Laatste artikelen

Even geen Glammer, Mica, Pansy of Plien proetje... wel een klein verslagje over het leven van een vermoedelijke zwerfkat. Geschreven door het katpersoneel.

Kater Phoe die hier iedere avond trouw de restjes uit de bakjes likt. Die dit huis ziet als zijn toevluchtingsoord. Hij die de toegang van het huis met tand en nagels verdedigd als "Halsband" ook aanspraak wil maken op wat lekkers. Maar "Halsband" is geen zwerf, hij krijgt bij verlies van dat ding om zijn nek steeds een nieuw exemplaar om. Van de onbekende baas. 

Phoe: vriend van Plien en Glammer en zelfs Pansy vertoont na een nare aanvaring in de tuin aandacht voor hem. Hij wordt door niemand gemist maar je weet nooit of zulke katers er een dubbelleven op nahouden. Mocht hij een huis hebben dan krijgt hij daar geen eten. Hier eet hij schrokkend als een uitgehongerd paard het uitgedroogde natvoer op waar onze katten hun neus voor ophalen. Als het buiten te koud en nat is zit hij in het halletje. Tot een paar maanden geleden glipte hij weer snel naar buiten als iemand dat halletje benaderde. Maar ook vermoedelijke zwerfkatten weten hun angsten te overwinnen om een beter leven te leven.

Steeds vaker komt Phoe naar binnen. Als het hard regent, sneeuwt, koud is...dan zoekt hij een plekje op in de kamer om daar stilletjes en onopvallend een dut te doen. Zijn botten op te warmen en even te dromen over een leven in deze kattenmand.

Buiten is het nu donker, ijskoud en sneeuwnat. Is Phoe met een volle maag stilletjes op een van de krabpalen geklomen. En ligt er tevreden, in dromenland. Dat hij vermoedelijk zwerft kun je zien aan zijn oren. Ondanks dat hij weet dat ik hem niet weg zal jagen blijft hij slapend allert. Oortjes gespitst. 

Nu draait Phoe zich nog eens om op de paal. En gaan zijn oortjes in de relaxstand. Laat hem nog maar even genieten. Over een paar uur komt Mica weer opduiken en is zijn feestje over. Sluipt hij weer geruisloos door het luik de kou in....

Geen foto van Phoe op de paal. Als de batterij van de I-Pad wel vol was zou ik hem nu ook niet willen storen in zijn gelukkige uurtjes. Hij ligt inmiddels helemaal zen en al opgekruld op de paal, in diepe slaap. Een kortdurend warm gelukmomentje voor Phoe.

Volgende keer weer een proet van Glammer.

Marjanne 

Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

We krijgen volgende week een nieuwe mand in de kamer. Een bank, een stoffig geval. Niet omdat wij onze mand dagelijks belagen met onze nagels. Dat zouden we niet in onze kop halen want je kunt dan op boos gemopper rekenen. En misschien krijg je dan wel geen snoepje...Wij doen dan ook altijd ons best om die paarse koe op de mand niet te beschadigen. Zelfs Plien leerde snel...geen nagels rekken aan de bank. Dat doe je aan de krabpaal. 

Maar ja, soms lig je op die heerlijke rand waar je als snorhaar perfect op kunt 'hangen'. Of zitten met uitzicht over de kamer. Als je dan schrikt denk je niet meer aan regeltjes. Dan loopt die koe wat kraswerk op. Met zo'n dikke huid van de koe zie je die amper. Ja, Pansy wordt ouder en springt soms mis. Dat laat ook krassporen na. Of is hij soms te lui om naar de krabpaal te lopen, probeert hij heel zachtjes toch zijn voorpoten tegen de bank te zetten. Heel voorzichtig, zonder nagels. In het begin ging dat wel eens fout, maakte hij wat speldenprikjes. Goed, wij zijn ook maar gewone snorharen die hun best doen om gehoorzaam en netjes met de manden van het personeel om te gaan. Maar ongelukjes gebeuren soms.

Het schijnt dat onze voorgangers, vooral de oude Zwoeber en later Mems, anders omgingen met de koe op de mand. Daarom kregen de manden in 2013 een nieuwe koe-bekleding. Maar waarom zou je oude manden voorzien van verse koe? Vrouwtje zegt: "Nou, het zijn echte design-klassiekers, tijdloos en geliefd onder sommige langpoters. Absoluut niet versleten, doorgezeten of uit de tijd. Sterker nog, deze vintage is populair". O, dat wist ik niet, dan zullen Mica en Pansy als vintage snorharen ook wel populair zijn.. maar die mogen niet weg!

Waarom krijgen we dan een nieuwe mand in huis? "Omdat we na bijna 25 jaar wel eens wat anders willen. En de nieuwe bank beter in de kamer past. Nee, Glammer, jullie zijn geen bank en gaan niet de deur uit na 25 jaar". En waarom dan stof? "Dat past beter in de kamer. Jullie zijn zo braaf en opgevoed dat we het risico aandurven want stof en kattennagels is natuurlijk geen ideale combinatie" Hoor je dat? Vrouwtje vindt ons braaf...kan ik voortaan wel om een extra snoepje zeuren!

Nu moeten onze vertrouwde manden het huis uit. Baas verkoopt die via Marktplaats. Kreeg hij binnen een uur een telefoontje. Toen de mevrouw aan de lijn hoorde over ons, snorharen in huis, was ze direct klaar. Wilde ze onze manden niet. Tja baas, dat werkt zo niet. Je moet onze manden aanbieden aan personeel van snorharen. Die vinden een klein krasje of speldenprikje geen ramp. Hun snorhaar kan zonder problemen een krasje méér maken.

Dat je heel goed moet kijken om onze poottekeningen te zien maakt bij snorhaarloos personeel blijkbaar niets uit. Ze willen voor een prikkie op de eerste mand zitten. Om hun kroost op de koe te laten springen? Of de mini-langpoters kunstwerken te laten maken op de koe? Onze nauwkeurig, voorzichtig aangebrachte kunstwerkjes worden in ieder geval niet op prijs gesteld...

Ik zal onze manden wel verkopen! Ze zijn zeer geschikt voor snorhaarpersoneel, al dan niet in bezit van mini-langpoters die gerust onze kunstwerkjes mogen vernielen! Die lekker met snorhaar op schoot op de bank willen genieten van onze paarse koeien. Voor weinig geld echt design willen en nog vele jaren willen genieten van flink zitcomfort. De snorhaar heerlijk op kan dutten want ze liggen perfect.

Wie kent zo'n personeel? 

Eén belangrijk puntje: je krijgt ons er niet bij! Als je nog geen snorhaar hebt dan moet je die zelf zoeken en aanschaffen!

Ook Mica ligt tegenwoordig geregeld op de paarse koe-mand. Zijn vacht is vintage geworden: niet meer zo vol meer. In tegenstelling tot Plien die dag en nacht in een Siberische bontjas door de kamer loopt. Ze verwacht ijstijden. Rent zo al dan niet achter een balletje aan. Pansy vertrouwt al de veranderingen niet: hij duikt steeds vaker veilig weg in de Bloq. Tot ik hem kom wekken om samen door de kamer te racen. Dan worden de oranje ogen van bontjas Plien heel groot...wil ze ook racen. Maar dat is wel wat warmpjes met zo'n pluizige bontjas aan. 

Pluizige Plien...

Ik duik nog even op de paarse koe-mand. Zie jij je ook wel zitten op die mand of ken je iemand die zo'n mand wenst? Hier vind je de info: https://link.marktplaats.nl/m1233081144

Groetzzz, proetzzz en snurkzzz vanaf de paarse koe-mand,

Glammer Grijsneus (ik krabbel alleen hier verhaaltjes: niet op de paarse koe-mand)
Pansy Panneman
Bontjas Plientje
En vrijbuiter Mica die buiten in de kou geduldig wacht op de eerste sneeuw! Zijn lust en leven. Hij is wel een tikje jaloers op de warme bontjas van Plien. Maar na uren in de kou komt hij zich warmen op de paarse koe-mand.


Reacties (2)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer, mag nog steeds de krabbels en proetjes schrijven. Ondanks dat Plien goed is in toetsenbord lopen en liggen. Ze wil misschien wel graag heersen over toetsen en computers maar ons personeel ziet een andere toekomst voor haar. Plien heeft een geweldige balbeheersing en veel lol in het pootbalspel. Als ze het balletje hoort rammelen, er zit een klein belletje in, dan trapt ze al haar poten warm. Haar nekspieren maakt ze warm door koddige kopbewegingen te maken en opgewarmd staat ze te springen om de bal te ontvangen en door te kaatsen. Als Plien zich klaar maakt voor het echte spel liggen ze hier in een deuk. Denk je, dat is typisch poespootbal, dat kunnen wij als katers beter, dan vergis je je.

Plien is vooral goed als keepster. Gaat ze actief op de rand van het kleed zitten. Volgt de bal met grote oranje ogen, nog voordat die is afgespeeld. En daarna laat ze vrijwel geen enkele bal door. Met vreemde sprongen weet ze te voorkomen dat de bal op het kleed komt. En heel bijzonder: meestal  tikt ze de bal meteen terug in de juiste richting. "Nog een keer...".

Vrouwtje was kansloos bij het penalty-spel met Plien. Van de circa 15 pogingen werden er 13 doelbewust afgeweerd door Plien. Als Plien die andere twee keren niet met haar nageltje in het kleed had gezeten, het is toch spannend en dan zoek je af en toe wat houvast, zou het 15-0 voor Plien zijn geworden. Plien heeft nu dan ook een nieuwe bijnaam gewonnen. Weliswaar geen echte keepsternaam maar ze is er mee tevreden: ze noemen haar nu ook "Madonna": de beste pootbal-poes uit de mand! Mica is nu een tikje jaloers...hij probeert haar af en toe aan te vallen. Sprint ze tijdig weg. Vanmiddag heeft Madonna wraak genomen op Mica, toen die buiten voor het tuindeurraam zat. Begon Madonna hem vreselijk uit te grommen. Binnen...aan de andere kant van het deurraam. 

Aan pootballen moet ik nu even niet denken. Niet na dat avontuur van vandaag. Vorige week had Pansy last van een enkele niesbui. Inmiddels weer over maar heeft hij mij aangestoken. Met af en toe een klein niesje (wees gerust, is geen niesziekte maar gewoon een verkoudheid, iets dat we aan het vrouwtje hebben te danken) kun je heel actief zijn en je buik vol eten. Iedere snorhaar weet dat je af en toe een spriet gras moet eten: goed tegen haarballen. Met zo'n niesje pas je toch op je lijf. Regent het en heb je behoefte aan een grasspriet? Dan kijk je toch eerst of je die binnen kunt vinden. En ja, die is er. De waterslurpende Papyrus. Heerlijk goedje want de bladeren hebben een harige stuctuur waar de haren in je buik goed aan blijven plakken. De plant die sinds een weekje op de grond staat. En die we nu bijna kaal hebben geplukt...al was die al bijna kaal maar dat is de schuld van het vrouwtje. 

Goed, ik nam vanmorgen weer een hapje. Zei vrouwtje: "En nu is het afgelopen! Jullie vernielen de plant!" Werd die weer op een onbereikbare plaats gezet. Maar ik had mijn grashap gescoord en kon daarna rustig gaan dutten op het schaap in mijn schommelstoel. Tot mijn slaap werd verstoord door een niesbui. Niet zomaar een gewone niesbui...het hield niet op. Ik viel uit de stoel, kroop over de grond, kreeg het benauwd en raakte even in een vlaag van paniek. Leek eindeloos te duren. Gelukkig was daar vrouwtje die niet van van zijde week en mij gerust wist te stellen. Die de hele snotsliert (sorry...het was nogal heftig) uit mijn neus trok. Na een slok water en een hapje eten ging het wel. Voor even. Veiligheidshalve besloot ik heel dicht in de buurt van vrouwtje te blijven. Maar goed ook want daar kwam weer zo'n uitputtende niesbui... Ik nieste niet mijn longen maar wel die grasspriet uit mijn neus! Vrouwtje zag een deel van die groene, inmiddels bruin geworden spriet, uit mijn neus verschijnen. Trok die er direct voorzichtig uit. Was mijn niesbui ook meteen over!

Heb ik daarna even diep adem gehaald door mijn neus: alles weer in orde. Kreeg ik een snoepje voor de schrik. Smaakte heerlijk. Heb ik daarna nog één klein verkoudheidniesje laten horen. Afvoer van de snotkliekjes... die spriet in mijn neus heeft de boel behoorlijk opgeruimd. 

Het lijkt erop dat wij hier niet meer niezen. Nou ja, buiten het vrouwtje dan. Misschien moet vrouwtje maar eens een hapje Papyrus nemen en die in haar neus laten belanden. Dan zullen wij wel aan haar zijde gaan zitten als ze dan onbedaarlijk gaat niezen....

Geen plaatjes...."doel schieten met Madonna" gaat volgens vrouwtje niet samen met plaatjes schieten. En "Eerste Hulp bij Benauwdheid na Ongewenste-grasspriet-in-je-neus" al helemaal niet! Want dan had ik het nu vast nog benauwd...

In plaats van plaatjes hier een moraal-proet: eet nooit Papyrus. De bladeren zijn nogal eigenwijs, nukkig, hard harig en moeilijk uit te niezen als ze de verkeerde weg kiezen! Boodschap voor het personeel: breng ons niet in verleiding. Zet zo'n plant niet op voor ons bereikbare plaatsen! Wij zijn ook maar gemakzuchtige snorharen en voor je het weet loopt het verkeerd af. Gelukkig had ik geluk... 

Met weer Groetzzz en Proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus met (weer) een open neus, Pansy tevreden zonder genies, Mica die zijn poes-angst probeert te overwinnen met machtuitingen en de sportieve fanatieke pootballende Poolse Pers Plien 'Madonna' die zich niet door Mica buitenspel laat zetten.

Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Het is tijd om jullie weer eens te verblijden met proet uit onze mand. Ik, Glammer, zal jullie onze laatste avonturen vertellen. Waar zal ik beginnen? Bij het avontuur met de blafbibsen, de honden? Wat weken geleden kwam er zo'n blafferd het huis binnenstormen. Met een groot bek wilde hij ons wegblaffen. Dat is gelukt! Mica en ik doken de tuin in, Pansy en Plien beklommen de trap en zochten daar een veilig plekje op. Wij vinden honden maar rare monsters die onze rust verstoren.

Al kun je boven ook genoeg veilige plekjes vinden...

En dan komen er op een dag een aantal langpoters op bezoek. Ze komen drankjes proeven met de baas. Een van de langpoters ziet geen hand voor ogen maar heeft een hond die hem de weg wijst. Omdat Pansy de laatste tijd nogal schrikkerig reageert heeft vrouwtje hem al eerder naar boven gebracht. Mocht hij die middag dutten op de langpootmand. Pansy dacht dat hij straf kreeg: eenzame opsluiting. Vond hij niet leuk. Mica was al buiten.

Kijk...als ik de langpootmand met Pansy deel dan is hij wel blij...

De hond kwam binnen. Een fors monster. Maar hij hield zijn bek, ging braaf op het kleed naast zijn baas liggen! Ik lag vlak bij hem, op het schaap in de schommelstoel. Ik wierp het monster een boze blik toe "waag het eens om mij te verjagen" en dat was niet eens nodig. Hij negeerde mij en Plien compleet! Zou die hond dan zelf ook blind zijn? Of is het geen echte hond? Uiteraard hebben we, nadat de hond weer was verdwenen, het hele kleed afgesnuffeld. Ja, het rook toch écht naar echte hond. In ieder geval moeten we onze mening over honden bijstellen: blinde honden zijn prima!

Over vloerkleden gesproken. Baas en vrouwtje namen laatst de tassen en de benen. Ze delen 25 jaar hun ringen, tijd voor een feestje. Zonder ons. Maar er werd wel aan ons gedacht. Toen ze spontaan een nieuw vloerkleed kochten. "Deze niet: daar durft Pansy geen poot op te zetten. Kijk, deze is perfect! Vintage, daar zie je een extra kattennagelhaakje niet op" Wij noemen vintage gewoon versleten. Maar toegegeven, dat versleten kleed bevalt prima. Pansy en ik gingen als vanouds weer kleedracen en ravotten op de mat. Ik heb de onderkant bestudeerd: ook vintage. En Plien heeft het kleed ook goedgekeurd. "Ligt heerlijk", proet ze.

Het schijnt dat ze ook een nieuwe bank hebben gekocht. Eentje waar wij allemaal op kunnen liggen. Niet vintage: moeten we onze nagels bedwingen. Of dat lukt? Over een maandje weten we het. Dan komt de bank. Natuurlijk gaan we die testen: ligging, zachtheid, uitzicht, pootgevoel, warmte, houvast en nagelvastheid, afzetgemak, klimmogelijkheden en het race-gemak over het geheel. We zijn benieuwd!

Dan het avontuur van onze zwerfvriend Phoe. Vrouwtje regelde een gratis zakje Whiskas voor Phoe. Nou, hij heeft gesmuld! Dat hij schrokt en geen etensbak-etiquette-regels kent kun je hem niet kwalijk nemen.
Na de heerlijke maaltijd wilde hij niet meer naar buiten. Maar toen Mica wakker werd, hij komt steeds vaker naar binnen om een dutje te doen, wist Phoe dat het feest was afgelopen. Hij toch echt beter de zwerfpoten kon nemen...

Onze Poolse dame Plien is heel hulpvaardig. Dol op computeren. Ze is een echte expert volgens vrouwtje. Ze kan zelfstandig Outlook opstarten en de agenda van vrouwtje beheren. Afspraakjes inplannen. '[[!...' is vast Pools voor slapen en niet storen en "Ooooó.." zal wel aaien betekenen. Ook krijgt ze het voor elkaar om binnen 1 onbewaakte minuut bezit te nemen van de werklaptop van vrouwtje. Binnen die tijd het beeld op het scherm te kantelen. Vrouwtje met de handen in het haar...moest ze een half uur zoeken naar instellingen om de boel weer recht te zetten. "Is toch gewoon kattenspel" zegt Plein.

"Voortaan mag Plien het werk doen, kan ik wel stoppen met werken" zegt vrouwtje. Plien heeft meer capaciteiten. Blijkt in de praktijk. Vuurtoren-kijken: in één draai van haar nek zo'n 360 graden blikveld overzien (na ja, een 270 graden-view is voor haar kattenspel). Koddig poes-voetbal: een soort van sierlijk ballet vol expressie maar ieder schot is hard en raak. En is onderzoekster. Ja, dan zit je al snel een paar keer opgesloten in de garage...  

Ik ga nog even wat dutten. Wat winterslaap oefenen want het wordt natter en kouder. Kun je beter lekker binnen een warm plekje opzoeken en dutten. En dan maar hopen dat de volgende hond die de mand bezoekt een blinde hond is...

Met de groetzzz en proetzzz van ons,

Glammer (de énige Britse eigenwijze Grijsneus), Pansy Conzaly (tikje verkouden/ziekjes-najaar is niet zijn ding), Mica (met veel eetlust want de muizen zijn op. Het uilenmonster leeft nog steeds...) en Poolse Pers-Poes Plien die poeslief tevreden haar plekje in de mand heeft gevonden.



Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Hier ben ik weer: Glammer Grijsneus. Dit keer geen kattencourant, ik breng jullie persoonlijk het laatste nieuws. En we hebben een goede neus voor nieuwtjes, die is veel betrouwbaarder dan zo'n krantending. Kranten zijn prima om een dutje op te doen, vraag maar aan Plien. Maar verder brengen ze enkel oud nieuws. En poezenpraat.

Want waar was de krant toen mijn vriend Pansy 10 jaar werd? We kregen extra snoepjes en Pansy kreeg knuffels en een gehaakte muis. Zonder oren maar dat maakt hem niets uit. Om het feest compleet te maken heb ik echte levendige muizen gebracht. Twee op één avond. Dan is zo'n muis niet zo eenzaam hier in de mand.

Waar was de krant toen Plien iedereeen in spanning hield? De dagen om Plien draaide terwijl wij ook aandacht willen? Plien die de hele mensheid, dat is een hele grote verzameling van langpoters, voor het lapje hield. En ze is niet eens een lapjeskat. Want die dame had helemaal geen mini's in haar buik. Ze was gewoon behoorlijk gewichtig geworden en goed bekomen van haar zwerftijd. Ja, de krant moet je nooit geloven. Is wel pech voor Phoe, die kan geen aanspraak maken op een bezoekregeling in onze mand als vermeende pa-kater. En zo ook niet meer mijn dutplek op de schommelstoel inpikken. 

Waar was de krant toen het Dierendag was? Nou vieren we dat niet, het is hier iedere dag als feest. Is wel de tijd waarop wij onze spaarpotten legen. Alleen zijn nog niet alle bestemmingen gekozen. Mica spaart altijd voor zijn Kittenmand. Panneman heeft vriendjes in Nijmegen. Maar wie krijgt dit jaar mijn centen? Ik zoek een doel dat echt brokken van mijn geld koopt; geen drukwerk, advertenties of directeuren poen geeft. Ik wil hongerige buiken vullen! Plien heeft ook een potje maar dat klinkt nog erg leeg, ze mag nog even verder sparen. Bovendien heeft ze wel wat anders aan haar kop.

Heeft de krant ook gemist: Plien ging naar de dierenarts. Voor poezenzaken. Ze is nu verlost van katerlust. Een je-weet-wel poes geworden. Ik heb vernomen dat die dame het bij de dierenarts wel leuk vond. Ze heeft er een uur langer geslapen dan andere poezen doen in die situatie. Ze vond het blijkbaar wel lekker om tussen twee kruiken te slapen. Maar toen ze wakker werd moest ze toch echt naar huis. Pansy heeft haar welkom geheten.

En eenmaal thuis wil je uit de reismand. Wie niet? Moet je wel op je poten blijven staan! Dat viel niet mee: ze kroop en liep wat later op wiebelende poot door de mand. Maar oefening baart kunst: na een uurtje oefenen lukte het aardig. En wat was de dame teleurgesteld dat ze niets mocht eten! Weg alle brokjes, ook die van ons.

Mica en ik kwamen thuis van een jachtpartij en dan heb je wel trek. Waar zijn onze brokken? Werden ze toch even tevoorschijn gehaald. En heb je je staart gekeerd...weg bakjes. Dat duurde gelukkig niet lang. Plien mocht ook weer eten.

"Ik wil eten..." Ja, Plien heeft niet in de gaten dat onze knabbels inmiddels weer beschikbaar waren. 

Die lege ruimte in haar buik heeft ze meteen gevuld. Door de ingreep is Plien wel pienter geworden. Voorheen wist ze niet hoe je het slimme luik moest openen. Met zo'n sneetje in haar buik lukt het haar wel! Vrouwtje had het gezien en slot snel het buitenluik af. Standje 'Niet naar buiten, wel naar binnen'

Toen kwam Phoe verhaal halen! Terwijl Plien in de hal zat te bedenken hoe dat luik te openen kwam hij binnen. Plien blies haar longen uit haar lijf en gromde er op los. Blijkbaar is de ingreep gelukt: Plien is genezen van echte katerlust. Luikje open, Phoe naar buiten, luikje weer dicht. Echt dicht, de 'niet naar buiten en niet naar binnen" stand. Moest ik mij melden bij de tuindeur: "Hallo, zie je mij? Ik wil naar binnen!". Die vrijheidsbeperking duurde maar één avond: tegen de nacht was de situatie weer normaal. En zelfs Plien ging even naar buiten.

De rust in de mand is weer terug. Mica floddert in en uit. Ik dut met Panneman op de langpootmand. Plien blijft beneden dutten. Soms kun je een grom- en grauw horen in de mand: dan gaat Plien in het verzet. Pilletjes slikken is niet haar ding. Ze mag nu nog één keer diep grommen, nog 1 pilletje te gaan. En dan is alles weer normaal. Hoor je ons niet meer klagen, vullen we onze buikjes en gaan geregeld op pad. Wel is het spannend of Plien nu zonder katerlust mijn kopjes nog in ontvangst wil nemen...

We zullen het zien...

Met groetzzz en proetzzz van Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Mica en de Plienemientje!

Naproet van vrouwtje: Plien Plienemientje is een dappere dame met doorzettingsvermogen en een eigen wil. Ze heeft haar ingreep perfect doorstaan. Met haar hartruisje. Ze is inmiddels behoorlijk zwaar geworden (3,7 kilo) en ziet er stralend uit. Zelfs haar gebitsproblemen, haar tandjes zaten los, zijn nu verleden tijd. Gebitje zag er nu prima uit. Ze kreeg lof van haar dierenarts die haar sinds eind juni, vanaf het moment dat ze kwam aanlopen, nu vijf keer heeft gezien. Dat ze een uur langer nodig had om uit de narcose te komen zegt iets over haar leeftijd. Ze is zeker geen jonge meid meer.  Wel herstelt ze snel van de ingreep. Springt op de krabpaal, eet en drinkt normaal en gaat buiten in de tuin wandelen. En komt nog steeds op schoot liggen. Alle lof ook voor Dier en Dongen, de dierenartsenpraktijk heeft haar na de ingreep wel echt in de watten gelegd! 

Reacties (1)

Roddels, proets en andere nieuwtjes over snorharen, voor snorharen én langpoters.

Glammer 'Grijsneus' van Brandevoort biedt een visje aan.

Poolse Plien groeit. Haar buik wordt zichtbaar dikker. Met zo'n buik wil je ook wel even midden in de kamer languit op de vloer liggen. Glammer Grijsneus zag haar daar liggen. "Wat doet ze nu? Als je zo dik wordt moet je juist bewegen!". Hij bedacht zich geen moment en zocht in de hoek van de kamer een gehaakte vis op. Pootballend, met prima vis-beheersing, wist hij het geval naar het midden van de kamer te manoevreren. Tot op een katlengte afstand van Plien. Om daarna met een nauwkeurig schot de vis in de poten van Plien te schieten. Hij ging zitten en wachtte hoopvol op een reactie. Helaas, Plien had geen trek. Niet in vis, niet in een pootje pootballen of ander spel. Glammer heeft nog getracht om haar met een vriendelijke proetje te verleiden maar ook dat werd geen succes. Glammer: "Nou...dan niet. Ga ik wel buiten kijkenof daar wat te beleven is". De redactie van deze krant vroeg aan Plien waarom ze de vriendelijke actie afwees. Haar antwoord: "Ik heb mijn buik vol van katers...laat mij met rust!"

Glammer Grijsneus na een nachtje muizen....

De moderne kater met ballen anno 2017 (artikel door de wetenschappelijke redactie)

Stel, je bent een kater met ballen. Dan behoor je tegenwoordig tot een minderheid. Net als poezen die nog katerlust vertonen. Kom je als kater zo'n poes tegen dan is het even feest. Tientallen geleden was het voor zo'n kater wel iedere week feest. Kon je niet poes-trouw zijn en had je geen tijd om je te bekommeren over de gevolgen. Je zag later wel of er nakomelingen in je de omgeving liepen. "Die jonge rode kater...ja, ik herinner me een luidruchtige nacht met Rode Mientje. Is er vast een van mij". Maar tijden veranderen.

De krant sprak met een hedendaagse kater met ballen. Hij heet Phoe. Een zwart-witte kater zonder (bekende) vaste verblijfmand. We vroegen Phoe hoe hij denkt over het huidige katerleven met ballen. Phoe: "Wil je tegenwoordig nog een leven met ballen dan moet je bijtijds gaan zwerven. Als vaste mandkater ben je namelijk snel het haasje. Zwerven heeft zo zijn nadelen maar ik heb geluk. Zwerf wat door tuinen en weiden. Maak vrienden die hun etensbak met je willen delen. En ja, kom je dan een knappe poes tegen die op zoek is dan loop je niet weg. Maar waar kom je nog een poes tegen die katerlust heeft? Ik had laatst geluk. Ze heet Plien en is heel knap. Een buitenlands geval. We hebben een ouderwets feestje gevierd op de wei. En daarna zag ik haar nog vrijwel iedere dag in een van de tuinen. Ze heeft het niet geproet maar ik zag het: het is raak. Er komen jonkies van mij. Dan laat je zo'n poes niet in de steek. Je wilt je kindjes zien en ze leren muizen. En een moderne kater anno 2017 wil ook bij de bevalling zijn!

Pa Phoe...."Betrokkenheid moet een recht zijn voor anno 2017 katers met ballen"

"Maar er valt nog veel te verbeteren...kom je de mand niet meer binnen..."

Plien-nieuwtjes

Plien is op papier uitgeteld maar niet heus. Dag 59 is gepasseerd, de eerste dag waarop je kleintjes veilig ter wereld kunt zetten. Al wachten de meeste poezen tot dag 65 is aangebroken. In de nacht van dag 60-61 heeft ze haar jongen in de buik gesorteerd. "Jij eerst, je moet vooraan liggen. Kruip maar vast tussen mijn dijen..." Dat sorteren was niet eenvoudig, een heel kneedwerk in de buik. Duidelijk zichtbaar en soms werd er een zuchtje gelaten. Tja, als je jongen net zo eigenwijs zijn de moeder dan begrijpen we die zucht wel! En ja, nummer 1 ligt nu duidelijk op zijn of haar plaats. Nadat ze alles had georganiseerd kon Plien weer rustig slapen. Haar vrouwtje eindelijk ook al was inmiddels het ochtendlicht aan de hemel verschenen. Ze regelde de rest. Voor het geval dat...kittenmelk, flesje, pipet, handdoeken, schaartje, steriel water en doekjes, noodnummer dierenarts en een fototoestel. Laat ze maar komen. Maar waar? Plien houdt van kranten: zo lekker om op te liggen. "Ik wil op tafel kramen...daar komen die katers niet.  O, een nieuw mandje? Prima. past perfect. Maar mag er wel een krant in?"  

Plien sorteert voor op de bevalling...

Nu alles geregeld is moet je wachten. Geduld hebben. Goed, Plien heeft 's ochtends nog wat last van misselijkheid en moet ze haar maagje even legen maar verder merk je niets aan haar. Ze heeft veel eetlust en geniet nog even van een lege mand-status. Om een hele lange dag met Pa Phoe, de vader, op stap te gaan. Plien, wat vond je personeel van dat uitstapje? "Weet niet...denk dat ze het niet fijn vonden. De hele zolder werd op zijn kop gezet...alsof ik daar zou durven kramen. Echt niet!. Veel poespas-paniek om niets". En wanneer ga je als Pers echt persen? "Als ik kramp krijg! Lijkt mij wel leuk om te wachten tot Panneman 10 jaar wordt. Dat is toch op 27 september? Ja, dat lijkt mij een prima dag"

Dat wordt dus wachten tot dag 66. Als Plien het niet eerder op haar heupen krijgt.

Panneman: gaat ze echt bevallen op mijn feestdag? Dan wordt het wel druk op mijn feestje....


Tot de volgende editie met meer nieuws

Reacties (1)

Roddels, proets en andere nieuwtjes over snorharen, voor snorharen én langpoters.


Poolse Katzja Polien Zwabber sluit vriendschap met Belgische Brit Pansy Conzaly of Olly's Nest

De Poolse Katzja Polien Zwabber, de kleine vermoedelijk Perzische mengelmoes-poes zonder papieren en beter bekend onder de naam Plien, diende eind juni van dit jaar een asielaanvraag in bij de katermand van Glammer, Mica en Pansy. Haar conditie bleek slecht. Mager, vuil en verwaarloosd. Wel vlo- en tekenrijk. De heren in die mand zijn gastvrij maar zien graag hun vrienden, vrijwel allemaal van het katergeslacht, ook graag weer met volle buik naar buiten lopen. Dat andere snorharen op hun plekjes in de mand dutten wordt niet gewaardeerd. De heren waren het snel met elkaar eens. Dit langharig geval zagen ze door de poten. "Poes...die kun je met gemak ontwijken" was het eerste commentaar van kater Mica. Glammer, altijd nieuwsgierig en bereidt om vriendschappen te sluiten, vond haar toch een tikje vreemd. "Ze lijkt me niet kwaadaardig maar ik kijk dit keer toch even de kat uit de boom....is geen kater". En Pansy keek met argusogen toe vanaf zijn bank. Tot Plien, inmidels bekomen van haar zwerftijd, met een balletje alle hoeken van de kamer bekeek. "Hé, voetballen! Dat is leuk, ik wil met je spelen!" proette Pansy. Waarna hij dapper van zijn bank sprong en toenadering zocht. Tot Plien siste "Blijf uit mijn buurt!" Drop Pansy weer af en nam plaats weer plaats op de bank.

Plien bleef in eerste instantie het liefst in de buitenlucht. "Kamperen" in de tuin, onder een struik. Voor een gevulde maag en het graven van een kuiltje voor drolletjes kwam ze even naar binnen. Momenten waarop Pansy de bank verliet om nieuwsgierig om het hoekje toe te kijken. 

Plien waagde zich in die tijd tijdens maanlicht iedere dag wat uurtjes binnen. Als Glammer en Mica op muisjacht waren. En Pansy op schoot lag van de baas. Aan sissen deed ze niet meer. Ook niet als ze Pansy, zeker twee keer groter en dikker, in haar buurt kwam. Eind juli kreeg Plien, inmiddels verzekerd van een verblijfsvergunning en status huiskat met eigenaars. katerlust. Aan de katers in de mand had ze niets. Die konden haar katerlust niet oplossen. Ze zocht katers met ballen. Pansy heeft vast een tikje weemoedig haar krolse gedrag aangezien. "Zie je niet dat ik een voorheen dekkater ben? Met perfecte papiertjes. En kijk onder mijn staart: ze hangen er nog. Tja, ze werken niet meer maar dat is toch niet erg?" Plien dacht daar anders over. "Phoe, die zwerfvriend van Glammer, heeft werkend spul onder de staart. Ik wil hem versieren!" Na een nachtje en dag afwezigheid nam Plien voldaan voorzichtig bezit van de mand. Steeds vaker binnen.

Toen kwam het moment dat de heren en Plien alle tijd kregen om zonder toezicht met elkaar kennis te maken. Personeel op vakantie al werden ze perfect verzorgd tijdens hun afwezigheid. In die tijd liet Plien zich niet zien aan de verzorger maar wel aan de Britten. Bij terugkeer bleek ze totaal geaccepteerd te zijn en mag ze in hun nabijheid dutten. Geeft ze een kik, een miauw, dan staat Pansy direct in haar buurt om bescherming te bieden. Naar verwachting zal Plien binnenkort pal naast Pansy dutten. Al blijft Mica bij zijn eerste standpunt: "Poes...ontwijken. Al krijgt ze lekkere kleine knabbeltjes. Die ontwijk ik dan weer niet"

Mica smult...


Gooit Poolse Plien nu haar charme in de strijd om goede kittenopvang te regelen? Voor haar volgende krolse periode? Haar buikje groeit en groeit en de dame ziet er plots piekfijn en stralend uit.

Plien en Pansy dutten....

De redactie van deze krant zal uiteraard de situatie volgen.

Op Sardienië zijn geen sardientjes te vinden

(Ingezonden stuk van Pansy Conzaly) Ik had het wel in de gaten: het personeel gaat weer op reis. Sardientjes zoeken op Sardienië", zei vrouwtje. Nou, na lang wachten kwamen ze terug. Ik heb, nadat ze weer thuis waren, alle koffers afgesnuffeld. Die roken niet naar sardientjes. Vrouwtje zei: "We hebben heel Sardienië bekeken. Duizend en nog meer kilometers gereden. Door hoge bergen en diepe dalen, langs blauwe zeeën en witte stranden. Van Noord naar Zuid en van West naar Noord. Nergers een sardientje voor jullie gevonden..." Gelukkig gaf het personeel die zoektocht na twee weken op en keerden huiswaarts. Konden ze ons weer kroelen en aaien. Wij weer blij. Om die blijheid te uiten heb ik diep in de nacht twee sardientjes uit de speelmand opgevist en die voor hun langpoter-slaapmand gelegd. Konden ze de volgende ochtend toch genieten van sardientjes. 

Glammer nam eerder dit jaar de sardientjes in ontvangst....


Slakken-taxi

Het komt steeds vaker voor dat kleine slakken meeliften op een kattenvacht: de slakkentaxi., Snel-vervoer. Meestal is Mica de vervoerder. De slakjes met huis schudt hij op de plaats van hun bestemming zo van zijn lijf. Tegenwoordig hebben dikke naaktslakken ook behoefte aan vervoer. Mica weigert zulke gasten. Toch kunnen deze slijnerige giganten nu ook rekenen op betrouwbaar vervoer van A naar B. Via de pluimstaart van Plien. Al zijn er problemen: eenmaal op bestemming weigeren die luie slakken de staart te verlaten. Het verwijderen van de kleverige gasten is lastig: Gemiauw (blijf van mijn staart) en een vinnig pootje zonder nagels. Maar als de plakgast dan eindelijk is verwijderd is de opluchting en dankbaarheid van Plien groot. Snorharen: bezin voor je begint. Wees geen snorder die zulke plaklifters een lift geeft!

Herfst breekt aan

Als de herfst in aantocht is dan is het tijd om warme plektjes in je mand te zoeken. Glammer zoekt zijn schapenvel weer op....

Plien ligt op de vensterbank....


Op welke plek dut jij in de herfst? 

Volgende editie

Zodra er weer nieuws is verschijnt de nieuwe Proetjes-courant. 

============================================================================






Reacties (4)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Zo zou Glammer zijn verhaal beginnen. Nu schrijft Glammer in het echt nooit een woord of regel want ook daar heeft hij personeel voor! Meestal loopt hij vrolijk in de weide rond, op zoek naar zijn vriendjes en muis-gespuis. Samen met Mica. Terwijl Pansy dan op schoot van de baas ligt te snurken.

Zo ook nu. Schreef ik een heel verhaal, bijna klaar voor publicatie. Nu moet ik blijkbaar nog 'wennen' aan Plien-streken! De Poolse poes die geen moeite heeft met censuur. Het verhaal ging vooral over haar. Katers die over haar praten....dat is toch niet acceptabel! Ze heeft er zelf een pootje voor gestoken: sprong op het toetsenbord en weg waren de woorden. 

Plien pleegt censuur...

Maar wat is nu dat Plien-nieuws? Zal ik het vertellen? Honderd procent zeker weten we het niet maar sinds haar krolse bui waarin ze een nachtje op stap ging wordt haar buikje boller en voller...er zijn waarschijnlijk kleine Plientjes op komst! Die sinds 5 weken in haar buik groeien. Plien voelt zich met volle buik duidelijk goed in haar vel. Haar inmiddels zijdezachte vacht glanst als nooit eerder. Ze komt schootliggen en aandacht vragen. "Ho...niet aan mijn buikje komen". Maar na wat voorzichtiger tasten vertrouwt ze mijn hand inmiddels op haar vollere buikje. Voel ik wat zwellingen. Is dat een 'dikke' dikke darm? Wormen zijn het niet: rondom haar krolse periode is ze ontwormd. Opmerkelijk is haar goede humeur want ze kan behooriijk op haar 'poot'-strepen staan en humeurig mauwen als het haar niet aanstaat. 

Je hoeft Plien niet op de weegschaal te zetten om te weten dat ze weer zwaarder is geworden. Natuurlijk probeerde ik dat wel. Al wilde de dame niet op de keukenweegschaal blijven zitten. Toch zag ik even wat getallen: weer een ruime halve kilo zwaarder. En nieuwe krolheid blijft uit. Ik denk dan ook dat we over vier weken 'muisjes-tijd' vieren. Andere muizen dan waar de katers zo dol op zijn.

Speelt er een dillemma: in de agenda van de dierenarts staat een afspraak. Plien over drie weken steriliseren. Dan zijn haar jongen bijna volgroeid. Aan het afdalen. Dat wil ik Plien niet aandoen. Volle melkklieren, hormonen, een lijfje dat zich voorbereid op de geboorte. Dan een narcose en lege buik...dat is wel heel ingrijpend voor Plien met haar hartruisje. Dan maken we later dit jaar maar een nieuwe afspraak. 

Wil je vast ook weten wie de kater is waarmee ze op stap is geweest. Onze katers waren het niet. Zij kunnen geen Plientjes maken. Buufkater ook niet. Maar Phoe de zwart-witte kater en tuinvriend van de heren wel! Plien kent Phoe ook goed...

Hoe dan ook, eerst maar eens afwachten of Plien echt zo zwanger is. Schijnzwangerschap komt ook voor bij poezen. Maar als je het mij vraagt, ik heb vaker zwangere poezen gehad, zeg ik dat Plien en (waarschijnlijk) Phoe een leuke nacht mét gevolgen hebben beleefd!

Met groetzzz en proetzzz zoals de heren zouden proeten.

Marjanne (vrouwtje van Mica, Glammer, Pansy, Plien en binnenkort misschien van nog meer Plientjes waar we dan een goed thuis voor zoeken)


Reacties (4)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Iedereen weet wel dat Mica en ik, Glammer, ons niets aantrekken van een regenbui. Pansy wel, die wil geen natte vacht: "Duurt vast jaren voordat ik dan weer droog ben, daar begin ik niet aan". Wie daar ook niet aan begint in vrouwtje. Blijkbaar houden langpoters niet van regen. Stoppen ze met in de tuin spelen, tuinieren. Jammer, het was net zo leuk buiten: tuinieren met langpoters. Dan kun je een pootje helpen!

Zelfs Pansy doet dat: hij zet zijn poot bovenop het onkruid. "Deze niet vergeten, vrouwtje..." En zo raakt de tuin langzaam 'leeg'. Kunnen wij weer kuiltjes graven.

Ook zo leuk: de 13 springbeesten, kikkers en padden in de lekke put, raken helemaal opgewonden zodra de langpoters door de tuin struinen. Ik kijk mijn ogen dan uit en volg ieder exemplaar. Misschien springt er wel eentje over de rand...kan je kikkertje-tik spelen! Deed ik al eerder en dat een geweldig leuke bezigheid. Niet te hard meppen want dan is de lol er snel vanaf. Nee, gewoon aantikken: springt zo'n ding een meters de lucht in!

Mica kwam ook kijken: al zat hij ook midden in het kattenkruid. Met een boodschap: "Ons kruid, moet blijven staan. Afblijven!"

Alleen Plien vond al dat gekruip van vrouwtje door de tuin eerst wat minder leuk. Waarom? Ze had midden in het onkruid een plekje waar ze iedere dag heerlijk ongestoord kon dutten. Toen ze besloot om onze mand te enteren had die dame nogal wat eigenzinnige trekjes. Wil je buiten dutten maar krijg je drang? Dan liep ze naar de mand om daar een drollenpaleis te bezoeken. Dat dan wel graag keurig schoon moest zijn. Nou, daar dacht Pansy anders over: wel handig, twee van die bakken in huis. Viel er een drupje regen? Dan rende ze snel naar binnen. En mevrouw wil alleen eten uit een eigen bakje waar geen enkele andere snorhaar zijn snuit in steek. Dat gaat hier natuurlijk, never en nooit lukken! Wij katers delen hier alles met elkaar. Van etensbak tot krabpaal, van langpootmand tot vensterbank. Alleen de snoepjes niet: die zijn veel te lekker om te delen. Al staat Pansy soms toe dat ik er met een snoepje van hem vandoor ga.

Plien heeft eerst ons katerleven bestudeerd. En nu wil ze ook zo leven. Gaat ze poes-power vertonen: op muren klimmen en over daken lopen. Poeppaleis? Heeft ze ook niet meer nodig. Ze heeft ontdekt dat buiten kuiltjes graven veel leuker is. Blijft de tweede bak smetteloos leeg. Nu er geen concurrerende drollen in te vinden zijn gaat hij alleen nog op zijn eigen bak. Vallen er drupjes uit de lucht? Plien neemt een buitendouche. Scheelt haar veel tijd: de lange wassen is nogal een tijdrovend klusje. Op ongewenste plekken nagels scherpen? Is ook ten einde: wij katers gebruiken immers daar de krabpaal voor. Zij nu ook. En mevrouw speelt voetbal met een balletje dat ze de hele kamer laat zien. Tot grote vreugde van Pansy. Die haar goede spel heeft beloond met een ferme neusgroet. 

Plien is nog niet zo dol op tuinieren...ze krijgt nog even toe.

Laatst ving ik een muis en bracht die naar de mand. Nu wachten we vol spanning wanneer Plien ook gaat muizen....ze weet al waar je ze die buiten kan vinden. Het is gewoon een kwestie van tijd, denken we. Nog even en Plien wordt een echte kater!

In ieder geval wel een echte voorheen-ooit poes, zegt het vrouwtje. "Jullie zitten ook niet te wachten op een aantal kleine Plientjes die door de mand scharrelen". De afspraak is al gemaakt, hoorde ik. Maar we mogen niets aan Plien verproeten. De laatste keer, haar 3e bezoekje aan de dierendokter, vond ze al bij voorbaat een slecht plan. En dat was enkel voor een prikje en weer een klein wiebeltandje. En de Poolse dame heeft het blijkbaar goed naar haar zin bij ons. Binnen drie weken een half kilo gegroeid: met de bijna 3 kilo is de dierendokter dik tevreden.

Nu hopen we dat de zon weer gaat schijnen. Kunnen we weer helpen met tuinieren. Voor Mica ook wel fijn: zijn houtloods is een paar weken gesloten. Heeft hij tijd over....komt hij vaker op een dag zijn kopje tonen in de mand. Om dan maar knabbels en paté te eten. "'t is geen muis maar het vult je buik', proet hij dan. Gelukkig voor hem kan hij in de moestuinen en bij de scharreldames kip nog wat muis vinden. Die van de kippen zijn eigenlijk mijn muizen maar goed, nu mag hij ook even daar jagen.

"Hé Mica, waar moet Plien straks haar muizen vangen?". Mica weet meteen een antwoord: "Overal, als het maar niet in mijn buurt is!". Nou, dat is dus duidelijk. Daar hoeven we niet lang over te proeten. 

Kan ik wel weer wat muizen gaan vangen,

Groetzzz en Proetzzz.

Glammer Grijsneus (en Mica, Pansy Panneman en Poolse Plien. Die krols is geweest maar dat zijn poezenzaken: daar proeten wij hier niet over)

Reacties (3)

Hallo allemaal,

Dit keer even geen krabbel van Glammer, Mica of Pansy. En ook geen Poolse krabbel door Plien. Gewoon heldere mensentaal al blijft dit wel de site van de katten.

Na een weekje Oerol kwamen we thuis en in de hal met kattenluik zat daar het langharig katje. Die kat bleek niet de vermiste langharige Britse kater Jimmy bleek te zijn. Bij de dierenarts bleek ze poes te zijn. Haar Poolse chipnummer bleek niet geregistreerd. Een zoektocht in de buurt, langs huizen waar mogelijk Polen verblijven, leverde geen eigenaar op. Even leek het dat ze in een ander huis zonder katers terecht kon om daar een nieuw leventje te starten maar dat ging niet door. De eerste dag, nadat ze voor de eerste keer naar de dierenarts was geweest om de chip te lezen, liet ik haar vrij.  Tot die tijd, zo'n anderhalve dag, had ze op de zolderkamer doorgebracht. Poes, ze had toen nog geen naam, ging wel de tuin in om daarna weer gewoon het huis binnen te stappen..."Hier ga ik wonen...". Twee dagen liep ze te sissen tegen de heren katers die allemaal minstens een kattenkop groter waren. Niet dat onze heren katers zich daar iets van aantrokken. Ze kijken gewoon over of langs haar heen. Behalve Glammer, die stak zijn snuit wel uit om haar te begroeten.

Ze kreeg een naam: Katzja Polien Zwabber. Katjza vond ik wel Pools klinken. Polien bevat het woord Polen en Zwabber omdat ze met haar lange haren alle hoekjes van de zolder stofvrij heeft gemaakt. Roepnaam is Plien. Een naam waar ze inmiddels perfect op reageert. Roep je "Plien" staat ze zo voor je neus. En qua verschijning moest het wel een Brits Langhaar zijn. Vast nog een jong ding...hooguit een jaartje oud. 

Toch kreeg ik na verloop van dagen vele twijfels. Is Plien een Brit? Ze is niet speels terwijl Britten dat tot op hoge leeftijd vaak wel blijven. Ik zocht op kenmerken van andere langharige rasseneb was snel klaar: Pers. De Pers is een rustig, stille kat. Geen luid miauw, wel heel gericht op aandacht van het personeel (daar scoort ze een 90% op) en vooral gericht op schoonheid. Schoonheid in de vorm van kattenbak-hygiëne. Eén drol in de bak? Foute boel...dan neem je de deurmat of douche als alternatief. Daar scoort ze 100% op. 

Is wel wennen voor ons. Pansy Panneman is de enige kattenbak-gebruiker. Mica en Glammer graven liever kuiltjes in de natuur. Panneman doet niet moeilijk: je kunt met gemak een drol naast een andere drol leggen. Een dagelijks schone bak is voor hem geen must. En als Glammer hoge nood heeft mag hij gerust zijn drol naast die van hem leggen. Plien is echt anders. Natuurlijk heeft Panneman de uiterst schone bak van Plien ontdekt en gebruikt: al kan hij met moeite door de kleine ingang. Lag er een grote drol van Pan in de bak...gaat Plien meteen op de alternatieve toer! 

Plien is dus een Pers. Maar ze had nog meer verrassingen voor ons in petto. Eten. Met moeite. Daarna werd de inhoud van haar maagje, bijna dagelijks, weer op de vloer gelegd. Als ze al wat at. Tal van voer hebben we haar aangeboden. Blik in brok en paté vorm, gewone verantwoorde royale brok (Royal Canin, onze heertjes en alle katten uit de buurt zijn er dol op). Speciale licht verteerbare kittenknabbels die alleen door Mica op prijs worden gesteld...de kittenknabbels eten deed hij al in de tijd dat Britse kitten Mare hier nog over de vloer liep. Gebakken vis. De Felix knabbels die voor de zwerf- een aanloopkatten in de hal staan vindt ze nog wel te pruimen. Maar met zo'n moeite dat ik besloot haar gewoon yochurt voor te schotelen. Een bordje waar ze wel aan wilde likken. Was voor mij de aanleiding om Plien's bekje te inspecteren. Al was ze daar niet van gediend.

Daar zat het probleem. Haar linker grote hoektand zat helemaal los. Stond dwars in haar bekje. Mocht ze weer de dierenarts bezoeken die in no-time en zonder enige verdoving haar van dat  ongemak heeft verlost. Haar gebit gaf veel prijs: bleek Plien absoluut geen kitten te zijn maar een oude dame. De paar kiezen die ze nog heeft, een deel is al ze al kwijt, zijn ook in bedenkelijke staat maar kunnen alleen onder narcose worden verwijderd. "Nu nog niet doen", was het advies van de DA. Eerst kijken hoe ze reageert nu ze is verlost van haar dwarse hoektand. Plien ging ook op de weegschaal: 2,5 kilo Pers. Aan de magere kant (Panneman is vast jaloers op haar lijntje met zijn ruim 6,5 kilo katergewicht...) Plien kreeg nog een heel onderzoek. Op een harthuisje na, geen ongewoon verschijnsel bij raskatten maar ook geen reden tot paniek, is ze gewoon gezond maar aan de magere kant.

Nu haar dwarse tand, het ongemak, is verholpen heeft Plien haar buikje helemaal vol gegeten. Heeft uiterst tevreden eindeloos op haar ruggegraatjes liggen draaien en spinnen. Ontelbare kopjes gegeven. Het is duidelijk dat de oude dame van Perzisch Poolse afkomst super tevreden is met haar DA-papiertjes, de chip-registratie en een mand waar ze de rest van haar leventje mag blijven. 

En dan gaat alles snel. Luistert Plien perfect naar haar naam, als je roept komt ze. Maakt Pansy nader kennis met Plien en vindt haar wel gezellig. Ze snuffelen elkaar voorzichtig af. Pansy geeft Plien al voorzichtig een kopje. 

Glammer en Mica bemoeien zich niet met Plien, zij heeft geen prioriteit voor hen. Die twee avonturiers hebben het te druk met buitentuinse zaken. In de zomer komen ze een paar keer per dag snel wat eten. Zijn daarna weer verdwenen. Mica blijft ook 's nachts graag buiten, Glammer komt dan meestal naar binnen. Waar hij geen probleem maakt van de aanwezigheid van Plien. Daar is Glammer een veel te sociale kat voor. Voor hem telt: hoe meer pootjes over de vloer, hoe leuker het is. Hij was de eerste die zijn snuit tegen die van Plien duwde. Toen ze hier nog maar net was.

O, ik versta inmiddels ook Poolse proet: wil mevrouw aandacht dan gaat ze voor je zitten. Tikt met haar voorpootje tegen je been en begint te miauwen waarbij ze je indringend aankijkt....dan wil ze een aaitje ontvangen of schootliggen.

Blijkbaar kent Plien ook Phoe, de zwerf uit de buurt, inmiddels goed. Lopen die twee, grote zwart-witte Phoe en kleine Plein zij aan zij, samen door de openstaande tuindeur naar binnen! Alsof ze Phoe iets wil duidelijk maken wat Phoe allang weet: "Hier is het goed toeven. In mijn nieuwe mand"

Lang verhaal. Maar je kunt stellen dat Plien is geaccepteerd door de katers (en hun vrienden). De oude Pers-dame helemaal is opgeknapt en binnenkort weer op gewicht zal zijn. Fier, intens tevreden spinnend in haar nieuwe leventje staat. De Poolse Prinses met lange bruine lokken. Nu maar hopen dat ze de kikkers in putring met rust laat: je weet nooit of ze na deze ervaringen in sprookjes in sprookjes is gaan geloven.

En de volgende keer is het woord weer aan de heren katers én Mevrouw Plien.

Groetjes

Marjanne (met kopjes van Pansy Panneman, Glammer Grijsneus, avontuurlijke Mica en de Poolse Prinses Katzja Polien Zwabber, het Plientje)

PS: wat je al niet meer moet doen met een avontuurlijke Mica in je leven. De aannemer bellen om zijn vakantieplanning door te spreken! Op welke dag gaat de houtloods voor wat weekjes dicht en hoe voorkomen we dat Mica daar geen gedwongen vakantietijd hoeft door te brengen? Mica staat daar inmiddels op de kalender (loods inspecteren op aanwezigheid van katten die muizen) en verder heb ik goede aanvulende afspraken gemaakt. 

Reacties (6)
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Wie zijn wij?
Dit zijn wij!
Wij zijn Pansy, Mica , Glammer en Plien
 
Pansy (geboren 27 sept 2007)
Brits Korthaar - ex-kater
Volledige naam: Pansy Conzaly of Olly's Nest
Roepnamen: Panneman, Pan(s), Pannie
Herkomst: herplaatser, voorheen dekkater die nooit een poes van dichtbij zag.
Meest opvallende eigenschappen: rustig, heel evenwichtig, stille 'denker'
Doet het liefst: Beesie's slepen, genieten van zijn arbeidsongeschikte dekkater-status.
 
Mica (geboren 1 juli 2008)
Huis/tuin/keuken kat uit de Kittenmand - ex-kater
Volledige naam: Mica
Roepnamen: Mica, Mimi, Mie
Herkomst: De Kittenmand Tilburg
Meest opvallende eigenschappen: wispelturig humeur, leider/baas, staat dicht bij de natuur
Doet het liefst: jagen! 
 
Glammer (geboren 21 april 2013)

Brits Korthaar - ex-kater
Volledige naam: Glammer van Brandevoort
Roepnaam: Glam, Grijsneus, Wijsneus
Herkomst: Cattery van Brandevoort
Meest opvallende eigenschappen: altijd vrolijk, nieuwsgierig en heel sociaal, slim
Doet het liefst: zich overal mee bemoeien: niets is veilig. En jagen: Mica heeft hem het muizen geleerd. Maar vogels zijn ook heel leuk!
 
Plien (geboren: onbekend, volwassen)
Langhaar, vermoedelijk Pers
Volledige naam (die ze hier kreeg): Katzja Polien Zwabber
Roepnaam: Plien, Plientje, Eekhoorn en Zwabber
Herkomst: uit Polen (bleek uit haar niet geregistreerd chipnummer) en hier aan komen lopen
Meest opvallende eigenschappen: klein maar dapper, rustig, ijdel
Doet het liefst: haar vacht likken, in de tuin liggen. Knauwen aan planten. Doet aan 'damesvoetbal': balletjes door de kamer laten rollen.  
 
----------------------------
Mijnkrabbeltjes was voorheen de krabbelpagina van Joe, ook een Brits Korthaar (ex-) kater zonder papiertjes. Ofwel "Knappe Joe" zoals in zijn paspoort stond. Zo werd hij genoemd in de kattenopvang waar hij terecht kwam nadat hij als zwerfkat van straat werd geplukt. We noemden hem "Mems". Hij heeft hier nog vele jaren geluk gevonden en een heel fijn leven gehad.
 
Knappe Joe, roepnaam Mems (? - 23-2-2014)
(ex-kater afkomstig van SOK Tilburg)
 
 

 



Moet je ook zien...
Snorhaar Kunst
Op zoek naar echte honden en katten-
kunst? Kijk dan bij 
 

 

Ook proetwaardig
Van het vrouwtje
Ons vrouwtje krabbelt ook wel eens
Op babbelzzz....
 
 
 

En niet ons vrouwtje telt de bezoekers...nee, dat doet OneStat voor ons

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl