Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer, ben blij met mijn Britse kortharige vacht. Als ik buiten in de tuin loop, bij de muur, val ik bijna niet op. Kan ik zo mooi de wacht houden. Om grijze poes met korte staart te laten schikken zodra ze een poot op onze grond zet, Ze woont aan de andere kant van die muur. Natuurlijk lopen wij daar ook wel eens. Moet ook kunnen. Madam de buufpoes mag ook in onze tuin wandelen. Dat noemen we perceeltje-delen. Maar de buufmadam wil ook steeds binnen ons eten stelen. En dat vind ik, Glammer, niet goed! Heb ik nu mot met haar. Heb haar geproet op eigen perceel te blijven en ik kijk daar streng op toe! 

Mica heeft geen mot met grijze poes. Hij wandelt iedere dag over haar perceel om de muizenstand te checken zonder buufpoes een blik toe te werpen. Desnoods sluipt hij door het hoge gras. Is Mica bang voor buurpoes of buurpoes voor Mica. Kijk...daar is Mica:

Ik zal het hem even vragen...'Luister Mica...ik heb een vraagje...ben je bang voor buufpoes?"

Mica: "Je bedoelt dat grijze schepsel met die korte staart? Nou, die krijgt mijn haar niet overeind!. Gewoon negeren...ik ken schepsel niet" 

Dus bescherm ik, Glammer, onze etensbak in mijn eentje. Op Pansy hoef ik niet te rekenen: die wil zijn vacht niet vuilmaken aan zo'n karweitje in de tuin. En Plien heeft het druk met haar eigen zaken: haar haarzaak, de kapper.

Zo ging ze woensdag naar de kapper.

En na een gedwongen slaapje bij Kapper De Dierenarts kwam ze half kaal weer thuis. Even een beetje wankel op poot maar al snel begon ze aan haar schoonheidslaapje. Om de volgende dag uitgeslapen te beginnen. Ze was snel klaar met haar kattenwasje: deze haren hoefde ze niet meer te wassen:

Heeft ze nu kale plekken...(hier was ze net terug van de kapper)

Wij katers zouden ons niet druk maken over kaalheid: kan gebeuren en groeit bij ons snel weer aan.

Maar Plien reageerde na drie dagen, op zaterdag, wel raar. Zou ze in de spiegel hebben gekeken? Ze reageerde met hevig stinkende 'waterdrol' op de mat. Ondertussen kwam er ook een 'brokjes-stroom' uit haar bek. Ze dook daarna weg, verstopte zich uren in het donker op zolder. Pas aan het eind van de dag wilde ze even naar buiten.

Wij katers vonden het maar vreemd. Tikje overdreven? Misschien was haar kapsel -model half naaktkat met punk invloeden- niet naar haar zin? Had ze een andere coupe gewild? Maar om dan zo te reageren is wel raar!  

"Plien is vandaag heel ziek", zei het vrouwtje. "Ja, jongens: vreemd. Ze eet alleen haar eigen brokjes, iets anders lust ze echt niet. Moet dan haast wel een gevolg zijn van de narcorse". Narcose? "Ja, dat is het 'slaapmiddel' van de kapper. Dat middeltje is immers een gifsoort" 

We denken dat vrouwtje gelijk heeft. Na het 'leeglopen', vele uren rust, een wandeling buiten en daarna wat brokjes in de buik is Plien weer de oude. Met minder haar en zonder klit. Over haar coupe maakt ze zich niet druk. Het eerste pluis op de kale plekken is alweer zichtbaar: dat worden weer lange lokken! 

Ga ik nu mijn vacht wassen!

Groetzzz en Proetzzz van Glammer Grijsneus de tuinwacht, Pansy Panneman druk met dutten, Mica die onverstoorbaar alle percelen in de buurt inspecteert en half kale Plientje die blij is verlost te zijn van haar klitten én het slaapgif in haar lijf!

Pssssst: het schijnt dat Plien bij Kapper de Dierenarts toch wel goed verwend is. De 'kapster' haar kale plekken heeft gemasseerd met een heerlijk verzachtend huidzalfje...

Reacties

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer Grijsneus, maak me niet druk over mijn vacht. Zit altijd prima.

Wat haar teveel?  Wil je je winterse ondervacht kwijt? Dan vangt de bureaustoel, het vloerkleed of wat dan ook die haren wel. Vooral de bank en het schaapgeval in de schommelstoel kunnen goed haren vangen! Heb je geen kam of borstel voor nodig. Bij Mica werkt dat ook zo. Al heeft hij altijd een 'dunne' vacht. Een zeer bescheiden ondervacht en enkel onder de witte haren. Nou, je snapt dat hij zo klaar is met verharen. Verliest hij dat plukje in de buitenlucht terwijl hij door de wei rent. Aan haarbal-vormen en gras grazen om die kwijt te raken doen we niet. Is ook niet nodig. 

Mijn vriend Panneman heeft ander haar. Zijn mantel klopt hij niet zo eenvoudig uit op de bank. Voor een groot deel lukt dat. Maar blijft zich er een half schaap verstoppen onder zijn vacht. Dus moet hij geregeld onder de kam en borstel. Vindt hij heerlijk! Komt al het schaappluis los, gevangen in de kam. Tijdens wasbeurten slikt hij natuurlijk ook wat pluis in...dan eet hij een grasspriet. En komt het weer goed met zijn buik. 

Maar Plien, de dame in huis, begrijpt niets van mantels uitvegen op de bank, vachtwisselingen en grassprieten. Die moet dagelijks onder de kam om de minstens 3 schapen aan pluiswol uit haar lokken te laten bevrijden.

Plien en de kam zijn geen vrienden van elkaar. Ze staat dagelijks op poot van oorlog met dat ding. Bijna iedere dag geeft ze de kam een venijnige pootdraai om zijn tanden. Of hapt er op los met haar eigen tandjes. Alles gaat gepaard met een gromconcert. De dame is niet gediend van gefrut aan haar lokken. En toch meldt ze zich wel vrijwillig op tafel om aan dit werkje te beginnen. Ja, de nekharen laten kammen vindt ze nog best. Maar kom je bij de poten, buik en de rest dan gaan die klikvrije nekharen omhoog staan en gaat de kamoorlog weer verder. Gevolg: dikke klitten. Vrouwtje is gestopt met het ontwarren van die dingen want ze trekt dan zo kale plekken.... Een borstel of schaar gebruiken is onmogelijk: bij het zien van die attributen verandert Plien in een woest en uiterst boos monstertje! Raken wij katers zelfs onder de indruk van haar strijdlust. 

Dus hebben baas en vrouw nu een afspraak gemaakt bij de kapper. Voor Plien. Lijkt ons echt zo'n poezending!

Vrouwtje zegt: "Nee jongens: het is niet zo'n trimsalon waar Plien in de watten wordt gelegd. Ze krijgt geen was- en knipbeurt en een geurige poezenlotion toe. Ze gaat even slapen bij de dierenarts. En die gaat haar scheren! Niet in een moderne nieuwe Pers-poes look maar alle warboelharen zó afscheren. Het wordt een model 'dierenarts'. Lijkt ze daarna vast op een poedel maar ze blijft een Perzische Poes: ze gaat niet blaffen. Ze kan echt zelf niet al die schapen uit haar vacht drijven. Hoe ze ook haar best doet om de kale plekken in het retro-vloerkleed op te vullen, haar schaapjes verdwalen in haar eigen vacht"

Spannend! Vrouwtje zegt dat Plien woensdag onder het mes gaat. Het scheermes!

Nou, zijn wij blij met onze korte lokken. En met de bank! O, by the way: de nagelstudio op de bank is failliet verklaard: 0 klanten. We gedragen ons bankvriendelijk. In het begin hebben we voorzichtig de nagelweerstand getest. Kreeg je donderpreken, boze reacties en geen-snoepjes-straf. Dus hebben we ons snel bij de situatie neergelegd: enkel op de bank dutten!

Groetzzz en Proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Mica en heel binnenkort bijna kale Plientje

PS: vrouwtje spaart het Plien en Panneman haar. Is perfect te vervilten. Ze wil er een viltwerkje van maken. Misschien worden Panneman en Plien over 2 jaar wel de helden van een afstudeeropdracht en expositie....samen met familie-snorharen-haren van Ragdoll's Koos en Truus. 

PS van vrouwtje: Ik zoek nog meer kattenhaar voor mijn viltwerk. Heb je een (langharige) kat die je geregeld moet kammen? Als je een dunne laag pluis uit de kam, wat stevig wrijvend in je handpalmen kan vormen tot een bolletje, dan is dat haar zeer waanschijnlijk geknipt voor mijn viltplan. Wil je mij helpen? De haren uit de kam/borstel sparen? In een zakje, voor iedere kat een eigen zakje. Met in het zakje een briefje waarop het ras (indien bekend) en naam van de kat staat. Reageer dan op deze blog en ik neem via mail met je contact op. Zou wel geweldig zijn want ik verwacht heel wat kattenpluis nodig te hebben!

Reacties

Hallo Snorharen en Langpoters.

Voelen jullie ook aan je snorharen dat er wat in de lucht hangt? Een feestelijke dag! Met mij, Glammer Grijsneus als feestvarken. Ze zeggen hier dat ik (op 21 april) 5 kaarsjes op de muizentaart mag uitblazen! "Vrouwtje.. dan ben ik nu toch echt wel een grote kater!"

5 jaar. In die tijd heb ik heel wat geleerd. Hoe je als kitten ziek kan worden én weer kan genezen. Hoe je moet handelen om na je eerste verhuizing, samen met mams-poes Filou, snel weer terug kan keren op je geboortemand. Gewoon weigeren om op schoot te gaan liggen! Ben je na twee weken weer terug bij je broertje en de rest. En ja, dan mag je opnieuw verhuizen. Maar dan wel naar een mand waar je echte vriend, Panneman, al trappeld op je staat te wachten. Vriendschap op het eerste blik, snuf en kopje. Ik wist het al...ik rook het aan de vervoersmand. "Wanneer gaan we op pad?".

En zo leerde ik bij Pansy Panneman dat je ook wordt gewaardeerd als je niet op schoot wilt liggen. Er manden bestaan waar je blij en vrij kunt leven. Met veel oog voor je welzijn, dagelijkse aandacht en na weken aandringen ook echte vrijheid. In de buitenlucht. Al was dat een hele leerschool: ik was te enthousiast als ik naar buiten mocht. Vergat ik de "Hans en Grietje"-regels toe te passen en rende direct het weiland in. Vrouwtje pikte mij dan steeds weer op. Moest ik weer binnen bivakkeren. Al begreep ik dat langpoters-gedrag niet meteen, ze hebben mij zo wél geleerd om rustig naar buiten te lopen. Eerst sporen uit te zetten én te luisteren naar mijn naam.  

Op de eerste avond vol sneeuw ging het buiten even mis. Kon ik de sporen niet meer vinden. Beleefde ik een groots avontuur. Verdwaalde en zag buurten en werelden vol gevaar. Straten en auto's. Het liep goed af. Na drie weken was ik weer thuis. Hoorde ik daar dat vrouwtje zelfs de soldaten van de Landmacht had ingeschakeld: zij hadden via hun baas een belangrijke opdracht gekregen. Met flyer en fotomateriaal. Voor de belangrijke, van landsbelangmissie "Zoek Glammer". Vrouwtje had meer troeven benut om mij te vinden. Alle diereninstanties benaderd, dierenartsen, asiels. Social media en krantberichten. Stapels printerwerk in brievenbussen gestopt. Hondenuitaters, post/krantenbezorgers aangesproken...Tja, dan besef je wel dat je serieus gemist werd.

Sinds die tijd kom ik nooit meer in die gevarenzone. Blijf lekker op de weide en directe omgeving. Heb leren muizen (moet je bij de dames kip op stok zijn voor een goede vangst). Konijnen vangen met Mica. Geleerd dat je konijnen moet delen met je jachtpartner. Steenuil wakker maken met je sluipgang langs zijn slaapplaats. Hoe je zeldzame vogels kunt vinden en vangen....(Steenuil leeft nog steeds in vrijheid) Hoe je kunt vliegen, bungelend aan de buik van een grote kraaiachtige vogel. Rennen achter eekhoorntjes. 

Vrienden gemaakt in de tuin en weide. Zoals met buufkater en Plientje. Maar ook 'vrouwtje aan de panty naar buiten slepen' als Mica weer eens zit opgesloten. Of je beste pootje geven als je er een snoepje voor kan krijgen. 

Ja, in vijf jaar tijd leer je heel wat van de wereld! En nu is het tijd voor een feestje. Iedereen die door het kattenluik past is welkom. Behalve die merel die zijn nest wil beschermen en mij probeert weg te jagen door agressieve duikvluchten te maken. Al ben ik niet bang van die vogel. Want ik ben tenslotte een (bijna) 5-jarige kater! 

Feestelijke proets voor mams-poes Filou, mijn broer Gino (ook een hoera-staart voor hem) en de rest van het nest die ook uit de geboortemand zijn gestapt.

Tot Proetzzz!

Glammer van Brandevoort - Gewoon Grijsneus - , voor ever Britse vriend Pansy C. of Olly's Nest en beter bekend als Panneman. Mica uit de Kittemand. En Pluizige Poolse Pientje, de Plienemien.  

Reacties (3)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Het is nu écht voorjaar. Hoe ik, Glammer Grijsneus, dit weet? Mijn vriend Panneman gaat weer naar buiten! In de tuin wandelen. En er zijn meer tekenen die er op wijzen. Ook teken:  van die 'in de huid van de kat kruipsels'. Ons vrouwtje maakt daar altijd een hals- of kopzaak van en trekt die uit je vel. Zoals een paar dagen geleden. Zulke aanhangsels wil je niet meesjouwen. We zijn geen teken-taxi's! 

Ja, voorjaar! Kijk maar in onze poel. De oude lekke putring. Volgens het personeel al twintig jaar lek maar het kleine laagje water op de bodem is al jaren het walhalla van de springbeesten. Kikkers en padden. Een weekje geleden leek de poel uitgestorven. Stond ook bijna droog en vol bladeren. Begon vrouwtje ineens de poel water te geven!

In de poel...nadat de dames en heren kikkers en padden weer op een natje zitten... 

"Ja, kijk eens...onze tuinvrienden zijn weer wakker. Ik tel er zeker zeven. Terug in de ring. En ze hebben serieuze uitbreidingsplannen: vele dikke klonten dril! Zo op de droge bladeren. Die zullen we maar snel wat water geven voordat ze uitdrogen want het gaat heel warm worden". De kikkers en padden waren blij, sprongen verheugd op toen de eerste gieter vol water voorzichtig - niet op de dril - in de ring werd gegoten. En doken onder in het water. Nou, kan ik deze zomer vast weer wat kikkertje-timmeren. Als je jonge springbeesten even uit de poel ontsnappen en door de tuin hippen.

Ook voorjaar: vers kattenkruid. Heerlijk!!!! Je krijgt er een wild en wazig kopje van maar dat spul is te lekker om te laten groeien. Gelukkig hebben we heel veel kattenkruid, kunnen we nog maanden grazen. 

Hoezo krijg je daarvan een raar kopje?

Pansy Panneman komt ook even grazen al heeft hij liever een lange grasspriet..

Na het 'grazen' begint de tuinpret pas echt. 

Zie ik daar in de tuin een tuinkruipsel? Daar duik je dan meteen op af...

Het bleek vals alarm...of het kruipsels zag mij aankomen...een jacht-teleurstelling. Dan moet je weer even tot jezelf komen.

Even de zinnen verzetten en je aandacht richten op wat anders.

Om daarna uit te kijken naar andere avonturen...

En dat avontuur komt zo op je pad...Plien Zwabber!

Maar Plien at geen kattenkruid. Die blijft rustig en kuiert naar het bankje. De poezenbank!

Dan maar even gluren bij de buren...misschien valt daar wat te beleven...

Panneman vraagt zich af wat ik daar zoek en komt een kijkje nemen. Maar met zijn 'strenge' cattery-opvoeding, toen nog met een beoogde carriëre als dekkater en vast internationaal show-kampioen kent hij zijn grenzen. In dit geval de tuingrens.

Bij de buren valt het tegen...geen muis te bekennen. Weer terug...

Even op de weide kijken...

O, nu ik hier toch ben kan ik meteen wat rekoefeningen doen

En na die oefeningen spring ik op de muur. Toch maar eens van wat hoogte kijken of er wat te beleven valt. Vrouwtje heeft Mica geroepen. Hij zit nog in het veld. Hij is vast muizen aan het tellen. Misschien komt hij wel....maar als Mica een muis op spoor is dan is hij tijdelijk doof. Even kijken...zou hij komen? Hij is geen velden of weiden te zien....

 

Hebben jullie gezien dat onze tuin helemaal anders is? De bomen in de tuin zijn 'geknipt'? Er zijn veel obstakels verdwijnen. Ook al die hagen. Die hebben wij niet niet gesloopt: dat deed de buxusmot. Maar nu kunnen we zonder obstakels zo naar de weide en het weiland rennen. Lange afstand-sprintjes maken.

Top! En mooi uitzicht voor het personeel.

 

Mocht je nu nog in winterdut-toestand verkeren dan is het echt tijd om wakker te worden. Neem desnoods een hap uit het verkwikkend jong kattenkruid, rek je poten, verken de omgeving en ga op avontuur! 

Met (voorjaar-) groettzzz en proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Plien Zwabber en Mica de muizen-opzichter (helaas aan het werk, weer een foto-momentje misgelopen. Hij kwam naar binnen toen de plaatjes werden geplakt)  

Reacties (3)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ze zeggen hier dat het bijna kerst is. Ik, Glammer Grijsneus, heb even mijn neus gebruikt maar ik ruik de kerst nog niet... de boom in de kamer ruikt naar plastic. Niet dat er in die boom wat te halen valt...alle ontbreekbare ballen en het witte vogelgespuis hangt boven bereikbare poothoogte. Die andere boom aan de muur heeft wel spannende zaken op poothoogte hangen maar daar mogen wij dan weer niet aankomen. Doen we dan ook niet. Als je dat wel doet krijg je vast geen snoepjes!

Dat het bijna kerst is kan wel kloppen: ik heb kerstpakketten gezien. Dit jaar schonk baas zijn kerstpakket-keuze aan een serieuze zaak in Apeldoorn. Vrouwtje kreeg een doos. Zat helaas niets lekkers in voor ons. Of het moeten de rucollazaadjes zijn. Die plantjes piepen volgend jaar uit de grond en dan kunnen we smullen. Toch was er iemand die aan ons dacht. De meneer van de knabbeltjes-winkel. Hij had een goed gevuld pakket voor ons. Vele zakjes eten, snoepgoed, 2 balletjes en 7 speelgoedmuizen. Die muizen vielen helemaal goed in de smaak! Vooral die met vogelveer als staart. Zelfs Mica zwichtte voor zo'n muis en heeft een vogelveerstaart gekortwiekt. Pansy heeft wat nieuwe muizen naar boven gebracht: die horen in zijn schatkist. 

Ondanks dat Pansy de muizen naar boven brengt hebben we hier genoeg speelpret. Want we kregen van baas en vrouw ook vissen! En die zijn echt geweldig. Mica en Plien koppen, rollen over en spelen met de reuzevis. 40 centimeter speelplezier. Natuurlijk doen ze dat niet samen: tijdens de dagen rondom kerst wil je de lieve vrede in de mand bewaren. Pansy en ik gaan voor de middelgrote en kleine vangst. De kleine vangst werd ook door Pansy ontvoerd. Maar vissen voelen zich op hoogte niet tof, de vis is halverwege de trap gestrand. De middelgrote vis is wel onze favoriet: we hebben hem al bijna gefileerd. Zijn kleine buikritsje vernield (daarachter zit het heerlijke kruid in zijn buik) maar vrouwtje zal de vis redden en hechtingen aanbrengen.

Plien weet ook dat het bijna kerst is. Of in ieder geval winter. Ze heeft een Siberische bontjas aangetrokken! Nu noemen ze haar Mevrouw Pluis. Of de Bontjas. Blijkbaar is het een warme jas want Mevrouw Pluis ligt dagelijks vele uren buiten op de groenbak of tafel. Ze krijgt het echt niet koud! Of toch wel? Want soms kruipt ze binnen onder de kerstboom...

Maar sinds baas en vrouw een nieuw zitgeval hebben in de kamer kun je haar daar ook geregeld vinden. Net als Pansy als hij niet in de Bloq ligt. Het was wel even wennen, zo'n nieuw zitgeval. Ik mag mijn rekoefeningen niet meer op dat ding doen. Kreeg ik steeds een hels gemopper over me heen. Na drie keer te worden overdonderd laat je dat wel uit je kop. Rek ik me maar weer aan de boeken in de kast. Of het kleed. Of de paal aan het andere eind van de kamer. Maar tegen de tijd dat je de kamer bent doorgestapt zijn je poten wel weer op lengte en je spieren warm.

Plien, Mica en Pansy hebben geen zin in donderpreken: ze steken geen nagel uit. Wel is dat zitgeval geweldig. Genoeg ruimte om languit op te liggen. En een super uitzicht naar buiten vanaf de rand. Wij zijn fan van dit ding!

Hé, hoor ik buiten kerstgeklingel? Dan mag ik Phoe uitnodigen voor een kerstdiner. Dat wordt smullen. Mevrouw Pluis met de Siberische bontjas slaapt nu languit op het zitgeval en Pansy ligt weer in zijn Bloq. Deze dagen wordt dat ding 'zijn kerststal' genoemd. Mica is buiten al op zoek naar kerststerren in de lucht. Ga ik Phoe verblijden met een uitnodiging.

Tot na het kerstgeklingel, poezelig spinnende feestdagen en de kerstproetzzz van ons,

Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Mica en Mevrouw Plien Pluis in haar bontjas!

 

Reacties

Hallo Snorharen en Langpoters,

We krijgen volgende week een nieuwe mand in de kamer. Een bank, een stoffig geval. Niet omdat wij onze mand dagelijks belagen met onze nagels. Dat zouden we niet in onze kop halen want je kunt dan op boos gemopper rekenen. En misschien krijg je dan wel geen snoepje...Wij doen dan ook altijd ons best om die paarse koe op de mand niet te beschadigen. Zelfs Plien leerde snel...geen nagels rekken aan de bank. Dat doe je aan de krabpaal. 

Maar ja, soms lig je op die heerlijke rand waar je als snorhaar perfect op kunt 'hangen'. Of zitten met uitzicht over de kamer. Als je dan schrikt denk je niet meer aan regeltjes. Dan loopt die koe wat kraswerk op. Met zo'n dikke huid van de koe zie je die amper. Ja, Pansy wordt ouder en springt soms mis. Dat laat ook krassporen na. Of is hij soms te lui om naar de krabpaal te lopen, probeert hij heel zachtjes toch zijn voorpoten tegen de bank te zetten. Heel voorzichtig, zonder nagels. In het begin ging dat wel eens fout, maakte hij wat speldenprikjes. Goed, wij zijn ook maar gewone snorharen die hun best doen om gehoorzaam en netjes met de manden van het personeel om te gaan. Maar ongelukjes gebeuren soms.

Het schijnt dat onze voorgangers, vooral de oude Zwoeber en later Mems, anders omgingen met de koe op de mand. Daarom kregen de manden in 2013 een nieuwe koe-bekleding. Maar waarom zou je oude manden voorzien van verse koe? Vrouwtje zegt: "Nou, het zijn echte design-klassiekers, tijdloos en geliefd onder sommige langpoters. Absoluut niet versleten, doorgezeten of uit de tijd. Sterker nog, deze vintage is populair". O, dat wist ik niet, dan zullen Mica en Pansy als vintage snorharen ook wel populair zijn.. maar die mogen niet weg!

Waarom krijgen we dan een nieuwe mand in huis? "Omdat we na bijna 25 jaar wel eens wat anders willen. En de nieuwe bank beter in de kamer past. Nee, Glammer, jullie zijn geen bank en gaan niet de deur uit na 25 jaar". En waarom dan stof? "Dat past beter in de kamer. Jullie zijn zo braaf en opgevoed dat we het risico aandurven want stof en kattennagels is natuurlijk geen ideale combinatie" Hoor je dat? Vrouwtje vindt ons braaf...kan ik voortaan wel om een extra snoepje zeuren!

Nu moeten onze vertrouwde manden het huis uit. Baas verkoopt die via Marktplaats. Kreeg hij binnen een uur een telefoontje. Toen de mevrouw aan de lijn hoorde over ons, snorharen in huis, was ze direct klaar. Wilde ze onze manden niet. Tja baas, dat werkt zo niet. Je moet onze manden aanbieden aan personeel van snorharen. Die vinden een klein krasje of speldenprikje geen ramp. Hun snorhaar kan zonder problemen een krasje méér maken.

Dat je heel goed moet kijken om onze poottekeningen te zien maakt bij snorhaarloos personeel blijkbaar niets uit. Ze willen voor een prikkie op de eerste mand zitten. Om hun kroost op de koe te laten springen? Of de mini-langpoters kunstwerken te laten maken op de koe? Onze nauwkeurig, voorzichtig aangebrachte kunstwerkjes worden in ieder geval niet op prijs gesteld...

Ik zal onze manden wel verkopen! Ze zijn zeer geschikt voor snorhaarpersoneel, al dan niet in bezit van mini-langpoters die gerust onze kunstwerkjes mogen vernielen! Die lekker met snorhaar op schoot op de bank willen genieten van onze paarse koeien. Voor weinig geld echt design willen en nog vele jaren willen genieten van flink zitcomfort. De snorhaar heerlijk op kan dutten want ze liggen perfect.

Wie kent zo'n personeel? 

Eén belangrijk puntje: je krijgt ons er niet bij! Als je nog geen snorhaar hebt dan moet je die zelf zoeken en aanschaffen!

Ook Mica ligt tegenwoordig geregeld op de paarse koe-mand. Zijn vacht is vintage geworden: niet meer zo vol meer. In tegenstelling tot Plien die dag en nacht in een Siberische bontjas door de kamer loopt. Ze verwacht ijstijden. Rent zo al dan niet achter een balletje aan. Pansy vertrouwt al de veranderingen niet: hij duikt steeds vaker veilig weg in de Bloq. Tot ik hem kom wekken om samen door de kamer te racen. Dan worden de oranje ogen van bontjas Plien heel groot...wil ze ook racen. Maar dat is wel wat warmpjes met zo'n pluizige bontjas aan. 

Pluizige Plien...

Ik duik nog even op de paarse koe-mand. Zie jij je ook wel zitten op die mand of ken je iemand die zo'n mand wenst? Hier vind je de info: https://link.marktplaats.nl/m1233081144

Groetzzz, proetzzz en snurkzzz vanaf de paarse koe-mand,

Glammer Grijsneus (ik krabbel alleen hier verhaaltjes: niet op de paarse koe-mand)
Pansy Panneman
Bontjas Plientje
En vrijbuiter Mica die buiten in de kou geduldig wacht op de eerste sneeuw! Zijn lust en leven. Hij is wel een tikje jaloers op de warme bontjas van Plien. Maar na uren in de kou komt hij zich warmen op de paarse koe-mand.


Reacties (2)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer, mag nog steeds de krabbels en proetjes schrijven. Ondanks dat Plien goed is in toetsenbord lopen en liggen. Ze wil misschien wel graag heersen over toetsen en computers maar ons personeel ziet een andere toekomst voor haar. Plien heeft een geweldige balbeheersing en veel lol in het pootbalspel. Als ze het balletje hoort rammelen, er zit een klein belletje in, dan trapt ze al haar poten warm. Haar nekspieren maakt ze warm door koddige kopbewegingen te maken en opgewarmd staat ze te springen om de bal te ontvangen en door te kaatsen. Als Plien zich klaar maakt voor het echte spel liggen ze hier in een deuk. Denk je, dat is typisch poespootbal, dat kunnen wij als katers beter, dan vergis je je.

Plien is vooral goed als keepster. Gaat ze actief op de rand van het kleed zitten. Volgt de bal met grote oranje ogen, nog voordat die is afgespeeld. En daarna laat ze vrijwel geen enkele bal door. Met vreemde sprongen weet ze te voorkomen dat de bal op het kleed komt. En heel bijzonder: meestal  tikt ze de bal meteen terug in de juiste richting. "Nog een keer...".

Vrouwtje was kansloos bij het penalty-spel met Plien. Van de circa 15 pogingen werden er 13 doelbewust afgeweerd door Plien. Als Plien die andere twee keren niet met haar nageltje in het kleed had gezeten, het is toch spannend en dan zoek je af en toe wat houvast, zou het 15-0 voor Plien zijn geworden. Plien heeft nu dan ook een nieuwe bijnaam gewonnen. Weliswaar geen echte keepsternaam maar ze is er mee tevreden: ze noemen haar nu ook "Madonna": de beste pootbal-poes uit de mand! Mica is nu een tikje jaloers...hij probeert haar af en toe aan te vallen. Sprint ze tijdig weg. Vanmiddag heeft Madonna wraak genomen op Mica, toen die buiten voor het tuindeurraam zat. Begon Madonna hem vreselijk uit te grommen. Binnen...aan de andere kant van het deurraam. 

Aan pootballen moet ik nu even niet denken. Niet na dat avontuur van vandaag. Vorige week had Pansy last van een enkele niesbui. Inmiddels weer over maar heeft hij mij aangestoken. Met af en toe een klein niesje (wees gerust, is geen niesziekte maar gewoon een verkoudheid, iets dat we aan het vrouwtje hebben te danken) kun je heel actief zijn en je buik vol eten. Iedere snorhaar weet dat je af en toe een spriet gras moet eten: goed tegen haarballen. Met zo'n niesje pas je toch op je lijf. Regent het en heb je behoefte aan een grasspriet? Dan kijk je toch eerst of je die binnen kunt vinden. En ja, die is er. De waterslurpende Papyrus. Heerlijk goedje want de bladeren hebben een harige stuctuur waar de haren in je buik goed aan blijven plakken. De plant die sinds een weekje op de grond staat. En die we nu bijna kaal hebben geplukt...al was die al bijna kaal maar dat is de schuld van het vrouwtje. 

Goed, ik nam vanmorgen weer een hapje. Zei vrouwtje: "En nu is het afgelopen! Jullie vernielen de plant!" Werd die weer op een onbereikbare plaats gezet. Maar ik had mijn grashap gescoord en kon daarna rustig gaan dutten op het schaap in mijn schommelstoel. Tot mijn slaap werd verstoord door een niesbui. Niet zomaar een gewone niesbui...het hield niet op. Ik viel uit de stoel, kroop over de grond, kreeg het benauwd en raakte even in een vlaag van paniek. Leek eindeloos te duren. Gelukkig was daar vrouwtje die niet van van zijde week en mij gerust wist te stellen. Die de hele snotsliert (sorry...het was nogal heftig) uit mijn neus trok. Na een slok water en een hapje eten ging het wel. Voor even. Veiligheidshalve besloot ik heel dicht in de buurt van vrouwtje te blijven. Maar goed ook want daar kwam weer zo'n uitputtende niesbui... Ik nieste niet mijn longen maar wel die grasspriet uit mijn neus! Vrouwtje zag een deel van die groene, inmiddels bruin geworden spriet, uit mijn neus verschijnen. Trok die er direct voorzichtig uit. Was mijn niesbui ook meteen over!

Heb ik daarna even diep adem gehaald door mijn neus: alles weer in orde. Kreeg ik een snoepje voor de schrik. Smaakte heerlijk. Heb ik daarna nog één klein verkoudheidniesje laten horen. Afvoer van de snotkliekjes... die spriet in mijn neus heeft de boel behoorlijk opgeruimd. 

Het lijkt erop dat wij hier niet meer niezen. Nou ja, buiten het vrouwtje dan. Misschien moet vrouwtje maar eens een hapje Papyrus nemen en die in haar neus laten belanden. Dan zullen wij wel aan haar zijde gaan zitten als ze dan onbedaarlijk gaat niezen....

Geen plaatjes...."doel schieten met Madonna" gaat volgens vrouwtje niet samen met plaatjes schieten. En "Eerste Hulp bij Benauwdheid na Ongewenste-grasspriet-in-je-neus" al helemaal niet! Want dan had ik het nu vast nog benauwd...

In plaats van plaatjes hier een moraal-proet: eet nooit Papyrus. De bladeren zijn nogal eigenwijs, nukkig, hard harig en moeilijk uit te niezen als ze de verkeerde weg kiezen! Boodschap voor het personeel: breng ons niet in verleiding. Zet zo'n plant niet op voor ons bereikbare plaatsen! Wij zijn ook maar gemakzuchtige snorharen en voor je het weet loopt het verkeerd af. Gelukkig had ik geluk... 

Met weer Groetzzz en Proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus met (weer) een open neus, Pansy tevreden zonder genies, Mica die zijn poes-angst probeert te overwinnen met machtuitingen en de sportieve fanatieke pootballende Poolse Pers Plien 'Madonna' die zich niet door Mica buitenspel laat zetten.

Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Het is tijd om jullie weer eens te verblijden met proet uit onze mand. Ik, Glammer, zal jullie onze laatste avonturen vertellen. Waar zal ik beginnen? Bij het avontuur met de blafbibsen, de honden? Wat weken geleden kwam er zo'n blafferd het huis binnenstormen. Met een groot bek wilde hij ons wegblaffen. Dat is gelukt! Mica en ik doken de tuin in, Pansy en Plien beklommen de trap en zochten daar een veilig plekje op. Wij vinden honden maar rare monsters die onze rust verstoren.

Al kun je boven ook genoeg veilige plekjes vinden...

En dan komen er op een dag een aantal langpoters op bezoek. Ze komen drankjes proeven met de baas. Een van de langpoters ziet geen hand voor ogen maar heeft een hond die hem de weg wijst. Omdat Pansy de laatste tijd nogal schrikkerig reageert heeft vrouwtje hem al eerder naar boven gebracht. Mocht hij die middag dutten op de langpootmand. Pansy dacht dat hij straf kreeg: eenzame opsluiting. Vond hij niet leuk. Mica was al buiten.

Kijk...als ik de langpootmand met Pansy deel dan is hij wel blij...

De hond kwam binnen. Een fors monster. Maar hij hield zijn bek, ging braaf op het kleed naast zijn baas liggen! Ik lag vlak bij hem, op het schaap in de schommelstoel. Ik wierp het monster een boze blik toe "waag het eens om mij te verjagen" en dat was niet eens nodig. Hij negeerde mij en Plien compleet! Zou die hond dan zelf ook blind zijn? Of is het geen echte hond? Uiteraard hebben we, nadat de hond weer was verdwenen, het hele kleed afgesnuffeld. Ja, het rook toch écht naar echte hond. In ieder geval moeten we onze mening over honden bijstellen: blinde honden zijn prima!

Over vloerkleden gesproken. Baas en vrouwtje namen laatst de tassen en de benen. Ze delen 25 jaar hun ringen, tijd voor een feestje. Zonder ons. Maar er werd wel aan ons gedacht. Toen ze spontaan een nieuw vloerkleed kochten. "Deze niet: daar durft Pansy geen poot op te zetten. Kijk, deze is perfect! Vintage, daar zie je een extra kattennagelhaakje niet op" Wij noemen vintage gewoon versleten. Maar toegegeven, dat versleten kleed bevalt prima. Pansy en ik gingen als vanouds weer kleedracen en ravotten op de mat. Ik heb de onderkant bestudeerd: ook vintage. En Plien heeft het kleed ook goedgekeurd. "Ligt heerlijk", proet ze.

Het schijnt dat ze ook een nieuwe bank hebben gekocht. Eentje waar wij allemaal op kunnen liggen. Niet vintage: moeten we onze nagels bedwingen. Of dat lukt? Over een maandje weten we het. Dan komt de bank. Natuurlijk gaan we die testen: ligging, zachtheid, uitzicht, pootgevoel, warmte, houvast en nagelvastheid, afzetgemak, klimmogelijkheden en het race-gemak over het geheel. We zijn benieuwd!

Dan het avontuur van onze zwerfvriend Phoe. Vrouwtje regelde een gratis zakje Whiskas voor Phoe. Nou, hij heeft gesmuld! Dat hij schrokt en geen etensbak-etiquette-regels kent kun je hem niet kwalijk nemen.
Na de heerlijke maaltijd wilde hij niet meer naar buiten. Maar toen Mica wakker werd, hij komt steeds vaker naar binnen om een dutje te doen, wist Phoe dat het feest was afgelopen. Hij toch echt beter de zwerfpoten kon nemen...

Onze Poolse dame Plien is heel hulpvaardig. Dol op computeren. Ze is een echte expert volgens vrouwtje. Ze kan zelfstandig Outlook opstarten en de agenda van vrouwtje beheren. Afspraakjes inplannen. '[[!...' is vast Pools voor slapen en niet storen en "Ooooó.." zal wel aaien betekenen. Ook krijgt ze het voor elkaar om binnen 1 onbewaakte minuut bezit te nemen van de werklaptop van vrouwtje. Binnen die tijd het beeld op het scherm te kantelen. Vrouwtje met de handen in het haar...moest ze een half uur zoeken naar instellingen om de boel weer recht te zetten. "Is toch gewoon kattenspel" zegt Plein.

"Voortaan mag Plien het werk doen, kan ik wel stoppen met werken" zegt vrouwtje. Plien heeft meer capaciteiten. Blijkt in de praktijk. Vuurtoren-kijken: in één draai van haar nek zo'n 360 graden blikveld overzien (na ja, een 270 graden-view is voor haar kattenspel). Koddig poes-voetbal: een soort van sierlijk ballet vol expressie maar ieder schot is hard en raak. En is onderzoekster. Ja, dan zit je al snel een paar keer opgesloten in de garage...  

Ik ga nog even wat dutten. Wat winterslaap oefenen want het wordt natter en kouder. Kun je beter lekker binnen een warm plekje opzoeken en dutten. En dan maar hopen dat de volgende hond die de mand bezoekt een blinde hond is...

Met de groetzzz en proetzzz van ons,

Glammer (de énige Britse eigenwijze Grijsneus), Pansy Conzaly (tikje verkouden/ziekjes-najaar is niet zijn ding), Mica (met veel eetlust want de muizen zijn op. Het uilenmonster leeft nog steeds...) en Poolse Pers-Poes Plien die poeslief tevreden haar plekje in de mand heeft gevonden.



Reacties (1)

Roddels, proets en andere nieuwtjes over snorharen, voor snorharen én langpoters.

Glammer 'Grijsneus' van Brandevoort biedt een visje aan.

Poolse Plien groeit. Haar buik wordt zichtbaar dikker. Met zo'n buik wil je ook wel even midden in de kamer languit op de vloer liggen. Glammer Grijsneus zag haar daar liggen. "Wat doet ze nu? Als je zo dik wordt moet je juist bewegen!". Hij bedacht zich geen moment en zocht in de hoek van de kamer een gehaakte vis op. Pootballend, met prima vis-beheersing, wist hij het geval naar het midden van de kamer te manoevreren. Tot op een katlengte afstand van Plien. Om daarna met een nauwkeurig schot de vis in de poten van Plien te schieten. Hij ging zitten en wachtte hoopvol op een reactie. Helaas, Plien had geen trek. Niet in vis, niet in een pootje pootballen of ander spel. Glammer heeft nog getracht om haar met een vriendelijke proetje te verleiden maar ook dat werd geen succes. Glammer: "Nou...dan niet. Ga ik wel buiten kijkenof daar wat te beleven is". De redactie van deze krant vroeg aan Plien waarom ze de vriendelijke actie afwees. Haar antwoord: "Ik heb mijn buik vol van katers...laat mij met rust!"

Glammer Grijsneus na een nachtje muizen....

De moderne kater met ballen anno 2017 (artikel door de wetenschappelijke redactie)

Stel, je bent een kater met ballen. Dan behoor je tegenwoordig tot een minderheid. Net als poezen die nog katerlust vertonen. Kom je als kater zo'n poes tegen dan is het even feest. Tientallen geleden was het voor zo'n kater wel iedere week feest. Kon je niet poes-trouw zijn en had je geen tijd om je te bekommeren over de gevolgen. Je zag later wel of er nakomelingen in je de omgeving liepen. "Die jonge rode kater...ja, ik herinner me een luidruchtige nacht met Rode Mientje. Is er vast een van mij". Maar tijden veranderen.

De krant sprak met een hedendaagse kater met ballen. Hij heet Phoe. Een zwart-witte kater zonder (bekende) vaste verblijfmand. We vroegen Phoe hoe hij denkt over het huidige katerleven met ballen. Phoe: "Wil je tegenwoordig nog een leven met ballen dan moet je bijtijds gaan zwerven. Als vaste mandkater ben je namelijk snel het haasje. Zwerven heeft zo zijn nadelen maar ik heb geluk. Zwerf wat door tuinen en weiden. Maak vrienden die hun etensbak met je willen delen. En ja, kom je dan een knappe poes tegen die op zoek is dan loop je niet weg. Maar waar kom je nog een poes tegen die katerlust heeft? Ik had laatst geluk. Ze heet Plien en is heel knap. Een buitenlands geval. We hebben een ouderwets feestje gevierd op de wei. En daarna zag ik haar nog vrijwel iedere dag in een van de tuinen. Ze heeft het niet geproet maar ik zag het: het is raak. Er komen jonkies van mij. Dan laat je zo'n poes niet in de steek. Je wilt je kindjes zien en ze leren muizen. En een moderne kater anno 2017 wil ook bij de bevalling zijn!

Pa Phoe...."Betrokkenheid moet een recht zijn voor anno 2017 katers met ballen"

"Maar er valt nog veel te verbeteren...kom je de mand niet meer binnen..."

Plien-nieuwtjes

Plien is op papier uitgeteld maar niet heus. Dag 59 is gepasseerd, de eerste dag waarop je kleintjes veilig ter wereld kunt zetten. Al wachten de meeste poezen tot dag 65 is aangebroken. In de nacht van dag 60-61 heeft ze haar jongen in de buik gesorteerd. "Jij eerst, je moet vooraan liggen. Kruip maar vast tussen mijn dijen..." Dat sorteren was niet eenvoudig, een heel kneedwerk in de buik. Duidelijk zichtbaar en soms werd er een zuchtje gelaten. Tja, als je jongen net zo eigenwijs zijn de moeder dan begrijpen we die zucht wel! En ja, nummer 1 ligt nu duidelijk op zijn of haar plaats. Nadat ze alles had georganiseerd kon Plien weer rustig slapen. Haar vrouwtje eindelijk ook al was inmiddels het ochtendlicht aan de hemel verschenen. Ze regelde de rest. Voor het geval dat...kittenmelk, flesje, pipet, handdoeken, schaartje, steriel water en doekjes, noodnummer dierenarts en een fototoestel. Laat ze maar komen. Maar waar? Plien houdt van kranten: zo lekker om op te liggen. "Ik wil op tafel kramen...daar komen die katers niet.  O, een nieuw mandje? Prima. past perfect. Maar mag er wel een krant in?"  

Plien sorteert voor op de bevalling...

Nu alles geregeld is moet je wachten. Geduld hebben. Goed, Plien heeft 's ochtends nog wat last van misselijkheid en moet ze haar maagje even legen maar verder merk je niets aan haar. Ze heeft veel eetlust en geniet nog even van een lege mand-status. Om een hele lange dag met Pa Phoe, de vader, op stap te gaan. Plien, wat vond je personeel van dat uitstapje? "Weet niet...denk dat ze het niet fijn vonden. De hele zolder werd op zijn kop gezet...alsof ik daar zou durven kramen. Echt niet!. Veel poespas-paniek om niets". En wanneer ga je als Pers echt persen? "Als ik kramp krijg! Lijkt mij wel leuk om te wachten tot Panneman 10 jaar wordt. Dat is toch op 27 september? Ja, dat lijkt mij een prima dag"

Dat wordt dus wachten tot dag 66. Als Plien het niet eerder op haar heupen krijgt.

Panneman: gaat ze echt bevallen op mijn feestdag? Dan wordt het wel druk op mijn feestje....


Tot de volgende editie met meer nieuws

Reacties (1)

Roddels, proets en andere nieuwtjes over snorharen, voor snorharen én langpoters.


Poolse Katzja Polien Zwabber sluit vriendschap met Belgische Brit Pansy Conzaly of Olly's Nest

De Poolse Katzja Polien Zwabber, de kleine vermoedelijk Perzische mengelmoes-poes zonder papieren en beter bekend onder de naam Plien, diende eind juni van dit jaar een asielaanvraag in bij de katermand van Glammer, Mica en Pansy. Haar conditie bleek slecht. Mager, vuil en verwaarloosd. Wel vlo- en tekenrijk. De heren in die mand zijn gastvrij maar zien graag hun vrienden, vrijwel allemaal van het katergeslacht, ook graag weer met volle buik naar buiten lopen. Dat andere snorharen op hun plekjes in de mand dutten wordt niet gewaardeerd. De heren waren het snel met elkaar eens. Dit langharig geval zagen ze door de poten. "Poes...die kun je met gemak ontwijken" was het eerste commentaar van kater Mica. Glammer, altijd nieuwsgierig en bereidt om vriendschappen te sluiten, vond haar toch een tikje vreemd. "Ze lijkt me niet kwaadaardig maar ik kijk dit keer toch even de kat uit de boom....is geen kater". En Pansy keek met argusogen toe vanaf zijn bank. Tot Plien, inmidels bekomen van haar zwerftijd, met een balletje alle hoeken van de kamer bekeek. "Hé, voetballen! Dat is leuk, ik wil met je spelen!" proette Pansy. Waarna hij dapper van zijn bank sprong en toenadering zocht. Tot Plien siste "Blijf uit mijn buurt!" Drop Pansy weer af en nam plaats weer plaats op de bank.

Plien bleef in eerste instantie het liefst in de buitenlucht. "Kamperen" in de tuin, onder een struik. Voor een gevulde maag en het graven van een kuiltje voor drolletjes kwam ze even naar binnen. Momenten waarop Pansy de bank verliet om nieuwsgierig om het hoekje toe te kijken. 

Plien waagde zich in die tijd tijdens maanlicht iedere dag wat uurtjes binnen. Als Glammer en Mica op muisjacht waren. En Pansy op schoot lag van de baas. Aan sissen deed ze niet meer. Ook niet als ze Pansy, zeker twee keer groter en dikker, in haar buurt kwam. Eind juli kreeg Plien, inmiddels verzekerd van een verblijfsvergunning en status huiskat met eigenaars. katerlust. Aan de katers in de mand had ze niets. Die konden haar katerlust niet oplossen. Ze zocht katers met ballen. Pansy heeft vast een tikje weemoedig haar krolse gedrag aangezien. "Zie je niet dat ik een voorheen dekkater ben? Met perfecte papiertjes. En kijk onder mijn staart: ze hangen er nog. Tja, ze werken niet meer maar dat is toch niet erg?" Plien dacht daar anders over. "Phoe, die zwerfvriend van Glammer, heeft werkend spul onder de staart. Ik wil hem versieren!" Na een nachtje en dag afwezigheid nam Plien voldaan voorzichtig bezit van de mand. Steeds vaker binnen.

Toen kwam het moment dat de heren en Plien alle tijd kregen om zonder toezicht met elkaar kennis te maken. Personeel op vakantie al werden ze perfect verzorgd tijdens hun afwezigheid. In die tijd liet Plien zich niet zien aan de verzorger maar wel aan de Britten. Bij terugkeer bleek ze totaal geaccepteerd te zijn en mag ze in hun nabijheid dutten. Geeft ze een kik, een miauw, dan staat Pansy direct in haar buurt om bescherming te bieden. Naar verwachting zal Plien binnenkort pal naast Pansy dutten. Al blijft Mica bij zijn eerste standpunt: "Poes...ontwijken. Al krijgt ze lekkere kleine knabbeltjes. Die ontwijk ik dan weer niet"

Mica smult...


Gooit Poolse Plien nu haar charme in de strijd om goede kittenopvang te regelen? Voor haar volgende krolse periode? Haar buikje groeit en groeit en de dame ziet er plots piekfijn en stralend uit.

Plien en Pansy dutten....

De redactie van deze krant zal uiteraard de situatie volgen.

Op Sardienië zijn geen sardientjes te vinden

(Ingezonden stuk van Pansy Conzaly) Ik had het wel in de gaten: het personeel gaat weer op reis. Sardientjes zoeken op Sardienië", zei vrouwtje. Nou, na lang wachten kwamen ze terug. Ik heb, nadat ze weer thuis waren, alle koffers afgesnuffeld. Die roken niet naar sardientjes. Vrouwtje zei: "We hebben heel Sardienië bekeken. Duizend en nog meer kilometers gereden. Door hoge bergen en diepe dalen, langs blauwe zeeën en witte stranden. Van Noord naar Zuid en van West naar Noord. Nergers een sardientje voor jullie gevonden..." Gelukkig gaf het personeel die zoektocht na twee weken op en keerden huiswaarts. Konden ze ons weer kroelen en aaien. Wij weer blij. Om die blijheid te uiten heb ik diep in de nacht twee sardientjes uit de speelmand opgevist en die voor hun langpoter-slaapmand gelegd. Konden ze de volgende ochtend toch genieten van sardientjes. 

Glammer nam eerder dit jaar de sardientjes in ontvangst....


Slakken-taxi

Het komt steeds vaker voor dat kleine slakken meeliften op een kattenvacht: de slakkentaxi., Snel-vervoer. Meestal is Mica de vervoerder. De slakjes met huis schudt hij op de plaats van hun bestemming zo van zijn lijf. Tegenwoordig hebben dikke naaktslakken ook behoefte aan vervoer. Mica weigert zulke gasten. Toch kunnen deze slijnerige giganten nu ook rekenen op betrouwbaar vervoer van A naar B. Via de pluimstaart van Plien. Al zijn er problemen: eenmaal op bestemming weigeren die luie slakken de staart te verlaten. Het verwijderen van de kleverige gasten is lastig: Gemiauw (blijf van mijn staart) en een vinnig pootje zonder nagels. Maar als de plakgast dan eindelijk is verwijderd is de opluchting en dankbaarheid van Plien groot. Snorharen: bezin voor je begint. Wees geen snorder die zulke plaklifters een lift geeft!

Herfst breekt aan

Als de herfst in aantocht is dan is het tijd om warme plektjes in je mand te zoeken. Glammer zoekt zijn schapenvel weer op....

Plien ligt op de vensterbank....


Op welke plek dut jij in de herfst? 

Volgende editie

Zodra er weer nieuws is verschijnt de nieuwe Proetjes-courant. 

============================================================================






Reacties (4)
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Wie zijn wij?
Dit zijn wij!
Wij zijn Pansy, Mica , Glammer en Plien
 
Pansy (geboren 27 sept 2007)
Brits Korthaar - ex-kater
Volledige naam: Pansy Conzaly of Olly's Nest
Roepnamen: Panneman, Pan(s), Pannie
Herkomst: herplaatser, voorheen dekkater die nooit een poes van dichtbij zag.
Meest opvallende eigenschappen: rustig, heel evenwichtig, stille 'denker'
Doet het liefst: Beesie's slepen, genieten van zijn arbeidsongeschikte dekkater-status.
 
Mica (geboren 1 juli 2008)
Huis/tuin/keuken kat uit de Kittenmand - ex-kater
Volledige naam: Mica
Roepnamen: Mica, Mimi, Mie
Herkomst: De Kittenmand Tilburg
Meest opvallende eigenschappen: wispelturig humeur, leider/baas, staat dicht bij de natuur
Doet het liefst: jagen! 
 
Glammer (geboren 21 april 2013)

Brits Korthaar - ex-kater
Volledige naam: Glammer van Brandevoort
Roepnaam: Glam, Grijsneus, Wijsneus
Herkomst: Cattery van Brandevoort
Meest opvallende eigenschappen: altijd vrolijk, nieuwsgierig en heel sociaal, slim
Doet het liefst: zich overal mee bemoeien: niets is veilig. En jagen: Mica heeft hem het muizen geleerd. Maar vogels zijn ook heel leuk!
 
Plien (geboren: onbekend, volwassen)
Langhaar, vermoedelijk Pers
Volledige naam (die ze hier kreeg): Katzja Polien Zwabber
Roepnaam: Plien, Plientje, Eekhoorn en Zwabber
Herkomst: uit Polen (bleek uit haar niet geregistreerd chipnummer) en hier aan komen lopen
Meest opvallende eigenschappen: klein maar dapper, rustig, ijdel
Doet het liefst: haar vacht likken, in de tuin liggen. Knauwen aan planten. Doet aan 'damesvoetbal': balletjes door de kamer laten rollen.  
 
----------------------------
Mijnkrabbeltjes was voorheen de krabbelpagina van Joe, ook een Brits Korthaar (ex-) kater zonder papiertjes. Ofwel "Knappe Joe" zoals in zijn paspoort stond. Zo werd hij genoemd in de kattenopvang waar hij terecht kwam nadat hij als zwerfkat van straat werd geplukt. We noemden hem "Mems". Hij heeft hier nog vele jaren geluk gevonden en een heel fijn leven gehad.
 
Knappe Joe, roepnaam Mems (? - 23-2-2014)
(ex-kater afkomstig van SOK Tilburg)
 
 

 



Moet je ook zien...
Snorhaar Kunst
Op zoek naar echte honden en katten-
kunst? Kijk dan bij 
 

 

Ook proetwaardig
Van het vrouwtje
Ons vrouwtje krabbelt ook wel eens
Op babbelzzz....
 
 
 

En niet ons vrouwtje telt de bezoekers...nee, dat doet OneStat voor ons

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl