Laatste artikelen

Hallo Snorharen en Langpoters,

Het is nu écht voorjaar. Hoe ik, Glammer Grijsneus, dit weet? Mijn vriend Panneman gaat weer naar buiten! In de tuin wandelen. En er zijn meer tekenen die er op wijzen. Ook teken:  van die 'in de huid van de kat kruipsels'. Ons vrouwtje maakt daar altijd een hals- of kopzaak van en trekt die uit je vel. Zoals een paar dagen geleden. Zulke aanhangsels wil je niet meesjouwen. We zijn geen teken-taxi's! 

Ja, voorjaar! Kijk maar in onze poel. De oude lekke putring. Volgens het personeel al twintig jaar lek maar het kleine laagje water op de bodem is al jaren het walhalla van de springbeesten. Kikkers en padden. Een weekje geleden leek de poel uitgestorven. Stond ook bijna droog en vol bladeren. Begon vrouwtje ineens de poel water te geven!

In de poel...nadat de dames en heren kikkers en padden weer op een natje zitten... 

"Ja, kijk eens...onze tuinvrienden zijn weer wakker. Ik tel er zeker zeven. Terug in de ring. En ze hebben serieuze uitbreidingsplannen: vele dikke klonten dril! Zo op de droge bladeren. Die zullen we maar snel wat water geven voordat ze uitdrogen want het gaat heel warm worden". De kikkers en padden waren blij, sprongen verheugd op toen de eerste gieter vol water voorzichtig - niet op de dril - in de ring werd gegoten. En doken onder in het water. Nou, kan ik deze zomer vast weer wat kikkertje-timmeren. Als je jonge springbeesten even uit de poel ontsnappen en door de tuin hippen.

Ook voorjaar: vers kattenkruid. Heerlijk!!!! Je krijgt er een wild en wazig kopje van maar dat spul is te lekker om te laten groeien. Gelukkig hebben we heel veel kattenkruid, kunnen we nog maanden grazen. 

Hoezo krijg je daarvan een raar kopje?

Pansy Panneman komt ook even grazen al heeft hij liever een lange grasspriet..

Na het 'grazen' begint de tuinpret pas echt. 

Zie ik daar in de tuin een tuinkruipsel? Daar duik je dan meteen op af...

Het bleek vals alarm...of het kruipsels zag mij aankomen...een jacht-teleurstelling. Dan moet je weer even tot jezelf komen.

Even de zinnen verzetten en je aandacht richten op wat anders.

Om daarna uit te kijken naar andere avonturen...

En dat avontuur komt zo op je pad...Plien Zwabber!

Maar Plien at geen kattenkruid. Die blijft rustig en kuiert naar het bankje. De poezenbank!

Dan maar even gluren bij de buren...misschien valt daar wat te beleven...

Panneman vraagt zich af wat ik daar zoek en komt een kijkje nemen. Maar met zijn 'strenge' cattery-opvoeding, toen nog met een beoogde carriëre als dekkater en vast internationaal show-kampioen kent hij zijn grenzen. In dit geval de tuingrens.

Bij de buren valt het tegen...geen muis te bekennen. Weer terug...

Even op de weide kijken...

O, nu ik hier toch ben kan ik meteen wat rekoefeningen doen

En na die oefeningen spring ik op de muur. Toch maar eens van wat hoogte kijken of er wat te beleven valt. Vrouwtje heeft Mica geroepen. Hij zit nog in het veld. Hij is vast muizen aan het tellen. Misschien komt hij wel....maar als Mica een muis op spoor is dan is hij tijdelijk doof. Even kijken...zou hij komen? Hij is geen velden of weiden te zien....

 

Hebben jullie gezien dat onze tuin helemaal anders is? De bomen in de tuin zijn 'geknipt'? Er zijn veel obstakels verdwijnen. Ook al die hagen. Die hebben wij niet niet gesloopt: dat deed de buxusmot. Maar nu kunnen we zonder obstakels zo naar de weide en het weiland rennen. Lange afstand-sprintjes maken.

Top! En mooi uitzicht voor het personeel.

 

Mocht je nu nog in winterdut-toestand verkeren dan is het echt tijd om wakker te worden. Neem desnoods een hap uit het verkwikkend jong kattenkruid, rek je poten, verken de omgeving en ga op avontuur! 

Met (voorjaar-) groettzzz en proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Plien Zwabber en Mica de muizen-opzichter (helaas aan het werk, weer een foto-momentje misgelopen. Hij kwam naar binnen toen de plaatjes werden geplakt)  

Reacties (3)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Hier ben ik weer: Glammer Grijsneus. Met moeilijke en lastige zaken houd ik mij niet bezig. Daarom nam het vrouwtje de laatste keren de pen in haar poten. Maar nu de lucht hier is geklaard en de rust terug is, heb ik mijn eigen beerput ontdekt. Is een stinkend zaakje en ik ben er pardoes met mijn poten ingestapt!

Nee, vrouwtje hoeft de Dierenbescherming niet in te schakelen. Ik los het zelf op.

Nu halen jullie je oogsprieten op. Ben je benieuwd naar de zaak en het geurige verhaal. 

Gisterenavond was het buiten perfect weer. Droog en warm. Mooie gelegenheid om de poten te strekken en op zoek te gaan naar verse muis. Zouden er al jonge muizen zijn?
En muizen doen we bij de kakelende dames die dan op stok zitten. Bij het paard en zijn stal. Of op het grote weiland dat geregeld wordt omgebouwd tot maisveld . Daar kan je ook konijnen spotten. 

Eerder die dag zag vrouwtje al een tractor door de straat rijden. Met een tank vol "natuurlijk afval en boerenlucht". Met voelsprieten die het afval in de grond persen. Om boerengrond te bewerken. Maar dat is een bijzaak...leuk voor haar om te zien. Ik heb het niet op zulke monsters. 

Ik ging vrolijk jagen. Rennen, plat op de grond duiken, wroeten. Muizen verstoppen zich wel eens. Vooral de speelse Rode Woelmuis. Ik genoot van een voorjaarsavond.

En ging daarna weer naar huis. Hapje eten, sprong daarna op de bank. "Waar is iedereen?" Vast boven. Via de witte trap liep ik naar boven. En ja, daar waren ze op de langpootmand. In de kamer met de witte vloerbedekking. Vrouwtje was nog wakker, las een boek. Zal ik haar gezelschap houden? Of toch maar eerst een wasbeurt? 

Ik begon aan mijn ene achterpoot te likken. Haalde mijn snorharen op! Bah...smaakt vies. Andere poot proberen. Die stinkt! Voorpoten ook al. Ik ga mij melden bij het vrouwtje.

Kijk vrouwtje, ik heb last van stinkende poten. "Ja, je ruikt helemaal naar boerenstront en je poten glimmen van de drek. Je bent in een beerput gaan jagen. Ga nu je poten wassen!" Ik mocht niet op de langpootmand. Zelfs Pansy kwam me geen gedag zeggen.

Hier lig ik, Glammer, naast blonde Pansy nog met spiksplinter schone poten op de bank. Dan wil Pansy mij wel in de buurt hebben...

Heb ik met flink opgetrokken neus én snorharen wat drek verwijderd. Onbegonnen werk. Dook in daarom maar eenzaam in de wasmand vol gewassen langpootvachten. Om de drek te laten drogen. Heb ik in die mand gedroomd over stinkdieren: ze zijn nergens welkom. Na een lange dut bleef de drek als dikke zwarte poeder achter in de mand. En mijn pootharen? Bruinachtig verkleurd maar wel weer droog. Gelukkig wel....maar lekker ruiken is anders. 

De volgende dag zag vrouwtje mijn spoor. Op de vloeren, op de bank en trap. Dikke aangekoekte zwarte 'moppen'. Over de wasmand deed ze niet moeilijk: daar ligt altijd een handdoek over het volle ding. 

Ik heb vandaag vooral mijn poten gelucht! Ik ga ze nog eens uitlaten want dat stinkend zaakje blijft toch ergens in je neus hangen. O ja, kan ik meteen die grijze poes terug naar haar eigen buurerf jagen. Dat gepoezel weggrommen. Die mag hier écht niet in onze tuin of mand komen. 

Met groetzzz en proetzzz van ons,

Stinkdier Glammer Grijsneus, blonde Pansy Panneman die ook de volgende dag zijn vriend ontweek, schone Mica die net een natuurlijke regendouche heeft genomen en doordrenkt naar binnen kwam. En Plientje die geen risico neemt: met haar langharig kapsel blijft ze buiten op deurmat-afstand. 


Reacties (1)

Hallo Snorharen en Lamgpoters,

Daar ben ik weer, Glammer! Ik was niet op stap, verdwaald of zo. Ik zat gewoon in onze mand. Op lag op de zalige bank, op de langpootmand, krabpaal, mijn schommelstoel met schaap of op andere plekken. Net als mijn vriend Panneman alleen durft hij niet op mijn schommelstoel. En Mica duikt graag in de vachtenkast. Dat bontje, Plien, ligt graag op tafel, op een laptop of op de vloer. Ligt vaak op haar rug: handig, dan kun je zien dat het bontje ook poten heeft. 

Dutten op de bank met Panneman

Maar deze week kwam iemand onze rust verstoren. Zijn naam begint met een P en hij is hondsbrutaal. Phoe de zwerf! We staan oogluikend toe dat hij onze restjes voer komt eten. Als het heel koud is mag hij in het halletje of in de werkkamer van baas best wat slapen. Maar Phoe wil meer. Hij probeert ons plekje op de bank in te pikken. In de huiskamer. Waarbij hij eerst als een wilde kater zowel Pansy als mij wil wegjagen. Vluchten we beiden alle kanten op. Ik koos de verkeerde kant en kreeg een wilde Phoe achter mijn staart aan. Dat was schrikken! 

Plien is niet bang van Phoe. Die kennen elkaar uit het zwerfleven. Ze blijft gewoon op haar rug liggen. Mica heeft het al jaren een hekel aan soortgenoten: hij vertrouwt alleen muizen. Al was hij vroeger echt gehecht aan onze voorloper Knappe Joe. Die Mems werd genoemd: ook Brits Korthaar maar hij verloor zijn papiertjes en status door een leven op straat. Voordat hij hier kwam wonen. 

Nou, Phoe ging nog verder. Hij weet waar het kattenluik zit waardoor je naar boven kunt gaan. Ook naar de zolder. En daar kun je je goed verstoppen. Op een avond, Phoe was al een paar keer op bezoek geweest en weer naar buiten gestuurd dacht vrouwtje: "die komt er niet meer in" Deed de deur dicht met het slimme luik. En ze ging slapen. 
De volgende ochtend zag baasje het: Phoe lag gewoon op mijn schommelstoel! Ik keek angstig en durfde geen poot te verzetten. Panneman en Mica bleven veilig boven. En Plien? Die sliep rustig door. "Hoe komt die die Phoe binnen?". Ja, hij is die avond stilletjes door de kamer geslopen, naar boven gelopen en 's nachts weer naar beneden gekomen om mijn dutplek in te pikken. Foei Phoe! En natuurlijk waren alle knabbelbakjes leeg. Hij werd naar buiten gestuurd.

Iets klopt er niet...zie je hem liggen?

Iedereen in de buurt kent Phoe. Vrouwtje heeft 'onderzoek' gedaan tijdens nieuwjaar geborrel met straatgenoten. "Die ligt altijd op de tuinstoel". "Loopt vaak door de tuin". "Nee, is niet onze kat maar ik zie hem vaak lopen". "De schuwe kater...hij sprint altijd weg als ik de deur open". Hij woont echt nergens maar bezorgd ook niemand last. Behalve ons dan want hij wil hier komen wonen. Iets dat echt niet gaat gebeuren! Dat heb ik vernomen uit betrouwbare bron.

Plien moet maar snel leren hoe ze door het slimme luik moet klimmen. Dan gaat die deur weer dicht. Kan Phoe door het luik loeren maar daarmee gaat het echt niet open. Waarom snapt Plien dat luik niet? Misschien moet ze de gebruiksaanwijzing eerst lezen? In het Pools want de Perzische versie hebben we niet. En leren is helemaal niet moeilijk...

Ik heb de afgelopen weken zelfs geleerd hoe je een 'high five' moet geven. 'Hoge poot' uitsteken en hand van het vrouwtje aantikken. Krijg je daarna een snoepje. Zou Plien niet kunnen leren omdat ze niet van snoepjes houdt?

Kijk, Plien kan ook duivels zijn! Misschien moeten we haar bewegen om zo Phoe schrik aan te jagen...

Waarschijnlijk trekt Phoe zich daar niets van aan. Nou, mijn stoel is weer vrij, ik ga nog even schommelen.

Groetzzz en Proetzzz van ons. Pansy Panneman, Mica, Catweazle Plien en Glammer Grijsneus. 

Pssss: Mica heeft zich vanavond nog niet laten zien. Normaal meldt hij zich aan het begin van de avond. Het is vrijdag. Zou hij weer eens weekenddienst hebben bij de aannemer? Om de houtloods een grote muizenbeurt te geven?  




Reacties (2)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ook in 2018 ben ik, Glammer, weer present om jullie alles over onze avonturen te vertellen. Een jaar begint altijd spannend. Die champagnekurk knal, baas knalt die zachtjes - meer om de lamp geen schrik aan te jagen of te laten rinkelen - is niet iets om voor op de vlucht te slaan. Wat daarna volgt wel...

Knal, dreun, flits, sis, heel veel flitsen, nog meer knallen. Nu mocht er niemand naar buiten. Uitzonderingen daar gelaten maar wij, Glammer, Plien en ik zijn geen uitzonderingen. Toch probeerde ik om het kattenluik open te krabben. Toen dat niet lukte rende ik door het huis. Naar boven en meteen weer terug. Door de werkkamer, weer naar boven, weer terug. Overal zaten ze, die knallen en flitsen. Vrouwtje deed toen de deur open van dat spannende hok waar wij normaal niet mogen komen. Garage noemen ze het maar het is gewoon een ruimte waar je via de hal kunt komen. Er zijn daar geen ramen. En je hebt er vele verstopplekjes. Ik dook daar onder een kast en heb met platte oren het einde van het geweld afgewacht.

Tijdens mijn vlucht met de staart tussen de poten zag ik Pansy. Hij is ook dit jaar weer maf: zat gewoon op de rand van de bank naar de kleurige flitsen te kijken! Bleek nog even naar boven te zijn gelopen om mij te zoeken maar kwam snel weer beneden. Om te genieten (!) van de kleurtjes in de lucht.

Ook Plien zag ik: die is net zo maf. Zat voor een buitendeur. Naar buiten te kijken. Plien kent een bijzonder trucje, ze noemen het 'vuurtoren-kijken'. Draait ze haar kopje in één beweging helemaal rond om echt alles te bekijken. Ze heeft haar ogen uitgekeken. En ging toen weer helemaal zen rugiggen in de kamer, poten omhoog. Zouden ze dat yoga noemen? 

Na een uurtje werd het rustiger. Ik liet mijn kopje weer zien en kreeg snoepjes. Dan vergeet je alles snel. Pansy kwam naast mij zitten: hij wilde mij vertellen over het moois dat hij had gezien. "Je hebt heel wat gemist, ik zocht je nog. Waar zat je toch? Je moet niet weglopen, we hebben toch samen ons Brits Verbond. Ik bescherm je wel!"

Nu vraag je je af waar Mica was? Nou, hij is de uitzondering. Ging ruim 24 uur voor het geweld-avontuur met dubbel-gevulde buik naar buiten. Hij rook al onraad. Hij heeft niet alleen een goede neus voor muis en kattenkruid, ook kruit ruikt hij op grote afstand. En kwam dus niet meer naar de mand want hij wist dat hij dan een dag en nacht 'huisarrest' zou krijgen. Hij wordt uiterst nerveus van dat kruit, het geknal en de flitsen. En wil dan het liefst wegrennen. Zo ver weg dat het gevaar honderden meters van hem vandaan is. Misschien een konijnenhol induiken? Voor hem is in zo'n nacht de mand te klein. Gedwongen binnen onderduiken, in huiselijke ruimtes, maakt hem nog banger. Hij heeft al veel knallend-buitenavontuur-ervaring. Weet precies waar hij het dan moet zoeken.

"Mica komt morgen wel thuis" zei het vrouwtje. Maar nog geen anderhalf uur nadat het geweld, het met je staart tussen je poten vluchten of met grote ogen het vuur in de lucht bewonderen, begon klepperde ons kattenluik. Daar is Mica al. Hij had honger. Na een bordje lekkers kwam hij vol goede zin, kopjes gevend en zonder een spoortje stress, een dutje doen in de mand. Alsof hij nooit bang is voor vuurwerk! En dat terwijl het nog af en toe knalde in de verte. Volgens vrouwtje moet je Mica gewoon de ruimte gunnen, dat is het beste voor hem. Dat wil ik ook! Het schijnt dat ik geen schijn van kans maak op zo'n uitzonderingspositie.

We hebben het allemaal overleefd. Het werd een klein feestje én laat. Plien deed niet mee, ze was nog helemaal zen. Mica ging weer naar buiten: kijken of 2018 een goed muisjaar is. En met Pansy vierde ik ons Brits Verbond 2018. Al kent Britse vriendschap geen tijd of jaar, dat is voor eeuwig. Kreeg ik wel een #mytoetje toe op het eind van de avond....

Iedereen een geweldig 2018 toegewenst. Muisrijk en met veel aandacht. Met veel liefs en geluk, ook voor langpoters!


Opgepoot met groetzzz en proetzzz door Glammer Grijsneus. Ook namens Pansy Panneman, Mica en Mevrouw Plien Pluis

PS: Zwerf Phoe heeft zijn vuurwerkavontuur overleefd en weet ook in 2018 onze etensbak te vinden. 


Reacties (1)

Glammer zegt: "Vrouwtje schrijft....wij dutten nog even want morgen wordt het een spannende dag"

Ja, de jaarwisseling staat weer voor de deur. Her en der, een dag voor oudjaar, hoor je al knalletjes. Op de laatste dag van het jaar gaat hier het kattenluik vroeg in de ochtend op slot. In het nieuwe jaar, nog in de nacht wanneer het weer stiller is geworden, mag die kattendeur weer open. Dan gaan de heren katers graag even naar buiten. Zo'n tien minuutjes en dan komen ze weer naar binnen. Opgelucht. Want niet iedere kater houdt van een kattenbak. Vooral Mica, hij zet geen poot in dat ding. En Glammer heeft dat gedrag overgenomen maar bij hoge nood wil hij wel eens een uitzondering maken.

En zijn de heren katers dan bang op die dag? Pansy nauwelijks. Hij gaat voor het raam zitten en kijkt graag naar de kleurige pijlen in de lucht. Als er echt zwaar knalvuurwerk klinkt duikt hij even onder de bank of in een hoek. Maar heel erg onder de indruk is hij nooit. Glammer is iets minder dapper. Hij zoekt altijd een plekje op onder het bed of onder een tafel op zolder. Als hij maar een 'dak' boven zijn hoofd heeft voelt hij zich veilig. Komt na de ergste knallen weer tevoorschijn en doet dan alsof hij heel stoer was en niet bang was...zoekt hij Pansy op om samen al spelend de spanning te verwerken. Mica is een heel ander verhaal....

En Plien? Dat weten we nog niet. Tot op heden valt er niets aan haar te merken. Hooguit dat ze vanavond een inspectierondje maakte over de bovenverdieping. Misschien alvast een veilig plekje uitzoeken? 

Mica is op zulke dagen rampzalig. Als vooral buitenkat kent hij de hele buurt op zijn duimpje. Liep laatst zelfs via de voordeur naar buiten (hij mag niet aan de straatkant komen) en stond binnen een kwartier weer binnen: via de tuintjes de straat doorgelopen en via de oprit van het aannemersbedrijf - voor hem een zeer bekende (muis-)grond- naar huis gelopen. Mica gaat het hele jaar door in de buurt op pad. Duikt ook de weilanden in en het bos achter die weilanden is hem bekend. Hij is buiten een dappere kat, eigenwijs, niet te benaderen, mijdt sootgenoten en gevechten. Komt vaak alleen even thuis voor een hapje eten. Slaapt in de buitenlucht en is daar volkomen op zijn gemak.

Overal wordt geadviseerd katten binnen te houden. Dat proberen wij met Mica ook. Op de laatste dag van het jaar. Op zich is het al een uitdaging om hem een hele dag binnen te houden: hij krabt bijna het luik uit de muur. Dat niet lukt. En dan raakt hij boos en in de stress: kan iedereen die in zijn buurt komt een klauw krijgen. Op het uur 00.00 weet hij binnen helemaal niet meer waar hij het binnen moet zoeken. Duikt diep in de hoek van de kelder waar hij angstig, bibberend en met grote ogen en met soms een vreemd gemiauw 'het einde van de wereld' afwacht. Als is het slechts het einde van een jaar. Zo bang heb ik katten zelden gezien.   

Mica in de kelder...

Heel vaak heb ik Mica zo niet gezien. Meestal is hij je te slim af en komt op de laatste dag van het jaar niet naar huis. Om in het nieuwe jaar 's ochtends vroeg weer op te duiken. Blijkbaar voelt hij zich buiten, in de voor hem bekende omgeving, zich veel veiliger. Hij is slim genoeg, raakt buiten niet in paniek en kent het terrein als geen ander. In de wei of in het bos is hij vele honderden meters verwijderd van de plekken waar de grond trilt, vuur door de lucht vliegt en waar de hoge sisgeluiden vast pijn doen aan de kattenoren. Hij loopt op zulke nachten ook niet in zeven sloten tegelijkertijd. We hebben geen sloten in de buurt, wel genoeg veilige vluchtwegen in de natuur!

Ja, wat doen we dit jaar met Mica? Ik neig er sterk naar om Mica's instinct en gedrag serieus te nemen. Al de goed bedoelde adviezen - zeer nuttig in een stad of wijk vol wegen - te negeren. Inderdaad, in paniek kunnen katten een weg oversteken of zodanig rennen dat ze de weg niet meer terug weten te vinden.
Ik geef Mica de keuze: heftig binnen bibberen of wat minder angstig op afstand in zijn vertrouwde omgeving. En weet ik al wat Mica kiest. Mocht hij zich bedenken? Hij kan naar binnen, de kelderdeur en het kattenluik staan voor hem open!

Om van buiten naar binnen te stappen want Pansy Panneman, Glammer en Plien blijven binnen. Die katten vluchten bij dreigend gevaar of ongewone situaties al standaard naar binnen, door het luik. Zelfs als alle deuren open staan! Van die zaken waar Mica juis zijn vluchtweg richting natuur zoekt... 

Nu zullen er vast mensen roepen: "Dat is zielig, zo'n kat buiten..." of maken je uit voor je weet-niet-wat-al. Toch is dit een zeer overwogen keuze, rekening houdende met de aard, het karakter en de dapperheid van Mica. De kat die ik o, zo goed ken! Hij wacht buiten met zwerf Phoe het einde van het jaar af. Komt op 1 januari, als de knallen niet meer zo hard klinken, blij naar binnen en valt hongerig de etensbak aan! 

Pansy begint vast met aftellen...

Hij verheugt zich al op de nieuwjaarsconcerten: "is altijd oorstrelend", volgens hem. 

Maar dan is het al 2018!

Liefs met de allerbeste wensen voor 2018. Ook namens Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Mevrouw Plien Pluis en toch dappere eigenwijze Mica. Maak er een mooi jaar van! Wij steken geen vuurwerk. Wil je het nieuwe jaar wel vol vuur verwelkomen denk dan aan anderen: gooi het nooit richting mens of dier! 

Vrouwtje/bazin/personeelslid van de snorharen (kies zelf maar)

Marjanne

PS: Mica was 30-12 rond 23:00 uur nog even binnen. Heeft zijn buik helemaal vol gegeten...genoeg voor anderhalve nacht en dag. Toch jammer dat er geen knapzakjes voor zulke avonturiers bestaan (als ze al potig genoeg zijn om die te openen). Dan kreeg Mica een overlevingspakket mee: knabbels, wat zakjes natvoer (de muizen zullen ook wel onderduiken), wat snoepjes en flink wat kattenkruid om te relaxen op deze spannendste dag van het jaar. 


Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ze zeggen hier dat het bijna kerst is. Ik, Glammer Grijsneus, heb even mijn neus gebruikt maar ik ruik de kerst nog niet... de boom in de kamer ruikt naar plastic. Niet dat er in die boom wat te halen valt...alle ontbreekbare ballen en het witte vogelgespuis hangt boven bereikbare poothoogte. Die andere boom aan de muur heeft wel spannende zaken op poothoogte hangen maar daar mogen wij dan weer niet aankomen. Doen we dan ook niet. Als je dat wel doet krijg je vast geen snoepjes!

Dat het bijna kerst is kan wel kloppen: ik heb kerstpakketten gezien. Dit jaar schonk baas zijn kerstpakket-keuze aan een serieuze zaak in Apeldoorn. Vrouwtje kreeg een doos. Zat helaas niets lekkers in voor ons. Of het moeten de rucollazaadjes zijn. Die plantjes piepen volgend jaar uit de grond en dan kunnen we smullen. Toch was er iemand die aan ons dacht. De meneer van de knabbeltjes-winkel. Hij had een goed gevuld pakket voor ons. Vele zakjes eten, snoepgoed, 2 balletjes en 7 speelgoedmuizen. Die muizen vielen helemaal goed in de smaak! Vooral die met vogelveer als staart. Zelfs Mica zwichtte voor zo'n muis en heeft een vogelveerstaart gekortwiekt. Pansy heeft wat nieuwe muizen naar boven gebracht: die horen in zijn schatkist. 

Ondanks dat Pansy de muizen naar boven brengt hebben we hier genoeg speelpret. Want we kregen van baas en vrouw ook vissen! En die zijn echt geweldig. Mica en Plien koppen, rollen over en spelen met de reuzevis. 40 centimeter speelplezier. Natuurlijk doen ze dat niet samen: tijdens de dagen rondom kerst wil je de lieve vrede in de mand bewaren. Pansy en ik gaan voor de middelgrote en kleine vangst. De kleine vangst werd ook door Pansy ontvoerd. Maar vissen voelen zich op hoogte niet tof, de vis is halverwege de trap gestrand. De middelgrote vis is wel onze favoriet: we hebben hem al bijna gefileerd. Zijn kleine buikritsje vernield (daarachter zit het heerlijke kruid in zijn buik) maar vrouwtje zal de vis redden en hechtingen aanbrengen.

Plien weet ook dat het bijna kerst is. Of in ieder geval winter. Ze heeft een Siberische bontjas aangetrokken! Nu noemen ze haar Mevrouw Pluis. Of de Bontjas. Blijkbaar is het een warme jas want Mevrouw Pluis ligt dagelijks vele uren buiten op de groenbak of tafel. Ze krijgt het echt niet koud! Of toch wel? Want soms kruipt ze binnen onder de kerstboom...

Maar sinds baas en vrouw een nieuw zitgeval hebben in de kamer kun je haar daar ook geregeld vinden. Net als Pansy als hij niet in de Bloq ligt. Het was wel even wennen, zo'n nieuw zitgeval. Ik mag mijn rekoefeningen niet meer op dat ding doen. Kreeg ik steeds een hels gemopper over me heen. Na drie keer te worden overdonderd laat je dat wel uit je kop. Rek ik me maar weer aan de boeken in de kast. Of het kleed. Of de paal aan het andere eind van de kamer. Maar tegen de tijd dat je de kamer bent doorgestapt zijn je poten wel weer op lengte en je spieren warm.

Plien, Mica en Pansy hebben geen zin in donderpreken: ze steken geen nagel uit. Wel is dat zitgeval geweldig. Genoeg ruimte om languit op te liggen. En een super uitzicht naar buiten vanaf de rand. Wij zijn fan van dit ding!

Hé, hoor ik buiten kerstgeklingel? Dan mag ik Phoe uitnodigen voor een kerstdiner. Dat wordt smullen. Mevrouw Pluis met de Siberische bontjas slaapt nu languit op het zitgeval en Pansy ligt weer in zijn Bloq. Deze dagen wordt dat ding 'zijn kerststal' genoemd. Mica is buiten al op zoek naar kerststerren in de lucht. Ga ik Phoe verblijden met een uitnodiging.

Tot na het kerstgeklingel, poezelig spinnende feestdagen en de kerstproetzzz van ons,

Glammer Grijsneus, Pansy Panneman, Mica en Mevrouw Plien Pluis in haar bontjas!

 

Reacties

Even geen Glammer, Mica, Pansy of Plien proetje... wel een klein verslagje over het leven van een vermoedelijke zwerfkat. Geschreven door het katpersoneel.

Kater Phoe die hier iedere avond trouw de restjes uit de bakjes likt. Die dit huis ziet als zijn toevluchtingsoord. Hij die de toegang van het huis met tand en nagels verdedigd als "Halsband" ook aanspraak wil maken op wat lekkers. Maar "Halsband" is geen zwerf, hij krijgt bij verlies van dat ding om zijn nek steeds een nieuw exemplaar om. Van de onbekende baas. 

Phoe: vriend van Plien en Glammer en zelfs Pansy vertoont na een nare aanvaring in de tuin aandacht voor hem. Hij wordt door niemand gemist maar je weet nooit of zulke katers er een dubbelleven op nahouden. Mocht hij een huis hebben dan krijgt hij daar geen eten. Hier eet hij schrokkend als een uitgehongerd paard het uitgedroogde natvoer op waar onze katten hun neus voor ophalen. Als het buiten te koud en nat is zit hij in het halletje. Tot een paar maanden geleden glipte hij weer snel naar buiten als iemand dat halletje benaderde. Maar ook vermoedelijke zwerfkatten weten hun angsten te overwinnen om een beter leven te leven.

Steeds vaker komt Phoe naar binnen. Als het hard regent, sneeuwt, koud is...dan zoekt hij een plekje op in de kamer om daar stilletjes en onopvallend een dut te doen. Zijn botten op te warmen en even te dromen over een leven in deze kattenmand.

Buiten is het nu donker, ijskoud en sneeuwnat. Is Phoe met een volle maag stilletjes op een van de krabpalen geklomen. En ligt er tevreden, in dromenland. Dat hij vermoedelijk zwerft kun je zien aan zijn oren. Ondanks dat hij weet dat ik hem niet weg zal jagen blijft hij slapend allert. Oortjes gespitst. 

Nu draait Phoe zich nog eens om op de paal. En gaan zijn oortjes in de relaxstand. Laat hem nog maar even genieten. Over een paar uur komt Mica weer opduiken en is zijn feestje over. Sluipt hij weer geruisloos door het luik de kou in....

Geen foto van Phoe op de paal. Als de batterij van de I-Pad wel vol was zou ik hem nu ook niet willen storen in zijn gelukkige uurtjes. Hij ligt inmiddels helemaal zen en al opgekruld op de paal, in diepe slaap. Een kortdurend warm gelukmomentje voor Phoe.

Volgende keer weer een proet van Glammer.

Marjanne 

Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

We krijgen volgende week een nieuwe mand in de kamer. Een bank, een stoffig geval. Niet omdat wij onze mand dagelijks belagen met onze nagels. Dat zouden we niet in onze kop halen want je kunt dan op boos gemopper rekenen. En misschien krijg je dan wel geen snoepje...Wij doen dan ook altijd ons best om die paarse koe op de mand niet te beschadigen. Zelfs Plien leerde snel...geen nagels rekken aan de bank. Dat doe je aan de krabpaal. 

Maar ja, soms lig je op die heerlijke rand waar je als snorhaar perfect op kunt 'hangen'. Of zitten met uitzicht over de kamer. Als je dan schrikt denk je niet meer aan regeltjes. Dan loopt die koe wat kraswerk op. Met zo'n dikke huid van de koe zie je die amper. Ja, Pansy wordt ouder en springt soms mis. Dat laat ook krassporen na. Of is hij soms te lui om naar de krabpaal te lopen, probeert hij heel zachtjes toch zijn voorpoten tegen de bank te zetten. Heel voorzichtig, zonder nagels. In het begin ging dat wel eens fout, maakte hij wat speldenprikjes. Goed, wij zijn ook maar gewone snorharen die hun best doen om gehoorzaam en netjes met de manden van het personeel om te gaan. Maar ongelukjes gebeuren soms.

Het schijnt dat onze voorgangers, vooral de oude Zwoeber en later Mems, anders omgingen met de koe op de mand. Daarom kregen de manden in 2013 een nieuwe koe-bekleding. Maar waarom zou je oude manden voorzien van verse koe? Vrouwtje zegt: "Nou, het zijn echte design-klassiekers, tijdloos en geliefd onder sommige langpoters. Absoluut niet versleten, doorgezeten of uit de tijd. Sterker nog, deze vintage is populair". O, dat wist ik niet, dan zullen Mica en Pansy als vintage snorharen ook wel populair zijn.. maar die mogen niet weg!

Waarom krijgen we dan een nieuwe mand in huis? "Omdat we na bijna 25 jaar wel eens wat anders willen. En de nieuwe bank beter in de kamer past. Nee, Glammer, jullie zijn geen bank en gaan niet de deur uit na 25 jaar". En waarom dan stof? "Dat past beter in de kamer. Jullie zijn zo braaf en opgevoed dat we het risico aandurven want stof en kattennagels is natuurlijk geen ideale combinatie" Hoor je dat? Vrouwtje vindt ons braaf...kan ik voortaan wel om een extra snoepje zeuren!

Nu moeten onze vertrouwde manden het huis uit. Baas verkoopt die via Marktplaats. Kreeg hij binnen een uur een telefoontje. Toen de mevrouw aan de lijn hoorde over ons, snorharen in huis, was ze direct klaar. Wilde ze onze manden niet. Tja baas, dat werkt zo niet. Je moet onze manden aanbieden aan personeel van snorharen. Die vinden een klein krasje of speldenprikje geen ramp. Hun snorhaar kan zonder problemen een krasje méér maken.

Dat je heel goed moet kijken om onze poottekeningen te zien maakt bij snorhaarloos personeel blijkbaar niets uit. Ze willen voor een prikkie op de eerste mand zitten. Om hun kroost op de koe te laten springen? Of de mini-langpoters kunstwerken te laten maken op de koe? Onze nauwkeurig, voorzichtig aangebrachte kunstwerkjes worden in ieder geval niet op prijs gesteld...

Ik zal onze manden wel verkopen! Ze zijn zeer geschikt voor snorhaarpersoneel, al dan niet in bezit van mini-langpoters die gerust onze kunstwerkjes mogen vernielen! Die lekker met snorhaar op schoot op de bank willen genieten van onze paarse koeien. Voor weinig geld echt design willen en nog vele jaren willen genieten van flink zitcomfort. De snorhaar heerlijk op kan dutten want ze liggen perfect.

Wie kent zo'n personeel? 

Eén belangrijk puntje: je krijgt ons er niet bij! Als je nog geen snorhaar hebt dan moet je die zelf zoeken en aanschaffen!

Ook Mica ligt tegenwoordig geregeld op de paarse koe-mand. Zijn vacht is vintage geworden: niet meer zo vol meer. In tegenstelling tot Plien die dag en nacht in een Siberische bontjas door de kamer loopt. Ze verwacht ijstijden. Rent zo al dan niet achter een balletje aan. Pansy vertrouwt al de veranderingen niet: hij duikt steeds vaker veilig weg in de Bloq. Tot ik hem kom wekken om samen door de kamer te racen. Dan worden de oranje ogen van bontjas Plien heel groot...wil ze ook racen. Maar dat is wel wat warmpjes met zo'n pluizige bontjas aan. 

Pluizige Plien...

Ik duik nog even op de paarse koe-mand. Zie jij je ook wel zitten op die mand of ken je iemand die zo'n mand wenst? Hier vind je de info: https://link.marktplaats.nl/m1233081144

Groetzzz, proetzzz en snurkzzz vanaf de paarse koe-mand,

Glammer Grijsneus (ik krabbel alleen hier verhaaltjes: niet op de paarse koe-mand)
Pansy Panneman
Bontjas Plientje
En vrijbuiter Mica die buiten in de kou geduldig wacht op de eerste sneeuw! Zijn lust en leven. Hij is wel een tikje jaloers op de warme bontjas van Plien. Maar na uren in de kou komt hij zich warmen op de paarse koe-mand.


Reacties (2)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Ik, Glammer, mag nog steeds de krabbels en proetjes schrijven. Ondanks dat Plien goed is in toetsenbord lopen en liggen. Ze wil misschien wel graag heersen over toetsen en computers maar ons personeel ziet een andere toekomst voor haar. Plien heeft een geweldige balbeheersing en veel lol in het pootbalspel. Als ze het balletje hoort rammelen, er zit een klein belletje in, dan trapt ze al haar poten warm. Haar nekspieren maakt ze warm door koddige kopbewegingen te maken en opgewarmd staat ze te springen om de bal te ontvangen en door te kaatsen. Als Plien zich klaar maakt voor het echte spel liggen ze hier in een deuk. Denk je, dat is typisch poespootbal, dat kunnen wij als katers beter, dan vergis je je.

Plien is vooral goed als keepster. Gaat ze actief op de rand van het kleed zitten. Volgt de bal met grote oranje ogen, nog voordat die is afgespeeld. En daarna laat ze vrijwel geen enkele bal door. Met vreemde sprongen weet ze te voorkomen dat de bal op het kleed komt. En heel bijzonder: meestal  tikt ze de bal meteen terug in de juiste richting. "Nog een keer...".

Vrouwtje was kansloos bij het penalty-spel met Plien. Van de circa 15 pogingen werden er 13 doelbewust afgeweerd door Plien. Als Plien die andere twee keren niet met haar nageltje in het kleed had gezeten, het is toch spannend en dan zoek je af en toe wat houvast, zou het 15-0 voor Plien zijn geworden. Plien heeft nu dan ook een nieuwe bijnaam gewonnen. Weliswaar geen echte keepsternaam maar ze is er mee tevreden: ze noemen haar nu ook "Madonna": de beste pootbal-poes uit de mand! Mica is nu een tikje jaloers...hij probeert haar af en toe aan te vallen. Sprint ze tijdig weg. Vanmiddag heeft Madonna wraak genomen op Mica, toen die buiten voor het tuindeurraam zat. Begon Madonna hem vreselijk uit te grommen. Binnen...aan de andere kant van het deurraam. 

Aan pootballen moet ik nu even niet denken. Niet na dat avontuur van vandaag. Vorige week had Pansy last van een enkele niesbui. Inmiddels weer over maar heeft hij mij aangestoken. Met af en toe een klein niesje (wees gerust, is geen niesziekte maar gewoon een verkoudheid, iets dat we aan het vrouwtje hebben te danken) kun je heel actief zijn en je buik vol eten. Iedere snorhaar weet dat je af en toe een spriet gras moet eten: goed tegen haarballen. Met zo'n niesje pas je toch op je lijf. Regent het en heb je behoefte aan een grasspriet? Dan kijk je toch eerst of je die binnen kunt vinden. En ja, die is er. De waterslurpende Papyrus. Heerlijk goedje want de bladeren hebben een harige stuctuur waar de haren in je buik goed aan blijven plakken. De plant die sinds een weekje op de grond staat. En die we nu bijna kaal hebben geplukt...al was die al bijna kaal maar dat is de schuld van het vrouwtje. 

Goed, ik nam vanmorgen weer een hapje. Zei vrouwtje: "En nu is het afgelopen! Jullie vernielen de plant!" Werd die weer op een onbereikbare plaats gezet. Maar ik had mijn grashap gescoord en kon daarna rustig gaan dutten op het schaap in mijn schommelstoel. Tot mijn slaap werd verstoord door een niesbui. Niet zomaar een gewone niesbui...het hield niet op. Ik viel uit de stoel, kroop over de grond, kreeg het benauwd en raakte even in een vlaag van paniek. Leek eindeloos te duren. Gelukkig was daar vrouwtje die niet van van zijde week en mij gerust wist te stellen. Die de hele snotsliert (sorry...het was nogal heftig) uit mijn neus trok. Na een slok water en een hapje eten ging het wel. Voor even. Veiligheidshalve besloot ik heel dicht in de buurt van vrouwtje te blijven. Maar goed ook want daar kwam weer zo'n uitputtende niesbui... Ik nieste niet mijn longen maar wel die grasspriet uit mijn neus! Vrouwtje zag een deel van die groene, inmiddels bruin geworden spriet, uit mijn neus verschijnen. Trok die er direct voorzichtig uit. Was mijn niesbui ook meteen over!

Heb ik daarna even diep adem gehaald door mijn neus: alles weer in orde. Kreeg ik een snoepje voor de schrik. Smaakte heerlijk. Heb ik daarna nog één klein verkoudheidniesje laten horen. Afvoer van de snotkliekjes... die spriet in mijn neus heeft de boel behoorlijk opgeruimd. 

Het lijkt erop dat wij hier niet meer niezen. Nou ja, buiten het vrouwtje dan. Misschien moet vrouwtje maar eens een hapje Papyrus nemen en die in haar neus laten belanden. Dan zullen wij wel aan haar zijde gaan zitten als ze dan onbedaarlijk gaat niezen....

Geen plaatjes...."doel schieten met Madonna" gaat volgens vrouwtje niet samen met plaatjes schieten. En "Eerste Hulp bij Benauwdheid na Ongewenste-grasspriet-in-je-neus" al helemaal niet! Want dan had ik het nu vast nog benauwd...

In plaats van plaatjes hier een moraal-proet: eet nooit Papyrus. De bladeren zijn nogal eigenwijs, nukkig, hard harig en moeilijk uit te niezen als ze de verkeerde weg kiezen! Boodschap voor het personeel: breng ons niet in verleiding. Zet zo'n plant niet op voor ons bereikbare plaatsen! Wij zijn ook maar gemakzuchtige snorharen en voor je het weet loopt het verkeerd af. Gelukkig had ik geluk... 

Met weer Groetzzz en Proetzzz van ons,

Glammer Grijsneus met (weer) een open neus, Pansy tevreden zonder genies, Mica die zijn poes-angst probeert te overwinnen met machtuitingen en de sportieve fanatieke pootballende Poolse Pers Plien 'Madonna' die zich niet door Mica buitenspel laat zetten.

Reacties (1)

Hallo Snorharen en Langpoters,

Het is tijd om jullie weer eens te verblijden met proet uit onze mand. Ik, Glammer, zal jullie onze laatste avonturen vertellen. Waar zal ik beginnen? Bij het avontuur met de blafbibsen, de honden? Wat weken geleden kwam er zo'n blafferd het huis binnenstormen. Met een groot bek wilde hij ons wegblaffen. Dat is gelukt! Mica en ik doken de tuin in, Pansy en Plien beklommen de trap en zochten daar een veilig plekje op. Wij vinden honden maar rare monsters die onze rust verstoren.

Al kun je boven ook genoeg veilige plekjes vinden...

En dan komen er op een dag een aantal langpoters op bezoek. Ze komen drankjes proeven met de baas. Een van de langpoters ziet geen hand voor ogen maar heeft een hond die hem de weg wijst. Omdat Pansy de laatste tijd nogal schrikkerig reageert heeft vrouwtje hem al eerder naar boven gebracht. Mocht hij die middag dutten op de langpootmand. Pansy dacht dat hij straf kreeg: eenzame opsluiting. Vond hij niet leuk. Mica was al buiten.

Kijk...als ik de langpootmand met Pansy deel dan is hij wel blij...

De hond kwam binnen. Een fors monster. Maar hij hield zijn bek, ging braaf op het kleed naast zijn baas liggen! Ik lag vlak bij hem, op het schaap in de schommelstoel. Ik wierp het monster een boze blik toe "waag het eens om mij te verjagen" en dat was niet eens nodig. Hij negeerde mij en Plien compleet! Zou die hond dan zelf ook blind zijn? Of is het geen echte hond? Uiteraard hebben we, nadat de hond weer was verdwenen, het hele kleed afgesnuffeld. Ja, het rook toch écht naar echte hond. In ieder geval moeten we onze mening over honden bijstellen: blinde honden zijn prima!

Over vloerkleden gesproken. Baas en vrouwtje namen laatst de tassen en de benen. Ze delen 25 jaar hun ringen, tijd voor een feestje. Zonder ons. Maar er werd wel aan ons gedacht. Toen ze spontaan een nieuw vloerkleed kochten. "Deze niet: daar durft Pansy geen poot op te zetten. Kijk, deze is perfect! Vintage, daar zie je een extra kattennagelhaakje niet op" Wij noemen vintage gewoon versleten. Maar toegegeven, dat versleten kleed bevalt prima. Pansy en ik gingen als vanouds weer kleedracen en ravotten op de mat. Ik heb de onderkant bestudeerd: ook vintage. En Plien heeft het kleed ook goedgekeurd. "Ligt heerlijk", proet ze.

Het schijnt dat ze ook een nieuwe bank hebben gekocht. Eentje waar wij allemaal op kunnen liggen. Niet vintage: moeten we onze nagels bedwingen. Of dat lukt? Over een maandje weten we het. Dan komt de bank. Natuurlijk gaan we die testen: ligging, zachtheid, uitzicht, pootgevoel, warmte, houvast en nagelvastheid, afzetgemak, klimmogelijkheden en het race-gemak over het geheel. We zijn benieuwd!

Dan het avontuur van onze zwerfvriend Phoe. Vrouwtje regelde een gratis zakje Whiskas voor Phoe. Nou, hij heeft gesmuld! Dat hij schrokt en geen etensbak-etiquette-regels kent kun je hem niet kwalijk nemen.
Na de heerlijke maaltijd wilde hij niet meer naar buiten. Maar toen Mica wakker werd, hij komt steeds vaker naar binnen om een dutje te doen, wist Phoe dat het feest was afgelopen. Hij toch echt beter de zwerfpoten kon nemen...

Onze Poolse dame Plien is heel hulpvaardig. Dol op computeren. Ze is een echte expert volgens vrouwtje. Ze kan zelfstandig Outlook opstarten en de agenda van vrouwtje beheren. Afspraakjes inplannen. '[[!...' is vast Pools voor slapen en niet storen en "Ooooó.." zal wel aaien betekenen. Ook krijgt ze het voor elkaar om binnen 1 onbewaakte minuut bezit te nemen van de werklaptop van vrouwtje. Binnen die tijd het beeld op het scherm te kantelen. Vrouwtje met de handen in het haar...moest ze een half uur zoeken naar instellingen om de boel weer recht te zetten. "Is toch gewoon kattenspel" zegt Plein.

"Voortaan mag Plien het werk doen, kan ik wel stoppen met werken" zegt vrouwtje. Plien heeft meer capaciteiten. Blijkt in de praktijk. Vuurtoren-kijken: in één draai van haar nek zo'n 360 graden blikveld overzien (na ja, een 270 graden-view is voor haar kattenspel). Koddig poes-voetbal: een soort van sierlijk ballet vol expressie maar ieder schot is hard en raak. En is onderzoekster. Ja, dan zit je al snel een paar keer opgesloten in de garage...  

Ik ga nog even wat dutten. Wat winterslaap oefenen want het wordt natter en kouder. Kun je beter lekker binnen een warm plekje opzoeken en dutten. En dan maar hopen dat de volgende hond die de mand bezoekt een blinde hond is...

Met de groetzzz en proetzzz van ons,

Glammer (de énige Britse eigenwijze Grijsneus), Pansy Conzaly (tikje verkouden/ziekjes-najaar is niet zijn ding), Mica (met veel eetlust want de muizen zijn op. Het uilenmonster leeft nog steeds...) en Poolse Pers-Poes Plien die poeslief tevreden haar plekje in de mand heeft gevonden.



Reacties (1)
Laatste tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Wie zijn wij?
Dit zijn wij!
Wij zijn Pansy, Mica , Glammer en Plien
 
Pansy (geboren 27 sept 2007)
Brits Korthaar - ex-kater
Volledige naam: Pansy Conzaly of Olly's Nest
Roepnamen: Panneman, Pan(s), Pannie
Herkomst: herplaatser, voorheen dekkater die nooit een poes van dichtbij zag.
Meest opvallende eigenschappen: rustig, heel evenwichtig, stille 'denker'
Doet het liefst: Beesie's slepen, genieten van zijn arbeidsongeschikte dekkater-status.
 
Mica (geboren 1 juli 2008)
Huis/tuin/keuken kat uit de Kittenmand - ex-kater
Volledige naam: Mica
Roepnamen: Mica, Mimi, Mie
Herkomst: De Kittenmand Tilburg
Meest opvallende eigenschappen: wispelturig humeur, leider/baas, staat dicht bij de natuur
Doet het liefst: jagen! 
 
Glammer (geboren 21 april 2013)

Brits Korthaar - ex-kater
Volledige naam: Glammer van Brandevoort
Roepnaam: Glam, Grijsneus, Wijsneus
Herkomst: Cattery van Brandevoort
Meest opvallende eigenschappen: altijd vrolijk, nieuwsgierig en heel sociaal, slim
Doet het liefst: zich overal mee bemoeien: niets is veilig. En jagen: Mica heeft hem het muizen geleerd. Maar vogels zijn ook heel leuk!
 
Plien (geboren: onbekend, volwassen)
Langhaar, vermoedelijk Pers
Volledige naam (die ze hier kreeg): Katzja Polien Zwabber
Roepnaam: Plien, Plientje, Eekhoorn en Zwabber
Herkomst: uit Polen (bleek uit haar niet geregistreerd chipnummer) en hier aan komen lopen
Meest opvallende eigenschappen: klein maar dapper, rustig, ijdel
Doet het liefst: haar vacht likken, in de tuin liggen. Knauwen aan planten. Doet aan 'damesvoetbal': balletjes door de kamer laten rollen.  
 
----------------------------
Mijnkrabbeltjes was voorheen de krabbelpagina van Joe, ook een Brits Korthaar (ex-) kater zonder papiertjes. Ofwel "Knappe Joe" zoals in zijn paspoort stond. Zo werd hij genoemd in de kattenopvang waar hij terecht kwam nadat hij als zwerfkat van straat werd geplukt. We noemden hem "Mems". Hij heeft hier nog vele jaren geluk gevonden en een heel fijn leven gehad.
 
Knappe Joe, roepnaam Mems (? - 23-2-2014)
(ex-kater afkomstig van SOK Tilburg)
 
 

 



Moet je ook zien...
Snorhaar Kunst
Op zoek naar echte honden en katten-
kunst? Kijk dan bij 
 

 

Ook proetwaardig
Van het vrouwtje
Ons vrouwtje krabbelt ook wel eens
Op babbelzzz....
 
 
 

En niet ons vrouwtje telt de bezoekers...nee, dat doet OneStat voor ons

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl