar boven gebracht: die horen in zijn schatkist. 

Ondanks dat Pansy de muizen naar boven brengt hebben we hier genoeg speelpret. Want we kregen van baas en vrouw ook vissen! En die zijn echt geweldig. Mica en Plien koppen, rollen over en spelen met de reuzevis. 40 centimeter speelplezier. Natuurlijk doen ze dat niet samen: tijdens de dagen rondom kerst wil je de lieve vrede in de mand bewaren. Pansy en ik gaan voor de middelgrote en kleine vangst. De kleine vangst werd ook door Pansy ontvoerd. Maar vissen voelen zich op hoogte niet tof, de vis is halverwege de trap gestrand. De middelgrote vis is wel onze favoriet: we hebben hem al bijna gefileerd. Zijn kleine buikritsje vernield (daarachter zit het heerlijke kruid in zijn buik) maar vrouwtje zal de vis redden en hechtingen aanbrengen.

Plien weet ook dat het bijna kerst is. Of in ieder geval winter. Ze heeft een Siberische bontjas aangetrokken! Nu noemen ze haar Mevrouw Pluis. Of de Bontjas. Blijkbaar is het een warme jas want Mevrouw Pluis ligt dagelijks vele uren buiten op de groenbak of tafel. Ze krijgt het echt niet koud! Of toch wel? Want soms kruipt ze binnen onder de kerstboom...

Maar sinds baas en vrouw een nieuw zitgeval hebben in de kamer kun je haar daar ook geregeld vinden. Net als Pansy als hij niet in de Bloq ligt. Het was wel even wennen, zo'n nieuw zitgeval. Ik mag mijn rekoefeningen niet meer op dat ding doen. Kreeg ik steeds een hels gemopper over me heen. Na drie keer te worden overdonderd laat je dat wel uit je kop. Rek ik me maar weer aan de boeken in de kast. Of het kleed. Of de paal aan het andere eind van de kamer. Maar tegen de tijd dat je de kamer bent doorgestapt zijn je poten wel weer op lengte en je spieren warm.

Plien, Mica en Pansy hebben geen zin in donderpreken: ze steken geen nagel uit. Wel is dat zitgeval geweldig. Genoeg ruimte om languit op te liggen. En een super uitzicht naar buiten vanaf de rand. Wij zijn fan van dit ding!

Hé, hoor ik buiten kerstgeklingel? Dan mag ik Phoe uitnodigen voor een kerstdiner. Dat wordt smullen. Mevrouw Pluis met de Siberische bontjas slaapt nu languit op het zitgeval en Pansy ligt weer in zijn Bloq. Deze dagen wordt dat ding 'zijn kerststal' genoemd. Mica is buiten al op zoek naar kerststerren in de lucht. Ga ik Phoe verblijden met een uitnodiging.

Tot na het kerstgeklingel, poezelig spinnende feestdagen en de kerstproetzzz van ons,

Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Mica en Mevrouw Plien Pluis in haar bontjas!

 

Reacties
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Wie zijn wij?
Dit zijn wij!
Wij zijn Pansy, Mica , Glammer en Plien
 
Pansy (geboren 27 sept 2007)
Brits Korthaar - ex-kater
Volledige naam: Pansy Conzaly of Olly's Nest
Roepnamen: Panneman, Pan(s), Pannie
Herkomst: herplaatser, voorheen dekkater die nooit een poes van dichtbij zag.
Meest opvallende eigenschappen: rustig, heel evenwichtig, stille 'denker'
Doet het liefst: Beesie's slepen, genieten van zijn arbeidsongeschikte dekkater-status.
 
Mica (geboren 1 juli 2008)
Huis/tuin/keuken kat uit de Kittenmand - ex-kater
Volledige naam: Mica
Roepnamen: Mica, Mimi, Mie
Herkomst: De Kittenmand Tilburg
Meest opvallende eigenschappen: wispelturig humeur, leider/baas, staat dicht bij de natuur
Doet het liefst: jagen! 
 
Glammer (geboren 21 april 2013)

Brits Korthaar - ex-kater
Volledige naam: Glammer van Brandevoort
Roepnaam: Glam, Grijsneus, Wijsneus
Herkomst: Cattery van Brandevoort
Meest opvallende eigenschappen: altijd vrolijk, nieuwsgierig en heel sociaal, slim
Doet het liefst: zich overal mee bemoeien: niets is veilig. En jagen: Mica heeft hem het muizen geleerd. Maar vogels zijn ook heel leuk!
 
Plien (geboren: onbekend, volwassen)
Langhaar, vermoedelijk Pers
Volledige naam (die ze hier kreeg): Katzja Polien Zwabber
Roepnaam: Plien, Plientje, Eekhoorn en Zwabber
Herkomst: uit Polen (bleek uit haar niet geregistreerd chipnummer) en hier aan komen lopen
Meest opvallende eigenschappen: klein maar dapper, rustig, ijdel
Doet het liefst: haar vacht likken, in de tuin liggen. Knauwen aan planten. Doet aan 'damesvoetbal': balletjes door de kamer laten rollen.  
 
----------------------------
Mijnkrabbeltjes was voorheen de krabbelpagina van Joe, ook een Brits Korthaar (ex-) kater zonder papiertjes. Ofwel "Knappe Joe" zoals in zijn paspoort stond. Zo werd hij genoemd in de kattenopvang waar hij terecht kwam nadat hij als zwerfkat van straat werd geplukt. We noemden hem "Mems". Hij heeft hier nog vele jaren geluk gevonden en een heel fijn leven gehad.
 
Knappe Joe, roepnaam Mems (? - 23-2-2014)
(ex-kater afkomstig van SOK Tilburg)
 
 

 



Moet je ook zien...
Snorhaar Kunst
Op zoek naar echte honden en katten-
kunst? Kijk dan bij 
 

 

Ook proetwaardig
Van het vrouwtje
Ons vrouwtje krabbelt ook wel eens
Op babbelzzz....
 
 
 

En niet ons vrouwtje telt de bezoekers...nee, dat doet OneStat voor ons

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl