Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer, let nu in de tuin én omgeving niet alleen op muizen, konijnen en vossen maar ook op 'kamelen'. Volgens ons vrouwtje is het nu zo droog dat de zandgrond in de tuin snel een woestijn zal vormen en we binnenkort wilde kamelen kunnen verwachten. 

Ja, het is wel stoffig droog in de tuin. Heeft wel een voordeel: de dorre plantenblaadjes ritselen zodra er iets onder zich durft te bewegen. Hoef je alleen je oren te spitsen om te horen of er een muis in de buurt is. Zo'n vette rooie Woelmuis. De wat kleinere Bosmuis of zo'n Spitsmuis. Plien heeft dat ook in de gaten: "Muizen vangen doe je nu met je oren". En hoor je wat? Dan is het zo gepiept.

Plien neemt niet eens meer de moeite om haar buit naar binnen te brengen. Om onder het vloerkleed te stoppen. Ze laat haar vangsten gewoon weer ontsnappen. Plien: "Ik ben een sportjager geworden. Moet je je vangst altijd weer laten lopen"

Nou, Mica en ik maken er ook dagelijks een sport van om dat gespuis te vangen. Maar wij doen dit werk serieus. Als vakbroeders trekken we het veld in om de muizenstand te reguleren. Vangst? Dan moet je die niet laten schieten. En er van smullen. Laatst had ik net een muis op en ging naar binnen voor het snoepjesmoment van de dag. Lag die muis toch wat zwaar op de maag... en was er geen ruimte meer voor die overheerlijke snoepjes. Heb ik die muis in half verteerde staat kado gedaan aan het vloerkleed. Kon ik daarna smullen van de snoepjes.

Af en toe kom ik even binnen. Om Pansy gedag te zeggen. Mag hij mij groeten.... spelen we wat samen...

Pansy snurkt hele dagen op de bank, ongeacht het weer. "Te dikke bontjas" bromt hij als ik vraag waarom hij niet buiten in de zon gaat liggen. Heb ik geen last van. Al is het 30-plus buiten: als ze mij roepen dan trek ik een sprintje over de weide. Van de paardenstal naar de mand. 

Toch moet je oppassen met dat rennen. Voor je het weet word je aangezien voor een vluchtend konijn. Word je vanuit de lucht uit het veld geplukt. Want de Buizerds, flinke fladderaars, hebben hongerige jongen. Dat type fladderaar laat zich niet door het weer temperen. Terwijl de mussen van de dak vallen - dat feest missen we want hier wonen geen mussen- jagen de Buizerds zelfs op langpoters. Om ze aan te vallen, te pikken. Dus als ik een sprintje trek dan ren ik dus snel. Maar kijk ik rennend geregeld in de lucht en achterom of er geen gevaar dreigt! 

Tja, het 'buitenleven' hier is niet zonder gevaren.

Maar waar is dat wel? Neem nou Loes, een goede Katjeskop-vriendin van ons. Was deze week op de verkeerde tijd aanwezig op de verkeerde plek. Op de weg toen er verkeer aan kwam. Loes heeft het niet overleefd, ze ging op slag naar onze hemelse vrienden. Zo droevig voor haar langpoter en mede mandbewoonsters. We denken aan ze en proeten ze veel sterkte toe. 

"Ja, Glammer, het is maar goed dat jullie nooit aan de straatkant komen, dat is veel te gevaarlijk!" Tja, het veld is natuurlijk. Natuurlijk ook met gevaar: vos, roofvogels en andere fladderaars die driftig hun jongen en xoedsel verdedigen. Daar gelden natuurwetten en die kennen we. Voor de straat gelden verkeersregeltjes, toch heel andere kost. Die regeltjes hebben we nooit geleerd. By the way...in mijn verdwaalweken, jaren geleden, heb ik de weg echt wel gezien. Was vreselijk eng. Daar zie je mij nooit meer!

Ik ga nog even buiten naar de struiken luisteren....

Met groetzzz en proetzzz

Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Plien en Mica  

Reacties

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer, vertelde jullie gisteren al dat Mica jarig was en dat we - Mica en ik- op vossenjacht zouden gaan. Nu heeft ons vrouwtje die jacht verboden! "Stelletje rekels, gaan jullie maar gewoon muizen vangen!" zei ze.

En dat is nou precies de reden waarom wij op vossenjacht wilden gaan. Om te zorgen dat we in de toekomst ook kunnen muizen. Die vos eet onze muizen! En konijnen: die vinden wij ook leuk en lekker. Kun je heerlijk achteraan jagen. Ook vangt de vos vogels: we vermoeden dat hij zelfs 'onze' Steenuil heeft opgegeten want die vogel laat al weken niets meer van zich horen. Zulke uiltjes zitten vaak laag bij de grond op een paaltje te loeren naar muizen. Hebben geen ogen in hun rug...zo'n vos pakt dan zijn kans.

Vos heeft ook kikkerbilletjes op zijn menukaart staan. Nu zijn er wel wat kikkers en padden uit de tuinpoel wel verdwenen. Wij zijn onschuldig! De schuldige is ook niet de vos: dan hadden wij hem allang gevonden en gevangen. Nee, de vrieskou in de winter heeft de betonnen putring nog verder laten barsten. De aanhoudende droogte zorgt voor de rest. Vrouwtje heeft nu een kikker-reddingsplan in werking gesteld: dagelijks de kikkers water geven. Om de laatste kikkers te redden.

Wat lust zo'n vos-geval nog meer? Egels. Tja, laat hem daar maar lekker in bijten! Wij zijn slimmer, die wandelende spijkerbedden hebben venijnig speldenhaar. Die laten we met rust.

Hoe is dit allemaal weet? Vrouwtje vertelde het. En we hoeven ons niet druk te maken want die vossen wonen al vele jaren in dat bos. Heb je geen last van als je maar zorgt dat je slimmer bent dan de vos. En dat zijn wij natuurlijk! 

Wil je deze buurtbewoner met eigen ogen bekijken? Kijk dan op facebook (https://www.facebook.com/dongenmd/videos/1050417441775946/) en zie hem door het bos struinen.

Het paard in de wei is wel bang van de vos. Hij trap vele malen 's avonds en 's ochtends met zijn hoeven tegen zijn stalen staldeur. Dat lawaai zorgt er wel voor dat vos niet in de buurt komt. Tenzij paard toch besluit even een dutje te doen....

Spannend hoor, zo'n dwalend monster in je buurt. Op zoek naar kippen en ander lekkers. Gelukkig staan wij niet op zijn menu. Nou ja, in geval van hongersnood weet ik dat niet zo zeker maar dan sturen we hem naar ons kattenluik. Mag hij al onze knabbels eten en krijgt hij vast een zakje lekkers van het vrouwtje!

Dat we nu niet op vossenjacht mogen gaan is niet erg. Het is toch veel te warm om op groot wild te jagen.

Pientere Plien heeft een oplossing gevonden om de hitte te ontwijken. Ze heeft een koel plekje opgezocht: in het spetterkamer waar de langpoters hun vachten wassen. Echt Perzische slimmigheid om aan zo'n 'Hammam-ruimte' te denken. Daar is het niet heet en kun je toch heerlijk op de zachte, schone handdoeken dutten! Maar ja, daar kun je geen avonturen beleven. Al denkt Plien daar anders over. "Ik moest hier, op mijn eerste dag in deze mand, in het bad! Dat was wel schrikken, bibberen en vooral een natte boel"

Plien in de Hammam...even koel relaxen 

Panneman ligt voornamelijk op de bank te puffen. En te dutten. In afwachting van wat koeler weer. Hij heeft last van artrose in zijn voorpoot. Ja, als je zo'n gewichtige jongen bent als hij dan hebben je gewrichten heel wat te dragen. Als je dan bijna 11 jaar bent en geen sportkat bent zoals Mica dan ga je dat op enig moment voelen... 

Ik ga nog wat werken aan mijn conditie en gewrichten. Wat sporten: in de wei struinen. Vlinders najagen, vogels verjagen en muizen bespringen. Ja vrouwtje, ik zal mijn oren spitsen, mijn neus en ogen hun werk laten doen. De vos...ik weet het nu wel, daar mag ik niet op jagen. Als ik hem zie miauw ik heel hard "Mica!" Komt hij meteen.
Als ik dan een verbond sluit met Mica? Samen kunnen we ook goed konijnen vangen...

Groetzzz en proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Mica en 'koele-poes' Plienemien


Reacties

Hallo Snorharen en Langpoters,

1 juli is altijd een bijzondere dag. Dan mag ik, Glammer Grijsneus onze jarige mandvriend Mica feliciproetjes proeten. Het is Mica's 'slingers voor het kattenluik-gat'. Onze zwarte vriend wordt 10 jaar! 

Nu dachten we even dat ons personeel zijn feestdag was vergeten. Ze waren een weekje met de koffers op pad. Pansy had gehoord dat ze weer naar Sardinië waren. Ik zei nog: "Dan zijn ze daar verse sardientjes aan het kopen voor Mica's verjaardag en komen ze vast op tijd weer thuis". En ja, dat ene klopte wel: net voor Mica's feestdag kwamen ze terug. Zonder sardientjes. Wat zou Mica dan wel krijgen?

Nou, hij kreeg extra veel snoepjes. En wij ook. Behalve Plien dan want die snoept niet. Maar ja, 10 jaar is toch een mijlpaal: dan moet je toch wat meer krijgen dan alleen snoepjes en veel aaitjes.... Ik besloot om een echte verrassing voor Mica te zoeken en sloop door de tuin. Terwijl Mica in de tuinstoel nog lag bij te komen van alle aandacht die ons personeel aan hem gaf kwam ik met mijn verrassing richting het terras. Een dikke, vette en levendige muis! Ik dropte hem op het gras en proette Mica. Die kwam meteen kijken. Ik pakte de muis nog eens op en gooide hem bij Mica voor zijn poten. "Alstublieft...een kado voor je verjaardag!"

Mica was er heel blij mee. Die muis had hij nog nooit eerder gevangen. We speelden samen nog wat met de muis. Maar toen nam die de poten. "Laat maar lopen, Glammer" zei Mica. Ik waardeer je kado maar mijn buik zit nog vol met snoepjes. Die muis vangen we morgen wel opnieuw. Als de maan is verdwenen ben ik nog steeds jarig, vieren we het feestje verder".

Nu de maan is verdwenen en de zon volop schijnt vinden we het toch te warm om de muizenjacht voort te zetten. Misschien vanavond onder het maanlicht? Of gaan we dan het veld op en het weiland in? RIchting bos? Op zoek naar dat monster dat hier in de buurt loopt? Volgens vrouwtje is hier een paar dagen geleden in de bossen een heuse vos gesignaleerd. Ze heeft een filmpje gezien...inderdaad een echte vos. Dat wordt spannend, gaan we op vossenjacht!

O, voordat we weer gaan jagen moet ik van Mica ook zijn broertjes feliciproeten met hun 10 jarige feestdag. Zouden ze ook een levendige muis hebben gekregen?

Ik ga nog even wat in de zon suffen en dutten. Vanavond moet ik fit zijn voor de vossenjacht...

Met vele feestelijke groetzzz en proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Plien Plienemien en het feestbeest: de jarige Mica!  

Reacties

Hallo Snorharen en Langpoters,

Heb ik jullie al geproet dat ik, Glammer Grijsneus, vorige week Plien een lesje heb geleerd? Gewoon een échte les: in jagen op muizen. Vraag het maar aan het vrouwtje: ze zag ons bezig in de tuin. Ik dook steeds onder de planten want daar kun je met wat geluk zo'n grijs geval aantreffen. Moet je wel vlak bij de klimop zoeken, daar vertoeven ze graag. Ik deed Plien voor hoe je onder zo'n plant duikt en hoe je dan met je poten gaat 'muis vegen'. Als ik weer onder dat gewas uitkroop dook Plienemien onder de bladeren. Ze vond het heel leuk en stoer. "Ja leuk, muizen vegen"

Nu heeft vrouwtje alle overbodige planten uit de tuin verwijderd. Het oerwoud getemd. Heel tof: kun je beter muizen. Kan zo'n geval zich niet meer even snel verstoppen onder het woekerende onkruid.  

En dan blijkt dat Plien goed heeft opgelet tijdens mijn les. Want gisteren kwam ze trots miauwend de mand binnen. Met een geveegde muis in haar bek. Iedereen moest haar veegvangst bekijken: gooide hem het personeel voor de voeten. Ze was hyper van de adrealine - niet zo'n stofje dat je van het kattenkruid krijgt maar wel van geslaagde vangsten - en nam daarna gretig weer haar vangst mee om die alle hoeken van de kamer te laten zien.

Ze keek ook echt supertrots uit haar grote stralende oranje ogen. Het zal vast haar eerst muis in haar leven zijn want wij, Mica en ik, reageren niet meer zo. Zouden wij iedere dag hyper zijn. Bovendien - ik had Plien dat niet geproet - moet je je vangst niet naar binnen brengen. Daar wordt je vangst ontnomen....door de langpoters. Al mijn gevangen muizen die ik ook trots toonde zijn spoorloos verdwenen. Mica de Meester in Muizen weet al jaren beter: hij dropt zijn 'trots' buiten op het terras.

Zelfs Pansy kwam van de bank af en kwam kijken.

Pansy: "Plien, je vangt toch altijd vliegen...hoe heb je dit voor elkaar gekregen? Vloog die door de lucht? Heb je die uit de lucht geklauwd? O, geleerd van Glammer? Oei, dan heeft hij je vast niet geproet dat je muizen niet mee naar binnen moet brengen!"
Plien: "Nee...wist ik niet. Wat nu? Eten? Ik lust geen muis, jij wel?"
Pansy: "Getver...muis. Nee, dank je! Kun je hem niet naar buiten brengen?
Plien: "Ik heb een dee...ik veeg hem onder het vloerkleed! Dat lukt met balletjes ook, moet met muis ook lukken. Kan ik morgen weer met muis spelen"

Pansy: "Plien, nog één keer vegen en hij ligt goed!"

Plien kon toch geen afscheid nemen van de muis. Plukte die weer onder het kleed vandaan en ging nog even 'muis vegen' tussen de poten van de stoelen. Maar het muizen vegen met een doods exemplaar is toch niet zo leuk als met een levend geval. Liet ze de muis liggen, die vervolgens 'spoorloos verdween' in de groene container. Ging ze op zoek naar een nieuw exemplaar....

En over Pansy geproet. Sinds Plienemien hem in de mand gezelschap houdt wordt hij steeds moediger. Hij klom al uit het raam, het dak op. Gaat vaker in de tuin wandelen. En hij jatte deze week snoepjes. Op tafel gesprongen waar dat bakje vol lekkere dingen, nog onafgesloten, stond. Op het moment dat vrouwtje even niet keek sloeg hij toe...

Nou, dat zou ik nooit doen. Nee, ik doe dat ook als het vrouwtje kijkt en ik de kans en snoepjes ruik!

Eén ding weigert Pansy wel al deed hij dat vroeger met veel genoegen: de zoldertrap beklimmen. Gaat hij uren posten voor die trap als vrouwtje op de zolderkamer zit. De kamer vol leuke speeltjes: je kan er plakbandjes en papier jatten, vogels uit huisjes meppen. Bollen wol in de war maken en dutten op mooie lapjes. Mag officieel allemaal niet maar een snorhaar zonder een tikje kattenkwaad is geen echte snorhaar. Pansy wil wel naar die zolder maar durft niet meer. Omdat de trap eng is: je kunt tussen de treden naar beneden kijken... Geeft hij liever een uur lang 'n aandoenlijk miauw-concert om vrouwtje naar beneden te lokken... 

Ruik ik snoepjes? Ik moest haast maken want voor je het weet zit er weer een deksel op!

Groetzzz en Proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus de pootgevende altijd blije Britse kater, Mica de enige 'Meester in Muiskunst', bijna moedige Brit Pansy Panneman en nog steeds trotse Pers Poes uit Polen: Plien Plienemien


Reacties

Hallo Snorharen en Langpoters,

Dit keer vertel ik - Glammer Grijsneus - jullie over Mica. Je weet wel: mijn vriend en mandgenoot. Die zich de laatste tijd niet meer zo vaak op een plaatje laat vangen. Omdat hij het druk heeft. Vaak buiten in het veld: muizen tellen. Maar als baas en vrouwtje in de tuin wroeten, ze noemen dat tuinieren, dan wil hij dat niet missen. En komt hij ook een kijkje nemen.

Uiteraard komt hij dan niet alleen: heeft hij een flinke dikke muis in zijn bek. Die hij in de tuin op het terras heeft gelegd. Hij proette "Proemauw" tegen de muis. Dat betekent in het katmuis-spel "muisstil doodliggen en waag het niet je te bewegen, ik kom terug". En zo lag de muis daar zeker een kwartier. Zou Mica de muis zijn vergeten? Muis bleef muisstil liggen met zijn staartje onbewegelijk omhoog gestoken.  

Vrouwtje had Mica met muis zien aankomen. Ging Mica eten geven en kwam terug naar de tuin. "Die muis is vast dood, ligt er nog precies hetzelfde bij. Onbeweeglijk" zei ze. Dode muizen zijn een werkje voor de baas, vrouwtje redt alleen levende exemplaren. De baas kwam met veger en blik. Hij bukte, zette de borstel tegen de muis en....roetsj! De muis kwam weer tot leven en hij vluchtte de tuin in. 

Ja, Mica kan echt heel goed muizentemmen! Toen hij na een half uurtje weer kwam kijken was de muis dus gepiept. Klom hij op de muur om te zien waar de muis nu zat.

Of keek hij naar het werk dat in de tuin werd verricht? Heel lang bleef hij niet. Ging even wat kattenkruid snuiven om de verloren muis te vergeten. En daarna weer naar het veld: nieuwe exemplaren africhten.

En wat is dat meer-nieuws? Dat is goed nieuws voor Plientje. Die hier vooral Plienemien wordt genoemd. Plienemien moet nog 5 nachtjes dutten. Ze slaapt graag in de Beach-Bloq, dat is echt haar mandstulpje. En na die 5 nachtjes dutten is deze mandstulp én onze mand officieel, heel wettelijk gezien, definitief ook van haar. Kan ze nooit worden opgeeist door haar vorige baasje of bazinnetje die vast alleen Pools praat en haar geen Plienemien noemt.

Plienemien vindt haar naam erg mooi: ze luistert perfect naar die naam. Ze heeft geleerd hoe je met langpoters kunt communiceren. Stel, je wilt eten of er ligt een enge lege boodschappentas in de keuken? Dan gaat ze naar vrouwtje en tikt met haar voorpootje tegen haar been. Dat betekent "kom mee...ik heb een werkje voor je". 

Ik, Glammer, hapte altijd in dat been. Kreeg ik altijd moppers als antwoord. Maar als je dan bleef volhouden kreeg je toch je zin. Inmiddels heb ik de communicatiekunst van Plienemien afgekeken. Ik bijt en sleur niet meer aan panty-benen maar gebruik nu ook de 'tik-je" methode. Werkt super!

Plienemien heeft in het afgelopen jaar ook vriendschap gesloten met ons. Al blijft ze een beetje op afstand van Mica maar dat doen wij Britten ook. Mica heeft heel soms een ongeduldige bui, dan moet je hem niet voor de poten lopen. Kun je een tik op je kop verwachten. Maar meestal is hij heel vriendelijk en doet geen Brit of Pers kwaad.

Nu Plienemien een wettelijke verblijfstatus krijgt wil ze werk maken van haar talenten. Met grote oranje ogen de baas verleiden zodat ze aaitjes krijgt. Vrouwtje een pootje helpen met knutsels en viltwerk. En ze wil de beste keepster worden. Hoort ze het balletje met de kleine rinkel? Dan neemt ze plaats in haar doel: op het vloerkleed. Kan vrouwtje eindeloos dat balletje gooien: Plienemien laat geen enkele bal toe op het kleed. Iedere bal wordt keurig afgeweerd met haar voorpoten. En terug gespeeld. Heel even droomde ze van een keeperplek in het Nationale Leeuw Poezenelftal. Ze zag Pansy al aan de rand van het veld zwaaiend met zijn oranje Beesie's haar toejuichen als ze weer een bal wist af te weren. Maar interlands met uit-wedstrijden tegen het Poolse poezenelftal ziet ze niet zitten..."wie weet mag ik dan Polen niet meer uit...blijf ik liever hier in de mand spelen"

O ja, moet ik ook proeten... mijn vriend Pansy Panneman heeft deze week een persoonlijk record verbroken. Hij sleept al jaren iedere nacht van alles naar boven. Kleine dingen als gevonden kassabonnenproppen, elestiekjes, speelmuizen en zijn AH-Beesie's verzameling. Maar ook voor grotere zaken is hij in. Bollen wol, grotere speeltjes. Afgelopen week ging hij een uitdaging aan. Die ene grote speelgoedvis, bijna net zo groot is als wij zijn, moest toch echt mee naar boven. Naar zijn schatkamer. Een gewichte zaak. Die missie lukte niet in één nacht. De vis heeft een dagje halverwege op de trap gelegen. Maar de volgende nacht was de missie volbracht. Laat verhuizingen maar aan Pansy over!

Ik ga weer even buiten kijken. De scharrelende dames kip zitten weer op stok en hebben de muizen daar nu vrij spel. Eens proberen of ik die muizen ook kan temmen! 

Met Groetzzz en Proetzzz van ons,
Glammer Grijsneus, Mica de muizentemmer, Pansy Panneman de (speelbeestjes-)verhuizer en Plien Plienemien met bijna een wettelijke status 'poes van de katermand'  


Reacties

Hallo Snorharen en Langpoters,

Over drie weken bestaat dit "Krabbelboek" precies 10 jaar. Eerst mocht Knappe Joe hier zijn avonturen vertellen. Kwam na een paar maanden Mica zijn leventje binnen gestapt. Hadden ze samen dikke pret en heeft De Knappe heel wat avontuurtjes van Mica beschreven. Over hoe Mica muizen vangt. Een wild konijntje als speelmaatje verstopt in de werkkamer en na het spelen weer behoedzaam terug in het veld zet. Over hoe Mica midden in de nacht dieven uit het huis jaagt! Weet hij met een gejatte paardenbrok uit de paardenstal - gedumpd voor zijn eigen voerbak- aan te tonen dat paard toch echt grotere brokken krijgt. Lokte hij een hongerige zwerfkitten mee naar de mand en regelde persoonlijk dat er een volle bak eten kwam om dat holle buikje te vullen. 

Mica: "Ja, dat waren tijden! Met De Knappe iedere avond ravotten op het kleed. Hij heeft mij het straatvechten geleerd; heb ik niet nodig want ik kom nooit op straat maar die vaardigheid maakt je tot een stoere kater met zelfvertrouwen. Durf je inbrekers uit je mand te verjagen: zeker als die het keukenkastje met je voer hebben geopend. Dan kom je wel in actie en bonk je de houten traf af om die dieven een lesje te leren! Ik wilde De Knappe leren muizen maar dat zag hij niet zitten. Sloeg hij liever een vlieg uit de lucht" 

Toen kwam ook kleine Mare de mand delen. helaas niet voor lang. De Knappe was verdrietig, hij miste Mare. Kwam Pansy Panneman hem opvrolijken.

Pansy: "Ja, dat weet ik nog wel! Daar was die Knappe niet zo blij mee. Hij was bang van mij. Kreeg ik altijd de schuld, moest ik 5 minuten in het 'strafhok- de werkkamer' zitten als De Knappe weer eens in paniek voor mij wegrende. En ik achter hem aan liep om duidelijk te maken dat ik geen kwade kater ben. Later begreep De Knappe dat wel, werden we toch vrienden. Hij schreef vaak over mijn 'eigenwijze' gedrag: zoals dat ik als echte Britse Korthaar- ex-cattery en dekkater- niet over het gras durfde te lopen. Tja, ik ben - zeg maar- chic opgevoed. Dan loop je buiten op je tenen. Netjes over de paden. En alleen als het goed weer is: je moet je vacht altijd netjes houden. Etiquetten zijn heilig. Zo eet ik mijn snoepjes nog iedere avond enkel van een schoteltje. Je gaat toch niet van de grond eten: ik ben geen 'straatkat'! Ik heb mijn familiepapiertjes niet op straat verloren en je wilt toch niet dat ze je nawijzen: "Kijk die Pansy: die afstammeling van al die internationale kampioenen is vast uit het nest gevallen, weet zich niet te gedragen". En als ik zeker weet dat niemand mij ziet spring ik wel eens uit de band. Uit het slaapkamerraam springen...al beviel dat niet. Want wil je dan weer naar binnen? Moet je beschikken over circuskatten-skills. Sprongen maken...rare sprongen. Sloeg de paniek toe, werd het een uiterste krachttoer om weer letterlijk naar binnen te krabbelen. Ik verdenk mijn mandvrienden van een verborgen verleden: ze zijn vast allemaal ooit eens circuskat geweest want zij vliegen door het raam naar binnen...." 

En toen werd op een dag De Knappe heel ziek. Hij ging naar de dokter en kwam niet meer terug. Pansy was ontroostbaar en eenzaam. Want Mica werkt immers dagelijks als muizenopzichter en heeft het daar buiten heel druk mee. Toen kwam ik, Glammer, in deze mand. Al meteen was ik dikke maatjes met Pansy. En wat later met Mica. Gingen we samen konijnen vangen en de vangst eerlijk delen. Desnoods op de vloer van de kamer...ik verdwaalde op mijn eerstte sneeuwavond in de buitenlucht. En vond na drie weken mijn mand weer terug. En heb ik heel wat keren het vrouwtje aan haar panty door het kattenluik willen sleuren als Mica weer eens opgesloten zat in de houtloods- hij de werktijden weer eens niet in acht had genomen. Las je hier dat ik de Steenuil krijsend op stok jaag als ik in het donker naar de slapende dames kippetjes sluip om wat muizen te vangen.

Ook krabbelden wij hier over onze tuinvrienden. Over buufkater Skipper. Over PiP en De Baron - die zijn op een dag uit ons leven verdwenen. Over Halsband die nog geregeld een bezoekje brengt. En Phoe die nu in de snorhaarhemel woont: bij De Knappe Joe alias Mems en Mare. 

Vorig jaar deed Plien hier haar -eigen gekozen- intrede. Poolse Pers Katzja Polien Zwabber. De harige poes die goed kan pootje-ballen. Die inmiddels kilo's zwaarder is ingeburgerd. Ze is vast een tikje verliefd op mij want ze springt steeds met sierlijke sprongen en stralende ogen voor mij op....meestal ben ik dan net wakker en negeer ik die drukke dame. Gaat ze weer naar Pansy. Die twee houden elkaar altijd gezelschap. Zijn maatjes: zeker nu Pansy heeft ervaren dat 'Poolse' Perzen net als hem enkel een vlieg kwaad doen. Ik ben niet jaloers: ik deel mijn vriend graag met haar.

Plien: "Ja, ik weet nog heel goed dat ik vorig jaar hier hongerig en ziek aanklopte. Met zere en losse tandjes. Als buitenlandse poes op vreemd terrein. Was het Glammer- of Mica- die zei "moet je je melden bij ons kattenluik, dan komt alles goed". En toen ik eenmaal de weg had gevonden ben ik niet meer vertrokken. Al stond de deur wagenwijd open, mocht ik na een dokter bezoekje de benen nemen (zonder de rekening mee te nemen maar naar wie?). Deed ik dus niet. Waar kun je elders zo'n mand vinden? Met drie katers waarmee je vriendschap kan sluiten? En waar je als dame wordt behandeld, een bad krijgt, kam en borstel, aandacht en een eigen etensbak plus eigen sanitaire voorzieningen? Dan blijf je toch gewoon!"

Hier zijn in die tien jaar heel veel avonturen geschreven! Bijna 650 verhaaltjes, door ons, belevenissen uit onze levens. Begonnen op Punt.nl, later overgenomen door MijnDomein. Maar is Mijndomein nog wel langer ons domein? Waarschijnlijk niet want vrouwtje krijgt er een echte Punt-kop van! Al bijna 10 jaar betaalt ze voor de service centjes.

Vrouwtje: "Nou ja, service? Noem het maar dure serverruimte want de service is ver te zoeken. Willen mensen jullie verhaaltjes in de toekomst nog lezen dan krijgen ze via Google Chrome na 1 juli de melding dat jullie niet te vertrouwen zijn! Het een onveilige pagina is. Omdat er geen SSL-certificaat aan gekoppeld is. Het dus geen 'https' pagina is. En Mijndomein geeft aan dat dit bij voor Punt.nl pagina's ook niet mogelijk wordt gemaakt. Ze daar geen tijd en geld aan besteden om dit mogelijk te maken. Alternatief is een nog duurdere service kopen. En worden jullie avonturen waarschijnlijk niet eens kosteloos overgezet. Dat gaan we dus niet doen!

Maar vrouwtje, kunnen wij hier dan niet meer krabbelen?

Vrouwtje: "Glammer, dat mag je nog even. Voor 1 oktober neem ik een beslissing. Stoppen of een andere oplossing bedenken, op een eigen domein....ja, best jammer dat er zo na tien jaar aan avonturen verhalen op Punt een eind komt. Omdat de service van Mijndomein waar Punt.nl tot behoort zo belabberd is dat je er een Punthoofd van krijgt...al zou jij Glammer dat een Puntkop noemen!"

Spannend dus...weet je wat? Ik ga snel weer naar buiten. Even kijken of er nog een avontuur valt te beleven. Om hier te krabbelen. En wat muizen te vangen: die gaan we pletten en drogen. Hangen we ze met de staarten aan een touwtje en zo kunnen we vrouwtje over drie weken verrassen met een echte muizenslinger. Voor het 10-jarig krabbelfeest. Oei, heb ik nu een verrassing verproet? Moeten we snel iets anders bedenken....

Tot krabbels met Groetzzz en Proetzzz,

Glammer -Grijsneus- van Brandevoort, Pansy -Panneman- of Olly's Nest, Mica - gewoon Mica- uit de Kittenmand en Katzja Polien - Plientje- Zwabber! 

Naproet van vrouwtje: Mijndomein heeft ooit Punt.nl overgenomen. Wil nu blijkbaar af van deze 'erfenis'. Ze geven in de schriftelijke reactie op mijn vraag aan niet meer te investeren en doorontwikkelen op het Punt-platform terwijl je jaarlijks een behoorlijk bedrag betaalt om je site te hosten. Het alternatief, overgaan op een nog duurdere 'service' van hen, al dan niet met conversie, is voor mij geen optie. Uit principe: ik vind dit een uitgesproken klantontvriendelijke oplossing waarvan alleen de balansrekening van dat bedrijf zal profiteren. Stoppen met het beschrijven van de kattenavonturen? Of zelf in eigen beheer een blog ontwikkelen. Naast de 4 heerlijke katten hebben we de skills en hardware in huis om dit mogelijk te maken....het is duidelijk tijd voor bezinning! 

Reacties (5)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer, ben blij met mijn Britse kortharige vacht. Als ik buiten in de tuin loop, bij de muur, val ik bijna niet op. Kan ik zo mooi de wacht houden. Om grijze poes met korte staart te laten schikken zodra ze een poot op onze grond zet, Ze woont aan de andere kant van die muur. Natuurlijk lopen wij daar ook wel eens. Moet ook kunnen. Madam de buufpoes mag ook in onze tuin wandelen. Dat noemen we perceeltje-delen. Maar de buufmadam wil ook steeds binnen ons eten stelen. En dat vind ik, Glammer, niet goed! Heb ik nu mot met haar. Heb haar geproet op eigen perceel te blijven en ik kijk daar streng op toe! 

Mica heeft geen mot met grijze poes. Hij wandelt iedere dag over haar perceel om de muizenstand te checken zonder buufpoes een blik toe te werpen. Desnoods sluipt hij door het hoge gras. Is Mica bang voor buurpoes of buurpoes voor Mica. Kijk...daar is Mica:

Ik zal het hem even vragen...'Luister Mica...ik heb een vraagje...ben je bang voor buufpoes?"

Mica: "Je bedoelt dat grijze schepsel met die korte staart? Nou, die krijgt mijn haar niet overeind!. Gewoon negeren...ik ken schepsel niet" 

Dus bescherm ik, Glammer, onze etensbak in mijn eentje. Op Pansy hoef ik niet te rekenen: die wil zijn vacht niet vuilmaken aan zo'n karweitje in de tuin. En Plien heeft het druk met haar eigen zaken: haar haarzaak, de kapper.

Zo ging ze woensdag naar de kapper.

En na een gedwongen slaapje bij Kapper De Dierenarts kwam ze half kaal weer thuis. Even een beetje wankel op poot maar al snel begon ze aan haar schoonheidslaapje. Om de volgende dag uitgeslapen te beginnen. Ze was snel klaar met haar kattenwasje: deze haren hoefde ze niet meer te wassen:

Heeft ze nu kale plekken...(hier was ze net terug van de kapper)

Wij katers zouden ons niet druk maken over kaalheid: kan gebeuren en groeit bij ons snel weer aan.

Maar Plien reageerde na drie dagen, op zaterdag, wel raar. Zou ze in de spiegel hebben gekeken? Ze reageerde met hevig stinkende 'waterdrol' op de mat. Ondertussen kwam er ook een 'brokjes-stroom' uit haar bek. Ze dook daarna weg, verstopte zich uren in het donker op zolder. Pas aan het eind van de dag wilde ze even naar buiten.

Wij katers vonden het maar vreemd. Tikje overdreven? Misschien was haar kapsel -model half naaktkat met punk invloeden- niet naar haar zin? Had ze een andere coupe gewild? Maar om dan zo te reageren is wel raar!  

"Plien is vandaag heel ziek", zei het vrouwtje. "Ja, jongens: vreemd. Ze eet alleen haar eigen brokjes, iets anders lust ze echt niet. Moet dan haast wel een gevolg zijn van de narcorse". Narcose? "Ja, dat is het 'slaapmiddel' van de kapper. Dat middeltje is immers een gifsoort" 

We denken dat vrouwtje gelijk heeft. Na het 'leeglopen', vele uren rust, een wandeling buiten en daarna wat brokjes in de buik is Plien weer de oude. Met minder haar en zonder klit. Over haar coupe maakt ze zich niet druk. Het eerste pluis op de kale plekken is alweer zichtbaar: dat worden weer lange lokken! 

Ga ik nu mijn vacht wassen!

Groetzzz en Proetzzz van Glammer Grijsneus de tuinwacht, Pansy Panneman druk met dutten, Mica die onverstoorbaar alle percelen in de buurt inspecteert en half kale Plientje die blij is verlost te zijn van haar klitten én het slaapgif in haar lijf!

Pssssst: het schijnt dat Plien bij Kapper de Dierenarts toch wel goed verwend is. De 'kapster' haar kale plekken heeft gemasseerd met een heerlijk verzachtend huidzalfje...

Reacties

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer Grijsneus, maak me niet druk over mijn vacht. Zit altijd prima.

Wat haar teveel?  Wil je je winterse ondervacht kwijt? Dan vangt de bureaustoel, het vloerkleed of wat dan ook die haren wel. Vooral de bank en het schaapgeval in de schommelstoel kunnen goed haren vangen! Heb je geen kam of borstel voor nodig. Bij Mica werkt dat ook zo. Al heeft hij altijd een 'dunne' vacht. Een zeer bescheiden ondervacht en enkel onder de witte haren. Nou, je snapt dat hij zo klaar is met verharen. Verliest hij dat plukje in de buitenlucht terwijl hij door de wei rent. Aan haarbal-vormen en gras grazen om die kwijt te raken doen we niet. Is ook niet nodig. 

Mijn vriend Panneman heeft ander haar. Zijn mantel klopt hij niet zo eenvoudig uit op de bank. Voor een groot deel lukt dat. Maar blijft zich er een half schaap verstoppen onder zijn vacht. Dus moet hij geregeld onder de kam en borstel. Vindt hij heerlijk! Komt al het schaappluis los, gevangen in de kam. Tijdens wasbeurten slikt hij natuurlijk ook wat pluis in...dan eet hij een grasspriet. En komt het weer goed met zijn buik. 

Maar Plien, de dame in huis, begrijpt niets van mantels uitvegen op de bank, vachtwisselingen en grassprieten. Die moet dagelijks onder de kam om de minstens 3 schapen aan pluiswol uit haar lokken te laten bevrijden.

Plien en de kam zijn geen vrienden van elkaar. Ze staat dagelijks op poot van oorlog met dat ding. Bijna iedere dag geeft ze de kam een venijnige pootdraai om zijn tanden. Of hapt er op los met haar eigen tandjes. Alles gaat gepaard met een gromconcert. De dame is niet gediend van gefrut aan haar lokken. En toch meldt ze zich wel vrijwillig op tafel om aan dit werkje te beginnen. Ja, de nekharen laten kammen vindt ze nog best. Maar kom je bij de poten, buik en de rest dan gaan die klikvrije nekharen omhoog staan en gaat de kamoorlog weer verder. Gevolg: dikke klitten. Vrouwtje is gestopt met het ontwarren van die dingen want ze trekt dan zo kale plekken.... Een borstel of schaar gebruiken is onmogelijk: bij het zien van die attributen verandert Plien in een woest en uiterst boos monstertje! Raken wij katers zelfs onder de indruk van haar strijdlust. 

Dus hebben baas en vrouw nu een afspraak gemaakt bij de kapper. Voor Plien. Lijkt ons echt zo'n poezending!

Vrouwtje zegt: "Nee jongens: het is niet zo'n trimsalon waar Plien in de watten wordt gelegd. Ze krijgt geen was- en knipbeurt en een geurige poezenlotion toe. Ze gaat even slapen bij de dierenarts. En die gaat haar scheren! Niet in een moderne nieuwe Pers-poes look maar alle warboelharen zó afscheren. Het wordt een model 'dierenarts'. Lijkt ze daarna vast op een poedel maar ze blijft een Perzische Poes: ze gaat niet blaffen. Ze kan echt zelf niet al die schapen uit haar vacht drijven. Hoe ze ook haar best doet om de kale plekken in het retro-vloerkleed op te vullen, haar schaapjes verdwalen in haar eigen vacht"

Spannend! Vrouwtje zegt dat Plien woensdag onder het mes gaat. Het scheermes!

Nou, zijn wij blij met onze korte lokken. En met de bank! O, by the way: de nagelstudio op de bank is failliet verklaard: 0 klanten. We gedragen ons bankvriendelijk. In het begin hebben we voorzichtig de nagelweerstand getest. Kreeg je donderpreken, boze reacties en geen-snoepjes-straf. Dus hebben we ons snel bij de situatie neergelegd: enkel op de bank dutten!

Groetzzz en Proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Mica en heel binnenkort bijna kale Plientje

PS: vrouwtje spaart het Plien en Panneman haar. Is perfect te vervilten. Ze wil er een viltwerkje van maken. Misschien worden Panneman en Plien over 2 jaar wel de helden van een afstudeeropdracht en expositie....samen met familie-snorharen-haren van Ragdoll's Koos en Truus. 

PS van vrouwtje: Ik zoek nog meer kattenhaar voor mijn viltwerk. Heb je een (langharige) kat die je geregeld moet kammen? Als je een dunne laag pluis uit de kam, wat stevig wrijvend in je handpalmen kan vormen tot een bolletje, dan is dat haar zeer waanschijnlijk geknipt voor mijn viltplan. Wil je mij helpen? De haren uit de kam/borstel sparen? In een zakje, voor iedere kat een eigen zakje. Met in het zakje een briefje waarop het ras (indien bekend) en naam van de kat staat. Reageer dan op deze blog en ik neem via mail met je contact op. Zou wel geweldig zijn want ik verwacht heel wat kattenpluis nodig te hebben!

Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters.

Voelen jullie ook aan je snorharen dat er wat in de lucht hangt? Een feestelijke dag! Met mij, Glammer Grijsneus als feestvarken. Ze zeggen hier dat ik (op 21 april) 5 kaarsjes op de muizentaart mag uitblazen! "Vrouwtje.. dan ben ik nu toch echt wel een grote kater!"

5 jaar. In die tijd heb ik heel wat geleerd. Hoe je als kitten ziek kan worden én weer kan genezen. Hoe je moet handelen om na je eerste verhuizing, samen met mams-poes Filou, snel weer terug kan keren op je geboortemand. Gewoon weigeren om op schoot te gaan liggen! Ben je na twee weken weer terug bij je broertje en de rest. En ja, dan mag je opnieuw verhuizen. Maar dan wel naar een mand waar je echte vriend, Panneman, al trappeld op je staat te wachten. Vriendschap op het eerste blik, snuf en kopje. Ik wist het al...ik rook het aan de vervoersmand. "Wanneer gaan we op pad?".

En zo leerde ik bij Pansy Panneman dat je ook wordt gewaardeerd als je niet op schoot wilt liggen. Er manden bestaan waar je blij en vrij kunt leven. Met veel oog voor je welzijn, dagelijkse aandacht en na weken aandringen ook echte vrijheid. In de buitenlucht. Al was dat een hele leerschool: ik was te enthousiast als ik naar buiten mocht. Vergat ik de "Hans en Grietje"-regels toe te passen en rende direct het weiland in. Vrouwtje pikte mij dan steeds weer op. Moest ik weer binnen bivakkeren. Al begreep ik dat langpoters-gedrag niet meteen, ze hebben mij zo wél geleerd om rustig naar buiten te lopen. Eerst sporen uit te zetten én te luisteren naar mijn naam.  

Op de eerste avond vol sneeuw ging het buiten even mis. Kon ik de sporen niet meer vinden. Beleefde ik een groots avontuur. Verdwaalde en zag buurten en werelden vol gevaar. Straten en auto's. Het liep goed af. Na drie weken was ik weer thuis. Hoorde ik daar dat vrouwtje zelfs de soldaten van de Landmacht had ingeschakeld: zij hadden via hun baas een belangrijke opdracht gekregen. Met flyer en fotomateriaal. Voor de belangrijke, van landsbelangmissie "Zoek Glammer". Vrouwtje had meer troeven benut om mij te vinden. Alle diereninstanties benaderd, dierenartsen, asiels. Social media en krantberichten. Stapels printerwerk in brievenbussen gestopt. Hondenuitaters, post/krantenbezorgers aangesproken...Tja, dan besef je wel dat je serieus gemist werd.

Sinds die tijd kom ik nooit meer in die gevarenzone. Blijf lekker op de weide en directe omgeving. Heb leren muizen (moet je bij de dames kip op stok zijn voor een goede vangst). Konijnen vangen met Mica. Geleerd dat je konijnen moet delen met je jachtpartner. Steenuil wakker maken met je sluipgang langs zijn slaapplaats. Hoe je zeldzame vogels kunt vinden en vangen....(Steenuil leeft nog steeds in vrijheid) Hoe je kunt vliegen, bungelend aan de buik van een grote kraaiachtige vogel. Rennen achter eekhoorntjes. 

Vrienden gemaakt in de tuin en weide. Zoals met buufkater en Plientje. Maar ook 'vrouwtje aan de panty naar buiten slepen' als Mica weer eens zit opgesloten. Of je beste pootje geven als je er een snoepje voor kan krijgen. 

Ja, in vijf jaar tijd leer je heel wat van de wereld! En nu is het tijd voor een feestje. Iedereen die door het kattenluik past is welkom. Behalve die merel die zijn nest wil beschermen en mij probeert weg te jagen door agressieve duikvluchten te maken. Al ben ik niet bang van die vogel. Want ik ben tenslotte een (bijna) 5-jarige kater! 

Feestelijke proets voor mams-poes Filou, mijn broer Gino (ook een hoera-staart voor hem) en de rest van het nest die ook uit de geboortemand zijn gestapt.

Tot Proetzzz!

Glammer van Brandevoort - Gewoon Grijsneus - , voor ever Britse vriend Pansy C. of Olly's Nest en beter bekend als Panneman. Mica uit de Kittemand. En Pluizige Poolse Pientje, de Plienemien.  

Reacties (3)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Het is nu écht voorjaar. Hoe ik, Glammer Grijsneus, dit weet? Mijn vriend Panneman gaat weer naar buiten! In de tuin wandelen. En er zijn meer tekenen die er op wijzen. Ook teken:  van die 'in de huid van de kat kruipsels'. Ons vrouwtje maakt daar altijd een hals- of kopzaak van en trekt die uit je vel. Zoals een paar dagen geleden. Zulke aanhangsels wil je niet meesjouwen. We zijn geen teken-taxi's! 

Ja, voorjaar! Kijk maar in onze poel. De oude lekke putring. Volgens het personeel al twintig jaar lek maar het kleine laagje water op de bodem is al jaren het walhalla van de springbeesten. Kikkers en padden. Een weekje geleden leek de poel uitgestorven. Stond ook bijna droog en vol bladeren. Begon vrouwtje ineens de poel water te geven!

In de poel...nadat de dames en heren kikkers en padden weer op een natje zitten... 

"Ja, kijk eens...onze tuinvrienden zijn weer wakker. Ik tel er zeker zeven. Terug in de ring. En ze hebben serieuze uitbreidingsplannen: vele dikke klonten dril! Zo op de droge bladeren. Die zullen we maar snel wat water geven voordat ze uitdrogen want het gaat heel warm worden". De kikkers en padden waren blij, sprongen verheugd op toen de eerste gieter vol water voorzichtig - niet op de dril - in de ring werd gegoten. En doken onder in het water. Nou, kan ik deze zomer vast weer wat kikkertje-timmeren. Als je jonge springbeesten even uit de poel ontsnappen en door de tuin hippen.

Ook voorjaar: vers kattenkruid. Heerlijk!!!! Je krijgt er een wild en wazig kopje van maar dat spul is te lekker om te laten groeien. Gelukkig hebben we heel veel kattenkruid, kunnen we nog maanden grazen. 

Hoezo krijg je daarvan een raar kopje?

Pansy Panneman komt ook even grazen al heeft hij liever een lange grasspriet..

Na het 'grazen' begint de tuinpret pas echt. 

Zie ik daar in de tuin een tuinkruipsel? Daar duik je dan meteen op af...

Het bleek vals alarm...of het kruipsels zag mij aankomen...een jacht-teleurstelling. Dan moet je weer even tot jezelf komen.

Even de zinnen verzetten en je aandacht richten op wat anders.

Om daarna uit te kijken naar andere avonturen...

En dat avontuur komt zo op je pad...Plien Zwabber!

Maar Plien at geen kattenkruid. Die blijft rustig en kuiert naar het bankje. De poezenbank!

Dan maar even gluren bij de buren...misschien valt daar wat te beleven...

Panneman vraagt zich af wat ik daar zoek en komt een kijkje nemen. Maar met zijn 'strenge' cattery-opvoeding, toen nog met een beoogde carriëre als dekkater en vast internationaal show-kampioen kent hij zijn grenzen. In dit geval de tuingrens.

Bij de buren valt het tegen...geen muis te bekennen. Weer terug...

Even op de weide kijken...

O, nu ik hier toch ben kan ik meteen wat rekoefeningen doen

En na die oefeningen spring ik op de muur. Toch maar eens van wat hoogte kijken of er wat te beleven valt. Vrouwtje heeft Mica geroepen. Hij zit nog in het veld. Hij is vast muizen aan het tellen. Misschien komt hij wel....maar als Mica een muis op spoor is dan is hij tijdelijk doof. Even kijken...zou hij komen? Hij is geen velden of weiden te zien....

 

Hebben jullie gezien dat onze tuin helemaal anders is? De bomen in de tuin zijn 'geknipt'? Er zijn veel obstakels verdwijnen. Ook al die hagen. Die hebben wij niet niet gesloopt: dat deed de buxusmot. Maar nu kunnen we zonder obstakels zo naar de weide en het weiland rennen. Lange afstand-sprintjes maken.

Top! En mooi uitzicht voor het personeel.

 

Mocht je nu nog in winterdut-toestand verkeren dan is het echt tijd om wakker te worden. Neem desnoods een hap uit het verkwikkend jong kattenkruid, rek je poten, verken de omgeving en ga op avontuur! 

Met (voorjaar-) groettzzz en proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Plien Zwabber en Mica de muizen-opzichter (helaas aan het werk, weer een foto-momentje misgelopen. Hij kwam naar binnen toen de plaatjes werden geplakt)  

Reacties (3)
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Wie zijn wij?
Dit zijn wij!
Wij zijn Pansy, Mica , Glammer en Plien
 
Pansy (geboren 27 sept 2007)
Brits Korthaar - ex-kater
Volledige naam: Pansy Conzaly of Olly's Nest
Roepnamen: Panneman, Pan(s), Pannie
Herkomst: herplaatser, voorheen dekkater die nooit een poes van dichtbij zag.
Meest opvallende eigenschappen: rustig, heel evenwichtig, stille 'denker'
Doet het liefst: Beesie's slepen, genieten van zijn arbeidsongeschikte dekkater-status.
 
Mica (geboren 1 juli 2008)
Huis/tuin/keuken kat uit de Kittenmand - ex-kater
Volledige naam: Mica
Roepnamen: Mica, Mimi, Mie
Herkomst: De Kittenmand Tilburg
Meest opvallende eigenschappen: wispelturig humeur, leider/baas, staat dicht bij de natuur
Doet het liefst: jagen! 
 
Glammer (geboren 21 april 2013)

Brits Korthaar - ex-kater
Volledige naam: Glammer van Brandevoort
Roepnaam: Glam, Grijsneus, Wijsneus
Herkomst: Cattery van Brandevoort
Meest opvallende eigenschappen: altijd vrolijk, nieuwsgierig en heel sociaal, slim
Doet het liefst: zich overal mee bemoeien: niets is veilig. En jagen: Mica heeft hem het muizen geleerd. Maar vogels zijn ook heel leuk!
 
Plien (geboren: onbekend, volwassen)
Langhaar, vermoedelijk Pers
Volledige naam (die ze hier kreeg): Katzja Polien Zwabber
Roepnaam: Plien, Plientje, Eekhoorn en Zwabber
Herkomst: uit Polen (bleek uit haar niet geregistreerd chipnummer) en hier aan komen lopen
Meest opvallende eigenschappen: klein maar dapper, rustig, ijdel
Doet het liefst: haar vacht likken, in de tuin liggen. Knauwen aan planten. Doet aan 'damesvoetbal': balletjes door de kamer laten rollen.  
 
----------------------------
Mijnkrabbeltjes was voorheen de krabbelpagina van Joe, ook een Brits Korthaar (ex-) kater zonder papiertjes. Ofwel "Knappe Joe" zoals in zijn paspoort stond. Zo werd hij genoemd in de kattenopvang waar hij terecht kwam nadat hij als zwerfkat van straat werd geplukt. We noemden hem "Mems". Hij heeft hier nog vele jaren geluk gevonden en een heel fijn leven gehad.
 
Knappe Joe, roepnaam Mems (? - 23-2-2014)
(ex-kater afkomstig van SOK Tilburg)
 
 

 



Moet je ook zien...
Snorhaar Kunst
Op zoek naar echte honden en katten-
kunst? Kijk dan bij 
 

 

Ook proetwaardig
Van het vrouwtje
Ons vrouwtje krabbelt ook wel eens
Op babbelzzz....
 
 
 

En niet ons vrouwtje telt de bezoekers...nee, dat doet OneStat voor ons

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl