Hallo Snorharen en Langpoters,

Ze zeggen hier dat het bijna kerst is. Ik, Glammer Grijsneus, heb even mijn neus gebruikt maar ik ruik de kerst nog niet... de boom in de kamer ruikt naar plastic. Niet dat er in die boom wat te halen valt...alle ontbreekbare ballen en het witte vogelgespuis hangt boven bereikbare poothoogte. Die andere boom aan de muur heeft wel spannende zaken op poothoogte hangen maar daar mogen wij dan weer niet aankomen. Doen we dan ook niet. Als je dat wel doet krijg je vast geen snoepjes!

Dat het bijna kerst is kan wel kloppen: ik heb kerstpakketten gezien. Dit jaar schonk baas zijn kerstpakket-keuze aan een serieuze zaak in Apeldoorn. Vrouwtje kreeg een doos. Zat helaas niets lekkers in voor ons. Of het moeten de rucollazaadjes zijn. Die plantjes piepen volgend jaar uit de grond en dan kunnen we smullen. Toch was er iemand die aan ons dacht. De meneer van de knabbeltjes-winkel. Hij had een goed gevuld pakket voor ons. Vele zakjes eten, snoepgoed, 2 balletjes en 7 speelgoedmuizen. Die muizen vielen helemaal goed in de smaak! Vooral die met vogelveer als staart. Zelfs Mica zwichtte voor zo'n muis en heeft een vogelveerstaart gekortwiekt. Pansy heeft wat nieuwe muizen naar boven gebracht: die horen in zijn schatkist. 

Ondanks dat Pansy de muizen naar boven brengt hebben we hier genoeg speelpret. Want we kregen van baas en vrouw ook vissen! En die zijn echt geweldig. Mica en Plien koppen, rollen over en spelen met de reuzevis. 40 centimeter speelplezier. Natuurlijk doen ze dat niet samen: tijdens de dagen rondom kerst wil je de lieve vrede in de mand bewaren. Pansy en ik gaan voor de middelgrote en kleine vangst. De kleine vangst werd ook door Pansy ontvoerd. Maar vissen voelen zich op hoogte niet tof, de vis is halverwege de trap gestrand. De middelgrote vis is wel onze favoriet: we hebben hem al bijna gefileerd. Zijn kleine buikritsje vernield (daarachter zit het heerlijke kruid in zijn buik) maar vrouwtje zal de vis redden en hechtingen aanbrengen.

Plien weet ook dat het bijna kerst is. Of in ieder geval winter. Ze heeft een Siberische bontjas aangetrokken! Nu noemen ze haar Mevrouw Pluis. Of de Bontjas. Blijkbaar is het een warme jas want Mevrouw Pluis ligt dagelijks vele uren buiten op de groenbak of tafel. Ze krijgt het echt niet koud! Of toch wel? Want soms kruipt ze binnen onder de kerstboom...

Maar sinds baas en vrouw een nieuw zitgeval hebben in de kamer kun je haar daar ook geregeld vinden. Net als Pansy als hij niet in de Bloq ligt. Het was wel even wennen, zo'n nieuw zitgeval. Ik mag mijn rekoefeningen niet meer op dat ding doen. Kreeg ik steeds een hels gemopper over me heen. Na drie keer te worden overdonderd laat je dat wel uit je kop. Rek ik me maar weer aan de boeken in de kast. Of het kleed. Of de paal aan het andere eind van de kamer. Maar tegen de tijd dat je de kamer bent doorgestapt zijn je poten wel weer op lengte en je spieren warm.

Plien, Mica en Pansy hebben geen zin in donderpreken: ze steken geen nagel uit. Wel is dat zitgeval geweldig. Genoeg ruimte om languit op te liggen. En een super uitzicht naar buiten vanaf de rand. Wij zijn fan van dit ding!

Hé, hoor ik buiten kerstgeklingel? Dan mag ik Phoe uitnodigen voor een kerstdiner. Dat wordt smullen. Mevrouw Pluis met de Siberische bontjas slaapt nu languit op het zitgeval en Pansy ligt weer in zijn Bloq. Deze dagen wordt dat ding 'zijn kerststal' genoemd. Mica is buiten al op zoek naar kerststerren in de lucht. Ga ik Phoe verblijden met een uitnodiging.

Tot na het kerstgeklingel, poezelig spinnende feestdagen en de kerstproetzzz van ons,

Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Mica en Mevrouw Plien Pluis in haar bontjas!

 

Reacties

Hallo Snorharen en Langpoters,

We krijgen volgende week een nieuwe mand in de kamer. Een bank, een stoffig geval. Niet omdat wij onze mand dagelijks belagen met onze nagels. Dat zouden we niet in onze kop halen want je kunt dan op boos gemopper rekenen. En misschien krijg je dan wel geen snoepje...Wij doen dan ook altijd ons best om die paarse koe op de mand niet te beschadigen. Zelfs Plien leerde snel...geen nagels rekken aan de bank. Dat doe je aan de krabpaal. 

Maar ja, soms lig je op die heerlijke rand waar je als snorhaar perfect op kunt 'hangen'. Of zitten met uitzicht over de kamer. Als je dan schrikt denk je niet meer aan regeltjes. Dan loopt die koe wat kraswerk op. Met zo'n dikke huid van de koe zie je die amper. Ja, Pansy wordt ouder en springt soms mis. Dat laat ook krassporen na. Of is hij soms te lui om naar de krabpaal te lopen, probeert hij heel zachtjes toch zijn voorpoten tegen de bank te zetten. Heel voorzichtig, zonder nagels. In het begin ging dat wel eens fout, maakte hij wat speldenprikjes. Goed, wij zijn ook maar gewone snorharen die hun best doen om gehoorzaam en netjes met de manden van het personeel om te gaan. Maar ongelukjes gebeuren soms.

Het schijnt dat onze voorgangers, vooral de oude Zwoeber en later Mems, anders omgingen met de koe op de mand. Daarom kregen de manden in 2013 een nieuwe koe-bekleding. Maar waarom zou je oude manden voorzien van verse koe? Vrouwtje zegt: "Nou, het zijn echte design-klassiekers, tijdloos en geliefd onder sommige langpoters. Absoluut niet versleten, doorgezeten of uit de tijd. Sterker nog, deze vintage is populair". O, dat wist ik niet, dan zullen Mica en Pansy als vintage snorharen ook wel populair zijn.. maar die mogen niet weg!

Waarom krijgen we dan een nieuwe mand in huis? "Omdat we na bijna 25 jaar wel eens wat anders willen. En de nieuwe bank beter in de kamer past. Nee, Glammer, jullie zijn geen bank en gaan niet de deur uit na 25 jaar". En waarom dan stof? "Dat past beter in de kamer. Jullie zijn zo braaf en opgevoed dat we het risico aandurven want stof en kattennagels is natuurlijk geen ideale combinatie" Hoor je dat? Vrouwtje vindt ons braaf...kan ik voortaan wel om een extra snoepje zeuren!

Nu moeten onze vertrouwde manden het huis uit. Baas verkoopt die via Marktplaats. Kreeg hij binnen een uur een telefoontje. Toen de mevrouw aan de lijn hoorde over ons, snorharen in huis, was ze direct klaar. Wilde ze onze manden niet. Tja baas, dat werkt zo niet. Je moet onze manden aanbieden aan personeel van snorharen. Die vinden een klein krasje of speldenprikje geen ramp. Hun snorhaar kan zonder problemen een krasje méér maken.

Dat je heel goed moet kijken om onze poottekeningen te zien maakt bij snorhaarloos personeel blijkbaar niets uit. Ze willen voor een prikkie op de eerste mand zitten. Om hun kroost op de koe te laten springen? Of de mini-langpoters kunstwerken te laten maken op de koe? Onze nauwkeurig, voorzichtig aangebrachte kunstwerkjes worden in ieder geval niet op prijs gesteld...

Ik zal onze manden wel verkopen! Ze zijn zeer geschikt voor snorhaarpersoneel, al dan niet in bezit van mini-langpoters die gerust onze kunstwerkjes mogen vernielen! Die lekker met snorhaar op schoot op de bank willen genieten van onze paarse koeien. Voor weinig geld echt design willen en nog vele jaren willen genieten van flink zitcomfort. De snorhaar heerlijk op kan dutten want ze liggen perfect.

Wie kent zo'n personeel? 

Eén belangrijk puntje: je krijgt ons er niet bij! Als je nog geen snorhaar hebt dan moet je die zelf zoeken en aanschaffen!

Ook Mica ligt tegenwoordig geregeld op de paarse koe-mand. Zijn vacht is vintage geworden: niet meer zo vol meer. In tegenstelling tot Plien die dag en nacht in een Siberische bontjas door de kamer loopt. Ze verwacht ijstijden. Rent zo al dan niet achter een balletje aan. Pansy vertrouwt al de veranderingen niet: hij duikt steeds vaker veilig weg in de Bloq. Tot ik hem kom wekken om samen door de kamer te racen. Dan worden de oranje ogen van bontjas Plien heel groot...wil ze ook racen. Maar dat is wel wat warmpjes met zo'n pluizige bontjas aan. 

Pluizige Plien...

Ik duik nog even op de paarse koe-mand. Zie jij je ook wel zitten op die mand of ken je iemand die zo'n mand wenst? Hier vind je de info: https://link.marktplaats.nl/m1233081144

Groetzzz, proetzzz en snurkzzz vanaf de paarse koe-mand,

Glammer Grijsneus (ik krabbel alleen hier verhaaltjes: niet op de paarse koe-mand)
Pansy Panneman
Bontjas Plientje
En vrijbuiter Mica die buiten in de kou geduldig wacht op de eerste sneeuw! Zijn lust en leven. Hij is wel een tikje jaloers op de warme bontjas van Plien. Maar na uren in de kou komt hij zich warmen op de paarse koe-mand.


Reacties (2)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer, mag nog steeds de krabbels en proetjes schrijven. Ondanks dat Plien goed is in toetsenbord lopen en liggen. Ze wil misschien wel graag heersen over toetsen en computers maar ons personeel ziet een andere toekomst voor haar. Plien heeft een geweldige balbeheersing en veel lol in het pootbalspel. Als ze het balletje hoort rammelen, er zit een klein belletje in, dan trapt ze al haar poten warm. Haar nekspieren maakt ze warm door koddige kopbewegingen te maken en opgewarmd staat ze te springen om de bal te ontvangen en door te kaatsen. Als Plien zich klaar maakt voor het echte spel liggen ze hier in een deuk. Denk je, dat is typisch poespootbal, dat kunnen wij als katers beter, dan vergis je je.

Plien is vooral goed als keepster. Gaat ze actief op de rand van het kleed zitten. Volgt de bal met grote oranje ogen, nog voordat die is afgespeeld. En daarna laat ze vrijwel geen enkele bal door. Met vreemde sprongen weet ze te voorkomen dat de bal op het kleed komt. En heel bijzonder: meestal  tikt ze de bal meteen terug in de juiste richting. "Nog een keer...".

Vrouwtje was kansloos bij het penalty-spel met Plien. Van de circa 15 pogingen werden er 13 doelbewust afgeweerd door Plien. Als Plien die andere twee keren niet met haar nageltje in het kleed had gezeten, het is toch spannend en dan zoek je af en toe wat houvast, zou het 15-0 voor Plien zijn geworden. Plien heeft nu dan ook een nieuwe bijnaam gewonnen. Weliswaar geen echte keepsternaam maar ze is er mee tevreden: ze noemen haar nu ook "Madonna": de beste pootbal-poes uit de mand! Mica is nu een tikje jaloers...hij probeert haar af en toe aan te vallen. Sprint ze tijdig weg. Vanmiddag heeft Madonna wraak genomen op Mica, toen die buiten voor het tuindeurraam zat. Begon Madonna hem vreselijk uit te grommen. Binnen...aan de andere kant van het deurraam. 

Aan pootballen moet ik nu even niet denken. Niet na dat avontuur van vandaag. Vorige week had Pansy last van een enkele niesbui. Inmiddels weer over maar heeft hij mij aangestoken. Met af en toe een klein niesje (wees gerust, is geen niesziekte maar gewoon een verkoudheid, iets dat we aan het vrouwtje hebben te danken) kun je heel actief zijn en je buik vol eten. Iedere snorhaar weet dat je af en toe een spriet gras moet eten: goed tegen haarballen. Met zo'n niesje pas je toch op je lijf. Regent het en heb je behoefte aan een grasspriet? Dan kijk je toch eerst of je die binnen kunt vinden. En ja, die is er. De waterslurpende Papyrus. Heerlijk goedje want de bladeren hebben een harige stuctuur waar de haren in je buik goed aan blijven plakken. De plant die sinds een weekje op de grond staat. En die we nu bijna kaal hebben geplukt...al was die al bijna kaal maar dat is de schuld van het vrouwtje. 

Goed, ik nam vanmorgen weer een hapje. Zei vrouwtje: "En nu is het afgelopen! Jullie vernielen de plant!" Werd die weer op een onbereikbare plaats gezet. Maar ik had mijn grashap gescoord en kon daarna rustig gaan dutten op het schaap in mijn schommelstoel. Tot mijn slaap werd verstoord door een niesbui. Niet zomaar een gewone niesbui...het hield niet op. Ik viel uit de stoel, kroop over de grond, kreeg het benauwd en raakte even in een vlaag van paniek. Leek eindeloos te duren. Gelukkig was daar vrouwtje die niet van van zijde week en mij gerust wist te stellen. Die de hele snotsliert (sorry...het was nogal heftig) uit mijn neus trok. Na een slok water en een hapje eten ging het wel. Voor even. Veiligheidshalve besloot ik heel dicht in de buurt van vrouwtje te blijven. Maar goed ook want daar kwam weer zo'n uitputtende niesbui... Ik nieste niet mijn longen maar wel die grasspriet uit mijn neus! Vrouwtje zag een deel van die groene, inmiddels bruin geworden spriet, uit mijn neus verschijnen. Trok die er direct voorzichtig uit. Was mijn niesbui ook meteen over!

Heb ik daarna even diep adem gehaald door mijn neus: alles weer in orde. Kreeg ik een snoepje voor de schrik. Smaakte heerlijk. Heb ik daarna nog één klein verkoudheidniesje laten horen. Afvoer van de snotkliekjes... die spriet in mijn neus heeft de boel behoorlijk opgeruimd. 

Het lijkt erop dat wij hier niet meer niezen. Nou ja, buiten het vrouwtje dan. Misschien moet vrouwtje maar eens een hapje Papyrus nemen en die in haar neus laten belanden. Dan zullen wij wel aan haar zijde gaan zitten als ze dan onbedaarlijk gaat niezen....

Geen plaatjes...."doel schieten met Madonna" gaat volgens vrouwtje niet samen met plaatjes schieten. En "Eerste Hulp bij Benauwdheid na Ongewenste-grasspriet-in-je-neus" al helemaal niet! Want dan had ik het nu vast nog benauwd...

In plaats van plaatjes hier een moraal-proet: eet nooit Papyrus. De bladeren zijn nogal eigenwijs, nukkig, hard harig en moeilijk uit te niezen als ze de verkeerde weg kiezen! Boodschap voor het personeel: breng ons niet in verleiding. Zet zo'n plant niet op voor ons bereikbare plaatsen! Wij zijn ook maar gemakzuchtige snorharen en voor je het weet loopt het verkeerd af. Gelukkig had ik geluk... 

Met weer Groetzzz en Proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus met (weer) een open neus, Pansy tevreden zonder genies, Mica die zijn poes-angst probeert te overwinnen met machtuitingen en de sportieve fanatieke pootballende Poolse Pers Plien 'Madonna' die zich niet door Mica buitenspel laat zetten.

Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Het is tijd om jullie weer eens te verblijden met proet uit onze mand. Ik, Glammer, zal jullie onze laatste avonturen vertellen. Waar zal ik beginnen? Bij het avontuur met de blafbibsen, de honden? Wat weken geleden kwam er zo'n blafferd het huis binnenstormen. Met een groot bek wilde hij ons wegblaffen. Dat is gelukt! Mica en ik doken de tuin in, Pansy en Plien beklommen de trap en zochten daar een veilig plekje op. Wij vinden honden maar rare monsters die onze rust verstoren.

Al kun je boven ook genoeg veilige plekjes vinden...

En dan komen er op een dag een aantal langpoters op bezoek. Ze komen drankjes proeven met de baas. Een van de langpoters ziet geen hand voor ogen maar heeft een hond die hem de weg wijst. Omdat Pansy de laatste tijd nogal schrikkerig reageert heeft vrouwtje hem al eerder naar boven gebracht. Mocht hij die middag dutten op de langpootmand. Pansy dacht dat hij straf kreeg: eenzame opsluiting. Vond hij niet leuk. Mica was al buiten.

Kijk...als ik de langpootmand met Pansy deel dan is hij wel blij...

De hond kwam binnen. Een fors monster. Maar hij hield zijn bek, ging braaf op het kleed naast zijn baas liggen! Ik lag vlak bij hem, op het schaap in de schommelstoel. Ik wierp het monster een boze blik toe "waag het eens om mij te verjagen" en dat was niet eens nodig. Hij negeerde mij en Plien compleet! Zou die hond dan zelf ook blind zijn? Of is het geen echte hond? Uiteraard hebben we, nadat de hond weer was verdwenen, het hele kleed afgesnuffeld. Ja, het rook toch écht naar echte hond. In ieder geval moeten we onze mening over honden bijstellen: blinde honden zijn prima!

Over vloerkleden gesproken. Baas en vrouwtje namen laatst de tassen en de benen. Ze delen 25 jaar hun ringen, tijd voor een feestje. Zonder ons. Maar er werd wel aan ons gedacht. Toen ze spontaan een nieuw vloerkleed kochten. "Deze niet: daar durft Pansy geen poot op te zetten. Kijk, deze is perfect! Vintage, daar zie je een extra kattennagelhaakje niet op" Wij noemen vintage gewoon versleten. Maar toegegeven, dat versleten kleed bevalt prima. Pansy en ik gingen als vanouds weer kleedracen en ravotten op de mat. Ik heb de onderkant bestudeerd: ook vintage. En Plien heeft het kleed ook goedgekeurd. "Ligt heerlijk", proet ze.

Het schijnt dat ze ook een nieuwe bank hebben gekocht. Eentje waar wij allemaal op kunnen liggen. Niet vintage: moeten we onze nagels bedwingen. Of dat lukt? Over een maandje weten we het. Dan komt de bank. Natuurlijk gaan we die testen: ligging, zachtheid, uitzicht, pootgevoel, warmte, houvast en nagelvastheid, afzetgemak, klimmogelijkheden en het race-gemak over het geheel. We zijn benieuwd!

Dan het avontuur van onze zwerfvriend Phoe. Vrouwtje regelde een gratis zakje Whiskas voor Phoe. Nou, hij heeft gesmuld! Dat hij schrokt en geen etensbak-etiquette-regels kent kun je hem niet kwalijk nemen.
Na de heerlijke maaltijd wilde hij niet meer naar buiten. Maar toen Mica wakker werd, hij komt steeds vaker naar binnen om een dutje te doen, wist Phoe dat het feest was afgelopen. Hij toch echt beter de zwerfpoten kon nemen...

Onze Poolse dame Plien is heel hulpvaardig. Dol op computeren. Ze is een echte expert volgens vrouwtje. Ze kan zelfstandig Outlook opstarten en de agenda van vrouwtje beheren. Afspraakjes inplannen. '[[!...' is vast Pools voor slapen en niet storen en "Ooooó.." zal wel aaien betekenen. Ook krijgt ze het voor elkaar om binnen 1 onbewaakte minuut bezit te nemen van de werklaptop van vrouwtje. Binnen die tijd het beeld op het scherm te kantelen. Vrouwtje met de handen in het haar...moest ze een half uur zoeken naar instellingen om de boel weer recht te zetten. "Is toch gewoon kattenspel" zegt Plein.

"Voortaan mag Plien het werk doen, kan ik wel stoppen met werken" zegt vrouwtje. Plien heeft meer capaciteiten. Blijkt in de praktijk. Vuurtoren-kijken: in één draai van haar nek zo'n 360 graden blikveld overzien (na ja, een 270 graden-view is voor haar kattenspel). Koddig poes-voetbal: een soort van sierlijk ballet vol expressie maar ieder schot is hard en raak. En is onderzoekster. Ja, dan zit je al snel een paar keer opgesloten in de garage...  

Ik ga nog even wat dutten. Wat winterslaap oefenen want het wordt natter en kouder. Kun je beter lekker binnen een warm plekje opzoeken en dutten. En dan maar hopen dat de volgende hond die de mand bezoekt een blinde hond is...

Met de groetzzz en proetzzz van ons,

Glammer (de énige Britse eigenwijze Grijsneus), Pansy Conzaly (tikje verkouden/ziekjes-najaar is niet zijn ding), Mica (met veel eetlust want de muizen zijn op. Het uilenmonster leeft nog steeds...) en Poolse Pers-Poes Plien die poeslief tevreden haar plekje in de mand heeft gevonden.



Reacties (1)

Roddels, proets en andere nieuwtjes over snorharen, voor snorharen én langpoters.

Glammer 'Grijsneus' van Brandevoort biedt een visje aan.

Poolse Plien groeit. Haar buik wordt zichtbaar dikker. Met zo'n buik wil je ook wel even midden in de kamer languit op de vloer liggen. Glammer Grijsneus zag haar daar liggen. "Wat doet ze nu? Als je zo dik wordt moet je juist bewegen!". Hij bedacht zich geen moment en zocht in de hoek van de kamer een gehaakte vis op. Pootballend, met prima vis-beheersing, wist hij het geval naar het midden van de kamer te manoevreren. Tot op een katlengte afstand van Plien. Om daarna met een nauwkeurig schot de vis in de poten van Plien te schieten. Hij ging zitten en wachtte hoopvol op een reactie. Helaas, Plien had geen trek. Niet in vis, niet in een pootje pootballen of ander spel. Glammer heeft nog getracht om haar met een vriendelijke proetje te verleiden maar ook dat werd geen succes. Glammer: "Nou...dan niet. Ga ik wel buiten kijkenof daar wat te beleven is". De redactie van deze krant vroeg aan Plien waarom ze de vriendelijke actie afwees. Haar antwoord: "Ik heb mijn buik vol van katers...laat mij met rust!"

Glammer Grijsneus na een nachtje muizen....

De moderne kater met ballen anno 2017 (artikel door de wetenschappelijke redactie)

Stel, je bent een kater met ballen. Dan behoor je tegenwoordig tot een minderheid. Net als poezen die nog katerlust vertonen. Kom je als kater zo'n poes tegen dan is het even feest. Tientallen geleden was het voor zo'n kater wel iedere week feest. Kon je niet poes-trouw zijn en had je geen tijd om je te bekommeren over de gevolgen. Je zag later wel of er nakomelingen in je de omgeving liepen. "Die jonge rode kater...ja, ik herinner me een luidruchtige nacht met Rode Mientje. Is er vast een van mij". Maar tijden veranderen.

De krant sprak met een hedendaagse kater met ballen. Hij heet Phoe. Een zwart-witte kater zonder (bekende) vaste verblijfmand. We vroegen Phoe hoe hij denkt over het huidige katerleven met ballen. Phoe: "Wil je tegenwoordig nog een leven met ballen dan moet je bijtijds gaan zwerven. Als vaste mandkater ben je namelijk snel het haasje. Zwerven heeft zo zijn nadelen maar ik heb geluk. Zwerf wat door tuinen en weiden. Maak vrienden die hun etensbak met je willen delen. En ja, kom je dan een knappe poes tegen die op zoek is dan loop je niet weg. Maar waar kom je nog een poes tegen die katerlust heeft? Ik had laatst geluk. Ze heet Plien en is heel knap. Een buitenlands geval. We hebben een ouderwets feestje gevierd op de wei. En daarna zag ik haar nog vrijwel iedere dag in een van de tuinen. Ze heeft het niet geproet maar ik zag het: het is raak. Er komen jonkies van mij. Dan laat je zo'n poes niet in de steek. Je wilt je kindjes zien en ze leren muizen. En een moderne kater anno 2017 wil ook bij de bevalling zijn!

Pa Phoe...."Betrokkenheid moet een recht zijn voor anno 2017 katers met ballen"

"Maar er valt nog veel te verbeteren...kom je de mand niet meer binnen..."

Plien-nieuwtjes

Plien is op papier uitgeteld maar niet heus. Dag 59 is gepasseerd, de eerste dag waarop je kleintjes veilig ter wereld kunt zetten. Al wachten de meeste poezen tot dag 65 is aangebroken. In de nacht van dag 60-61 heeft ze haar jongen in de buik gesorteerd. "Jij eerst, je moet vooraan liggen. Kruip maar vast tussen mijn dijen..." Dat sorteren was niet eenvoudig, een heel kneedwerk in de buik. Duidelijk zichtbaar en soms werd er een zuchtje gelaten. Tja, als je jongen net zo eigenwijs zijn de moeder dan begrijpen we die zucht wel! En ja, nummer 1 ligt nu duidelijk op zijn of haar plaats. Nadat ze alles had georganiseerd kon Plien weer rustig slapen. Haar vrouwtje eindelijk ook al was inmiddels het ochtendlicht aan de hemel verschenen. Ze regelde de rest. Voor het geval dat...kittenmelk, flesje, pipet, handdoeken, schaartje, steriel water en doekjes, noodnummer dierenarts en een fototoestel. Laat ze maar komen. Maar waar? Plien houdt van kranten: zo lekker om op te liggen. "Ik wil op tafel kramen...daar komen die katers niet.  O, een nieuw mandje? Prima. past perfect. Maar mag er wel een krant in?"  

Plien sorteert voor op de bevalling...

Nu alles geregeld is moet je wachten. Geduld hebben. Goed, Plien heeft 's ochtends nog wat last van misselijkheid en moet ze haar maagje even legen maar verder merk je niets aan haar. Ze heeft veel eetlust en geniet nog even van een lege mand-status. Om een hele lange dag met Pa Phoe, de vader, op stap te gaan. Plien, wat vond je personeel van dat uitstapje? "Weet niet...denk dat ze het niet fijn vonden. De hele zolder werd op zijn kop gezet...alsof ik daar zou durven kramen. Echt niet!. Veel poespas-paniek om niets". En wanneer ga je als Pers echt persen? "Als ik kramp krijg! Lijkt mij wel leuk om te wachten tot Panneman 10 jaar wordt. Dat is toch op 27 september? Ja, dat lijkt mij een prima dag"

Dat wordt dus wachten tot dag 66. Als Plien het niet eerder op haar heupen krijgt.

Panneman: gaat ze echt bevallen op mijn feestdag? Dan wordt het wel druk op mijn feestje....


Tot de volgende editie met meer nieuws

Reacties (1)

Roddels, proets en andere nieuwtjes over snorharen, voor snorharen én langpoters.


Poolse Katzja Polien Zwabber sluit vriendschap met Belgische Brit Pansy Conzaly of Olly's Nest

De Poolse Katzja Polien Zwabber, de kleine vermoedelijk Perzische mengelmoes-poes zonder papieren en beter bekend onder de naam Plien, diende eind juni van dit jaar een asielaanvraag in bij de katermand van Glammer, Mica en Pansy. Haar conditie bleek slecht. Mager, vuil en verwaarloosd. Wel vlo- en tekenrijk. De heren in die mand zijn gastvrij maar zien graag hun vrienden, vrijwel allemaal van het katergeslacht, ook graag weer met volle buik naar buiten lopen. Dat andere snorharen op hun plekjes in de mand dutten wordt niet gewaardeerd. De heren waren het snel met elkaar eens. Dit langharig geval zagen ze door de poten. "Poes...die kun je met gemak ontwijken" was het eerste commentaar van kater Mica. Glammer, altijd nieuwsgierig en bereidt om vriendschappen te sluiten, vond haar toch een tikje vreemd. "Ze lijkt me niet kwaadaardig maar ik kijk dit keer toch even de kat uit de boom....is geen kater". En Pansy keek met argusogen toe vanaf zijn bank. Tot Plien, inmidels bekomen van haar zwerftijd, met een balletje alle hoeken van de kamer bekeek. "Hé, voetballen! Dat is leuk, ik wil met je spelen!" proette Pansy. Waarna hij dapper van zijn bank sprong en toenadering zocht. Tot Plien siste "Blijf uit mijn buurt!" Drop Pansy weer af en nam plaats weer plaats op de bank.

Plien bleef in eerste instantie het liefst in de buitenlucht. "Kamperen" in de tuin, onder een struik. Voor een gevulde maag en het graven van een kuiltje voor drolletjes kwam ze even naar binnen. Momenten waarop Pansy de bank verliet om nieuwsgierig om het hoekje toe te kijken. 

Plien waagde zich in die tijd tijdens maanlicht iedere dag wat uurtjes binnen. Als Glammer en Mica op muisjacht waren. En Pansy op schoot lag van de baas. Aan sissen deed ze niet meer. Ook niet als ze Pansy, zeker twee keer groter en dikker, in haar buurt kwam. Eind juli kreeg Plien, inmiddels verzekerd van een verblijfsvergunning en status huiskat met eigenaars. katerlust. Aan de katers in de mand had ze niets. Die konden haar katerlust niet oplossen. Ze zocht katers met ballen. Pansy heeft vast een tikje weemoedig haar krolse gedrag aangezien. "Zie je niet dat ik een voorheen dekkater ben? Met perfecte papiertjes. En kijk onder mijn staart: ze hangen er nog. Tja, ze werken niet meer maar dat is toch niet erg?" Plien dacht daar anders over. "Phoe, die zwerfvriend van Glammer, heeft werkend spul onder de staart. Ik wil hem versieren!" Na een nachtje en dag afwezigheid nam Plien voldaan voorzichtig bezit van de mand. Steeds vaker binnen.

Toen kwam het moment dat de heren en Plien alle tijd kregen om zonder toezicht met elkaar kennis te maken. Personeel op vakantie al werden ze perfect verzorgd tijdens hun afwezigheid. In die tijd liet Plien zich niet zien aan de verzorger maar wel aan de Britten. Bij terugkeer bleek ze totaal geaccepteerd te zijn en mag ze in hun nabijheid dutten. Geeft ze een kik, een miauw, dan staat Pansy direct in haar buurt om bescherming te bieden. Naar verwachting zal Plien binnenkort pal naast Pansy dutten. Al blijft Mica bij zijn eerste standpunt: "Poes...ontwijken. Al krijgt ze lekkere kleine knabbeltjes. Die ontwijk ik dan weer niet"

Mica smult...


Gooit Poolse Plien nu haar charme in de strijd om goede kittenopvang te regelen? Voor haar volgende krolse periode? Haar buikje groeit en groeit en de dame ziet er plots piekfijn en stralend uit.

Plien en Pansy dutten....

De redactie van deze krant zal uiteraard de situatie volgen.

Op Sardienië zijn geen sardientjes te vinden

(Ingezonden stuk van Pansy Conzaly) Ik had het wel in de gaten: het personeel gaat weer op reis. Sardientjes zoeken op Sardienië", zei vrouwtje. Nou, na lang wachten kwamen ze terug. Ik heb, nadat ze weer thuis waren, alle koffers afgesnuffeld. Die roken niet naar sardientjes. Vrouwtje zei: "We hebben heel Sardienië bekeken. Duizend en nog meer kilometers gereden. Door hoge bergen en diepe dalen, langs blauwe zeeën en witte stranden. Van Noord naar Zuid en van West naar Noord. Nergers een sardientje voor jullie gevonden..." Gelukkig gaf het personeel die zoektocht na twee weken op en keerden huiswaarts. Konden ze ons weer kroelen en aaien. Wij weer blij. Om die blijheid te uiten heb ik diep in de nacht twee sardientjes uit de speelmand opgevist en die voor hun langpoter-slaapmand gelegd. Konden ze de volgende ochtend toch genieten van sardientjes. 

Glammer nam eerder dit jaar de sardientjes in ontvangst....


Slakken-taxi

Het komt steeds vaker voor dat kleine slakken meeliften op een kattenvacht: de slakkentaxi., Snel-vervoer. Meestal is Mica de vervoerder. De slakjes met huis schudt hij op de plaats van hun bestemming zo van zijn lijf. Tegenwoordig hebben dikke naaktslakken ook behoefte aan vervoer. Mica weigert zulke gasten. Toch kunnen deze slijnerige giganten nu ook rekenen op betrouwbaar vervoer van A naar B. Via de pluimstaart van Plien. Al zijn er problemen: eenmaal op bestemming weigeren die luie slakken de staart te verlaten. Het verwijderen van de kleverige gasten is lastig: Gemiauw (blijf van mijn staart) en een vinnig pootje zonder nagels. Maar als de plakgast dan eindelijk is verwijderd is de opluchting en dankbaarheid van Plien groot. Snorharen: bezin voor je begint. Wees geen snorder die zulke plaklifters een lift geeft!

Herfst breekt aan

Als de herfst in aantocht is dan is het tijd om warme plektjes in je mand te zoeken. Glammer zoekt zijn schapenvel weer op....

Plien ligt op de vensterbank....


Op welke plek dut jij in de herfst? 

Volgende editie

Zodra er weer nieuws is verschijnt de nieuwe Proetjes-courant. 

============================================================================






Reacties (4)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Zo zou Glammer zijn verhaal beginnen. Nu schrijft Glammer in het echt nooit een woord of regel want ook daar heeft hij personeel voor! Meestal loopt hij vrolijk in de weide rond, op zoek naar zijn vriendjes en muis-gespuis. Samen met Mica. Terwijl Pansy dan op schoot van de baas ligt te snurken.

Zo ook nu. Schreef ik een heel verhaal, bijna klaar voor publicatie. Nu moet ik blijkbaar nog 'wennen' aan Plien-streken! De Poolse poes die geen moeite heeft met censuur. Het verhaal ging vooral over haar. Katers die over haar praten....dat is toch niet acceptabel! Ze heeft er zelf een pootje voor gestoken: sprong op het toetsenbord en weg waren de woorden. 

Plien pleegt censuur...

Maar wat is nu dat Plien-nieuws? Zal ik het vertellen? Honderd procent zeker weten we het niet maar sinds haar krolse bui waarin ze een nachtje op stap ging wordt haar buikje boller en voller...er zijn waarschijnlijk kleine Plientjes op komst! Die sinds 5 weken in haar buik groeien. Plien voelt zich met volle buik duidelijk goed in haar vel. Haar inmiddels zijdezachte vacht glanst als nooit eerder. Ze komt schootliggen en aandacht vragen. "Ho...niet aan mijn buikje komen". Maar na wat voorzichtiger tasten vertrouwt ze mijn hand inmiddels op haar vollere buikje. Voel ik wat zwellingen. Is dat een 'dikke' dikke darm? Wormen zijn het niet: rondom haar krolse periode is ze ontwormd. Opmerkelijk is haar goede humeur want ze kan behooriijk op haar 'poot'-strepen staan en humeurig mauwen als het haar niet aanstaat. 

Je hoeft Plien niet op de weegschaal te zetten om te weten dat ze weer zwaarder is geworden. Natuurlijk probeerde ik dat wel. Al wilde de dame niet op de keukenweegschaal blijven zitten. Toch zag ik even wat getallen: weer een ruime halve kilo zwaarder. En nieuwe krolheid blijft uit. Ik denk dan ook dat we over vier weken 'muisjes-tijd' vieren. Andere muizen dan waar de katers zo dol op zijn.

Speelt er een dillemma: in de agenda van de dierenarts staat een afspraak. Plien over drie weken steriliseren. Dan zijn haar jongen bijna volgroeid. Aan het afdalen. Dat wil ik Plien niet aandoen. Volle melkklieren, hormonen, een lijfje dat zich voorbereid op de geboorte. Dan een narcose en lege buik...dat is wel heel ingrijpend voor Plien met haar hartruisje. Dan maken we later dit jaar maar een nieuwe afspraak. 

Wil je vast ook weten wie de kater is waarmee ze op stap is geweest. Onze katers waren het niet. Zij kunnen geen Plientjes maken. Buufkater ook niet. Maar Phoe de zwart-witte kater en tuinvriend van de heren wel! Plien kent Phoe ook goed...

Hoe dan ook, eerst maar eens afwachten of Plien echt zo zwanger is. Schijnzwangerschap komt ook voor bij poezen. Maar als je het mij vraagt, ik heb vaker zwangere poezen gehad, zeg ik dat Plien en (waarschijnlijk) Phoe een leuke nacht mét gevolgen hebben beleefd!

Met groetzzz en proetzzz zoals de heren zouden proeten.

Marjanne (vrouwtje van Mica, Glammer, Pansy, Plien en binnenkort misschien van nog meer Plientjes waar we dan een goed thuis voor zoeken)


Reacties (4)

Hallo allemaal,

Dit keer even geen krabbel van Glammer, Mica of Pansy. En ook geen Poolse krabbel door Plien. Gewoon heldere mensentaal al blijft dit wel de site van de katten.

Na een weekje Oerol kwamen we thuis en in de hal met kattenluik zat daar het langharig katje. Die kat bleek niet de vermiste langharige Britse kater Jimmy bleek te zijn. Bij de dierenarts bleek ze poes te zijn. Haar Poolse chipnummer bleek niet geregistreerd. Een zoektocht in de buurt, langs huizen waar mogelijk Polen verblijven, leverde geen eigenaar op. Even leek het dat ze in een ander huis zonder katers terecht kon om daar een nieuw leventje te starten maar dat ging niet door. De eerste dag, nadat ze voor de eerste keer naar de dierenarts was geweest om de chip te lezen, liet ik haar vrij.  Tot die tijd, zo'n anderhalve dag, had ze op de zolderkamer doorgebracht. Poes, ze had toen nog geen naam, ging wel de tuin in om daarna weer gewoon het huis binnen te stappen..."Hier ga ik wonen...". Twee dagen liep ze te sissen tegen de heren katers die allemaal minstens een kattenkop groter waren. Niet dat onze heren katers zich daar iets van aantrokken. Ze kijken gewoon over of langs haar heen. Behalve Glammer, die stak zijn snuit wel uit om haar te begroeten.

Ze kreeg een naam: Katzja Polien Zwabber. Katjza vond ik wel Pools klinken. Polien bevat het woord Polen en Zwabber omdat ze met haar lange haren alle hoekjes van de zolder stofvrij heeft gemaakt. Roepnaam is Plien. Een naam waar ze inmiddels perfect op reageert. Roep je "Plien" staat ze zo voor je neus. En qua verschijning moest het wel een Brits Langhaar zijn. Vast nog een jong ding...hooguit een jaartje oud. 

Toch kreeg ik na verloop van dagen vele twijfels. Is Plien een Brit? Ze is niet speels terwijl Britten dat tot op hoge leeftijd vaak wel blijven. Ik zocht op kenmerken van andere langharige rasseneb was snel klaar: Pers. De Pers is een rustig, stille kat. Geen luid miauw, wel heel gericht op aandacht van het personeel (daar scoort ze een 90% op) en vooral gericht op schoonheid. Schoonheid in de vorm van kattenbak-hygiëne. Eén drol in de bak? Foute boel...dan neem je de deurmat of douche als alternatief. Daar scoort ze 100% op. 

Is wel wennen voor ons. Pansy Panneman is de enige kattenbak-gebruiker. Mica en Glammer graven liever kuiltjes in de natuur. Panneman doet niet moeilijk: je kunt met gemak een drol naast een andere drol leggen. Een dagelijks schone bak is voor hem geen must. En als Glammer hoge nood heeft mag hij gerust zijn drol naast die van hem leggen. Plien is echt anders. Natuurlijk heeft Panneman de uiterst schone bak van Plien ontdekt en gebruikt: al kan hij met moeite door de kleine ingang. Lag er een grote drol van Pan in de bak...gaat Plien meteen op de alternatieve toer! 

Plien is dus een Pers. Maar ze had nog meer verrassingen voor ons in petto. Eten. Met moeite. Daarna werd de inhoud van haar maagje, bijna dagelijks, weer op de vloer gelegd. Als ze al wat at. Tal van voer hebben we haar aangeboden. Blik in brok en paté vorm, gewone verantwoorde royale brok (Royal Canin, onze heertjes en alle katten uit de buurt zijn er dol op). Speciale licht verteerbare kittenknabbels die alleen door Mica op prijs worden gesteld...de kittenknabbels eten deed hij al in de tijd dat Britse kitten Mare hier nog over de vloer liep. Gebakken vis. De Felix knabbels die voor de zwerf- een aanloopkatten in de hal staan vindt ze nog wel te pruimen. Maar met zo'n moeite dat ik besloot haar gewoon yochurt voor te schotelen. Een bordje waar ze wel aan wilde likken. Was voor mij de aanleiding om Plien's bekje te inspecteren. Al was ze daar niet van gediend.

Daar zat het probleem. Haar linker grote hoektand zat helemaal los. Stond dwars in haar bekje. Mocht ze weer de dierenarts bezoeken die in no-time en zonder enige verdoving haar van dat  ongemak heeft verlost. Haar gebit gaf veel prijs: bleek Plien absoluut geen kitten te zijn maar een oude dame. De paar kiezen die ze nog heeft, een deel is al ze al kwijt, zijn ook in bedenkelijke staat maar kunnen alleen onder narcose worden verwijderd. "Nu nog niet doen", was het advies van de DA. Eerst kijken hoe ze reageert nu ze is verlost van haar dwarse hoektand. Plien ging ook op de weegschaal: 2,5 kilo Pers. Aan de magere kant (Panneman is vast jaloers op haar lijntje met zijn ruim 6,5 kilo katergewicht...) Plien kreeg nog een heel onderzoek. Op een harthuisje na, geen ongewoon verschijnsel bij raskatten maar ook geen reden tot paniek, is ze gewoon gezond maar aan de magere kant.

Nu haar dwarse tand, het ongemak, is verholpen heeft Plien haar buikje helemaal vol gegeten. Heeft uiterst tevreden eindeloos op haar ruggegraatjes liggen draaien en spinnen. Ontelbare kopjes gegeven. Het is duidelijk dat de oude dame van Perzisch Poolse afkomst super tevreden is met haar DA-papiertjes, de chip-registratie en een mand waar ze de rest van haar leventje mag blijven. 

En dan gaat alles snel. Luistert Plien perfect naar haar naam, als je roept komt ze. Maakt Pansy nader kennis met Plien en vindt haar wel gezellig. Ze snuffelen elkaar voorzichtig af. Pansy geeft Plien al voorzichtig een kopje. 

Glammer en Mica bemoeien zich niet met Plien, zij heeft geen prioriteit voor hen. Die twee avonturiers hebben het te druk met buitentuinse zaken. In de zomer komen ze een paar keer per dag snel wat eten. Zijn daarna weer verdwenen. Mica blijft ook 's nachts graag buiten, Glammer komt dan meestal naar binnen. Waar hij geen probleem maakt van de aanwezigheid van Plien. Daar is Glammer een veel te sociale kat voor. Voor hem telt: hoe meer pootjes over de vloer, hoe leuker het is. Hij was de eerste die zijn snuit tegen die van Plien duwde. Toen ze hier nog maar net was.

O, ik versta inmiddels ook Poolse proet: wil mevrouw aandacht dan gaat ze voor je zitten. Tikt met haar voorpootje tegen je been en begint te miauwen waarbij ze je indringend aankijkt....dan wil ze een aaitje ontvangen of schootliggen.

Blijkbaar kent Plien ook Phoe, de zwerf uit de buurt, inmiddels goed. Lopen die twee, grote zwart-witte Phoe en kleine Plein zij aan zij, samen door de openstaande tuindeur naar binnen! Alsof ze Phoe iets wil duidelijk maken wat Phoe allang weet: "Hier is het goed toeven. In mijn nieuwe mand"

Lang verhaal. Maar je kunt stellen dat Plien is geaccepteerd door de katers (en hun vrienden). De oude Pers-dame helemaal is opgeknapt en binnenkort weer op gewicht zal zijn. Fier, intens tevreden spinnend in haar nieuwe leventje staat. De Poolse Prinses met lange bruine lokken. Nu maar hopen dat ze de kikkers in putring met rust laat: je weet nooit of ze na deze ervaringen in sprookjes in sprookjes is gaan geloven.

En de volgende keer is het woord weer aan de heren katers én Mevrouw Plien.

Groetjes

Marjanne (met kopjes van Pansy Panneman, Glammer Grijsneus, avontuurlijke Mica en de Poolse Prinses Katzja Polien Zwabber, het Plientje)

PS: wat je al niet meer moet doen met een avontuurlijke Mica in je leven. De aannemer bellen om zijn vakantieplanning door te spreken! Op welke dag gaat de houtloods voor wat weekjes dicht en hoe voorkomen we dat Mica daar geen gedwongen vakantietijd hoeft door te brengen? Mica staat daar inmiddels op de kalender (loods inspecteren op aanwezigheid van katten die muizen) en verder heb ik goede aanvulende afspraken gemaakt. 

Reacties (6)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer, ben uit mijn schommelstoel gestapt om onze avonturen te proeten. Want al krabbel ik ze hier niet dagelijks, we beleven ze wel dagelijks. Veel kleine avontuurtjes en soms wat zaken van echt belang. Leuke zaken en minder leuke zaken. Al kun je uren proeten of een zaak wel of niet avontuurlijk of plezierig is. Is nogal katerlijk...persoonlijk. Zoals langpoters dat noemen.

Ik Glammer...ben ik in beeld?

Dan proet ik verder. Neem het gebeuren rondom Mica. Hij lag een paar dagen opvallend vaak op zolder te dutten. Vrouwtje weet nu waarom. Bleek zijn buik ziek te zijn. Kan gebeuren. Dan moet je je er aan overgeven en overgaan tot een 'buik-uitplaatsing'. Inhoud op de vloer leggen. Mica deed dat vol overgave. Nu weet iedere snorhaar dat als je muizen eet (hoe doods ze dan ook zijn) je daarvan leven in je buik kunt krijgen. Wormen. Mica's uitgeplaatste buikinhoud was vol leven. Voor vrouwtje reden om de baas direct naar de winkel te sturen. Wormsnoep kopen.

Als hulp-muizenvanger van Mica kreeg ik als eerste zo'n snoepje aangeboden. Als lichtgewicht kreeg ik maar een halfje snoepje. Smaakte wel naar meer. Was zo op, heel lekker. Mica kreeg 2 halve snoepjes. De eerste at hij meteen op. Maar dat 2e snoepje wilde hij niet. "Smaakt raar....brrr". Vrouwtje vertelde dat hij dat 2e, geweigerde snoepje, toch heeft opgegeten. Zat in zijn pate-hapje, op dat speciale kleine bordje.... jammer want ik had best dat halve snoepje willen opsnoepen. Maar goed, nu zijn we weer muis-in-buik-bestendig!

Precies op tijd. De volgende avond kwam Mica niet opdagen. Vrijdagavond. Nu is Mica goed in nachtelijke wandelen en hij loopt nooit in 7 sloten. We hebben geen sloten in de buurt. Op zaterdag vroeg vrouwtje zich af waar Mica was. Zei tegen mij "Mica heeft zeker weer weekenddienst. Zit hij opgesloten in de houtloods, muizen te jagen. Komt hij maandagmorgen weer opdagen". Zie: ik hoefde dit keer het vrouwtje niet aan haar panty door het kattenluik te sleuren om haar te wijzen waar Mica was. Komt wel goed!

Toen was het maandagochtend. Vrouwtje werkt dan vaak thuis: centen verdienen voor onze brokken. Klets ze iedere maandagmorgen een uurtje tegen de computer en zegt tegen ons. "Nee, nu niet miauwen, ik ben in een call, iedereen kan je horen. En niet te hard door het luik klepperen". Tja, dan houd je je gedeisd. Bovendien komen er dan allemaal vreemde stemmen de kamer in. Terwijl alleen vrouwtje daar zit. Heel vreemd. Na de call mogen wij weer zeuren en klepperen. Zegt vrouwtje die ochtend: "Mica had allang thuis moeten zijn. Ik ga eens kijken bij de loods. Ze zullen toch niet op vakantie zijn?". Ik mocht niet mee want ze nam de straatroute in plaats van onze veel kortere dak- en muurroute.

Een kwartier later kwam vrouwtje thuis zonder Mica. Ze zei: "Vreemd, hij is vanmorgen uit de loods gelaten door een van de mannen en onze kant opgelopen. Ga ik hem nog eens roepen". Nou, dan wil ik graag mee. Ik liet al vooruit naar het veld achter de tuin. Vrouwtje roept Mica en daar kwam hij uit het weiland aanlopen. Ik zag hem nog voordat vrouwtje hem had gezien. En gaf ik meteen een stevige kop tegen vrouwtjes kuit: "Hé kijk, zie je dat, Mica is onderweg!"

Ik vroeg aan Mica waarom hij niet meteen naar huis was gegaan. Mica proette: "Hard gewerkt, veel muizen gevangen. Volle buik en dan moet je even flink wandelen. En het is weer een werkdag: mijn andere adresjes verwachten van mij een muis-inspectie. Schuurtjes en stallen. Dat muisvolk moet je goed onder de poot houden" In de mand nam hij een paar happen pate uit de bak, niet uit honger maar meer om vrouwtje gerust te stellen, en ging hij weer op pad. Hij had mijn hulp niet nodig, ik mocht weer 'schommelstoelen'. Schommelstoelen is ook heerlijk om te doen al denken Mica en Pansy daar anders over. Het is heel katerlijk...heel persoonlijk.

Je moet wel eerst je stoel masseren....

Pansy heeft ook zijn katerlijke voorkeuren. Al krijgt hij rare katerlijke trekjes. De deur met het slimme luik mag nooit even openstaan. Maar dat gebeurt natuurlijk geregeld. Net als de tuindeur. Dan wordt hij onrustig. "Er komen vreemdelingen naar binnen!" proet hij. Nou, die vreemdelingen zijn niet zo vreemd, het zijn onze tuinvrienden. Allemaal katers. "Niet mijn katervrienden..." mauwt hij dan.

Nog zoiets katerlijks: Pansy weigert een hap brokjes te eten als hij niet eerst een bakje schoon water uit de keuken krijgt. Eerst water dan eten. Mica en ik bekommeren ons niet over water, die bak in de keuken slaan we altijd over. Krijg je dorst? Dan neem een lik uit de bak vol hemelwater. Bij de paarden en kippen kun je ook water vinden. Of op het platte dak als het regent. En anders heb je nog waterclosets in de mand, steek je daar je kop in. 

Kuiltjes graven is ook heel katerlijk maar op een andere manier. Pansy heeft zijn poeppaleis in de mand, Mica en ik zijn zand in de natuur-gravers. Dat laatste bezorgt je dan wel eens modderpoten maar die kun je schoon open op de witte kast van het vrouwtje op zolder. Heb je meteen vanuit het raam onze hele omgeving, tuin, veld, weiland en bossen, inspecteren. En vogels spotten. Maar dat laatste is vooral mijn hobby, Mica inspecteert liever de kleine grondbewoners. Alles heel katerlijk. Zo heeft Pansy alleen oog voor het vliegend gespuis in de mand. En durft hij al tijden geen poot meer te zetten op de trap die naar de zolder gaat.

Op die zolder kun je ook perfect dutten in een van de witte kasten...al schijnt dat niet op prijs te worden gesteld.

Mica kan ook heel luchtig over het dak struinen....

Of zijn grondvaardigheden, het muizen, trainen op de tablet. Heel handig zo'n app. En Mica vangt vele digi-muizen. Op deze klap was was weer raak. 

Terwijl Pansy doet waar hij goed in is...dutten op de bank.

Maar we hebben met onze katerlijkheden wel één ding gemeen: we lusten alle drie snoepjes! Het moment van de dag waarop wij onze katerlijkheden opzij zetten om samen zonder gemauw, gepoot of klauw ons presenteren voor de snoepjesdoos. Op een vast tijdstip. Een klein dagelijks momentje zonder katerlijkheden. Als de snoepjes uit de doos zijn duiken die katerlijkheden weer op... Pansy eet zijn snoepjes rustig op. Mica heeft altijd haast, schrokt ze op. Bij het woord "Oppie" draait hij meteen om naar buiten te gaan. En ik? Ik geef eerst een pootje of doe een ander kunstje. Als het laatste snoepje in zicht komt (wij kunnen echt wel tellen, we krijgen er 5) eet ik mijn laatste snoepje heel langzaam op. En probeer daarna via oogcontact, pootbewegingen. kuitaaitjes en andere communicatietechnieken het onderste snoepje uit de doos te halen...gaat vrijwel altijd de deksel op de doos!

Met zoveel katerlijkheden in de mand is het maar goed dat hier geen poes woont. Al denkt Pansy als ex-dekkater daar katerlijk gezien totaal anders over!

Met groetzzz en proetzzz,

Glammer Grijsneus (en Pansy Panneman plus Mica de muizenvanger van de buurt)

Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Nu is het weer feest in de mand! Mijn personeel zegt dat ik het feestbeest ben: ik vandaag, 21 april, jarig ben en nu al 4 jaar jong tevreden door het leven stap!

Ben je jarig? Dan krijg je slingers in je mand.

"Met vrijwel altijd een geheven staart, krul in de top, paradeer ik door mijn mand. Trotseer ik dapper 'gevaar'. Poseer en poot ik gewillig als de mandcode dat vereist. Verslind ik snoepjes. Maak ik vele vriendjes en ben ik mijn vrienden trouw. Ben ik slim, lief en luistervaardig". Zeggen ze over mij...

Wat bedoelen ze met die woorden? Dat ik heel wat heb geleerd in de wereld buiten de mand? Zoals verdwalen, konijnen en muizen vangen. Mijn hoogvlieger: met mijn klauwen hangend aan de buik van de grote vogel tot boomkruin hoogte opstijgen? Ik iedere avond in de velden ben te vinden (maar niet op de wegen). Mij soms laat insluiten in de paardenstal? Ik de dames kippen van stok jaag tijdens het muizen en de Steenuil in de nacht van schrik laat roepen? Kikkers mep in de tuin? Ik bij echt (honds- en ander) gevaar met een dikke staart in een recordtempo door het luik naar binnen vlucht? Ook als de deur gewoon open is...

Of doelen ze soms op de pootjes die ik geef en andere kunstjes die ik maak in ruil voor snoepjes? Kuithappen als de etensbak moet worden gevuld.

Ik graag dut op mijn schommelstoel, vensterbank, langpootmand of zolderkussen.

Schommelen....

Op zolder dutten...

Bij voorkeur op mijn rug met mijn poten omhoog. Ja, dat ze dan van die plaatjes maken...daar zit of lig ik niet mee.

Ook niet als ik met mijn neus in het kattenkruid lig: dat is zo heerlijk, dan heb je geen oog meer voor andere zaken. Zoals het oog van de camera.

 

Hoor ik ergens "Glammer" of "Grijsneus"? Nou, dan kom ik wel kijken. Wie weet krijg je een snoepje. Maar als ze "Mica" of "Pansy Panneman" roepen kom ik ook: een nieuwsgierige kater wil niets missen! 

Welke snorhaar wil nou geen of weinig vrienden hebben? Mica misschien: die heeft er maar twee. De zwerf Phoe en mij. Al is Phoe niet mijn vriend.

Mica is wel mijn vriend: we jagen samen en delen verse buit. Wilde konijnen. Buiten. Ieder een helft. Of desnoods delen we zo'n geval in de mand (schijnt niet te mogen. Dat feest op de parketvloer werd net voor de 'deling' verstoord; zo zie je dat wij best in een 'strenge' mand wonen. Ook muizen uitzetten in de mand voor Panneman, een vriendendaad, wordt niet gewaardeerd)

Panneman is ook mijn vriend: dat is dikke vette echt Britse vriendschap met dagelijks veel klefferige kopjes en gelik. Speels gedoe en soms samen dutten. Maar ook Buufkater kom ik geregeld in zijn mand opzoeken en oppikken om samen wat tuin te wandelen: spelen we samen de 'hangkater-bende'. Zwerfvriend Halsband groet ik ook als vriend al is die niet meer zo trouw aanwezig.

Hangkateren met Buufkater:

En soms alleen wat tuin-koesteren...

Ben ik betrapt?

Zelfs voor Baron, de boosaardige kater die Goofy bleek te heten, rende ik niet meteen weg. Baron hebben we al maanden niet meer gezien: we denken dat zijn personeel hem heeft laten verhuizen. Voor Baron geen vrijwillige keuze want hij vond onze knabbels heel lekker.

Die woorden van ons personeel zijn natuurlijk bezien vanuit langpoot-perspectief. Die kletsen in plaats van mauwen. Kletspraatjes noemen ze dat.

Die praatjes moet je met een een korreltje grit nemen. (Bijvoorbeeld uit het poeppaleis van Panneman want Mica en ik zijn van het zandkuiltje in de natuur graven. By the way: zou je je behoefte ook in een konijnenhol kunnen laten verdwijnen? Scheelt je toch wat graafwerk..) Zo simpel is het niet om de natuur te temmen, altijd de weg terug naar de mand te vinden, personeel vriendelijk te trainen of maar te dulden en je vrienden te vriend houden. 

Natuur temmen: onderzoek en vooral attent zijn...

Die geheven staart met krul in de top? Wie let er nou op zijn staart?

Dat ding heet niet voor niets staart: 'aanhangsel'. Schijnt venijn in te zitten maar dan moet je behoorlijk 'op je poot' zijn getrapt. Boos en geïrriteerd zijn. Dan gaat je aanhangsel venijnig zwaaien.

Mijn personeel beweert nog iets anders over staarten. Dat alleen blij, intens tevreden snorharen met zo'n kleine krul in geheven staart door de wereld stappen. Dat je staart je emotie toont en je daar als snorhaar niets over te vertellen hebt! Tja, dan maar even kijken naar mijn staart.

Ze hebben gelijk...ik denk dat ik een tevreden staart heb. Ook zo door het leven stap. Al vier jaar. Dat is een feestje waard!

Kom je ook? Deze avond om 23:00 uur bij het kippenhok! Laat je onderweg naar dat hok niet van de wijs brengen door een schreeuwende Steenuil: die is bang dat we aan zijn geliefde muizenvoorraad komen. Heeft die pech...wij gaan er feestje van maken.
Kom met je staart omhoog, de punt in een kleine blije krul en geniet van dit feest. Een feest vol Glammer!

Kom je ook op mijn feestje?
 

Groetzzz en Proetzzz van jarige Glammer Grijsneus (met ook groetzzz van Mica en Pansy)  



Reacties (1)
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Wie zijn wij?
Dit zijn wij!
Wij zijn Pansy, Mica , Glammer en Plien
 
Pansy (geboren 27 sept 2007)
Brits Korthaar - ex-kater
Volledige naam: Pansy Conzaly of Olly's Nest
Roepnamen: Panneman, Pan(s), Pannie
Herkomst: herplaatser, voorheen dekkater die nooit een poes van dichtbij zag.
Meest opvallende eigenschappen: rustig, heel evenwichtig, stille 'denker'
Doet het liefst: Beesie's slepen, genieten van zijn arbeidsongeschikte dekkater-status.
 
Mica (geboren 1 juli 2008)
Huis/tuin/keuken kat uit de Kittenmand - ex-kater
Volledige naam: Mica
Roepnamen: Mica, Mimi, Mie
Herkomst: De Kittenmand Tilburg
Meest opvallende eigenschappen: wispelturig humeur, leider/baas, staat dicht bij de natuur
Doet het liefst: jagen! 
 
Glammer (geboren 21 april 2013)

Brits Korthaar - ex-kater
Volledige naam: Glammer van Brandevoort
Roepnaam: Glam, Grijsneus, Wijsneus
Herkomst: Cattery van Brandevoort
Meest opvallende eigenschappen: altijd vrolijk, nieuwsgierig en heel sociaal, slim
Doet het liefst: zich overal mee bemoeien: niets is veilig. En jagen: Mica heeft hem het muizen geleerd. Maar vogels zijn ook heel leuk!
 
Plien (geboren: onbekend, volwassen)
Langhaar, vermoedelijk Pers
Volledige naam (die ze hier kreeg): Katzja Polien Zwabber
Roepnaam: Plien, Plientje, Eekhoorn en Zwabber
Herkomst: uit Polen (bleek uit haar niet geregistreerd chipnummer) en hier aan komen lopen
Meest opvallende eigenschappen: klein maar dapper, rustig, ijdel
Doet het liefst: haar vacht likken, in de tuin liggen. Knauwen aan planten. Doet aan 'damesvoetbal': balletjes door de kamer laten rollen.  
 
----------------------------
Mijnkrabbeltjes was voorheen de krabbelpagina van Joe, ook een Brits Korthaar (ex-) kater zonder papiertjes. Ofwel "Knappe Joe" zoals in zijn paspoort stond. Zo werd hij genoemd in de kattenopvang waar hij terecht kwam nadat hij als zwerfkat van straat werd geplukt. We noemden hem "Mems". Hij heeft hier nog vele jaren geluk gevonden en een heel fijn leven gehad.
 
Knappe Joe, roepnaam Mems (? - 23-2-2014)
(ex-kater afkomstig van SOK Tilburg)
 
 

 



Moet je ook zien...
Snorhaar Kunst
Op zoek naar echte honden en katten-
kunst? Kijk dan bij 
 

 

Ook proetwaardig
Van het vrouwtje
Ons vrouwtje krabbelt ook wel eens
Op babbelzzz....
 
 
 

En niet ons vrouwtje telt de bezoekers...nee, dat doet OneStat voor ons

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl